Otwórz menu główne

Wściekli (fr. les enragés) – najbardziej radykalne, lewicowe stronnictwo podczas rewolucji francuskiej. Przedstawiciele sankiulotów.

Domagali się radykalnej rozprawy z przeciwnikami rewolucji, powszechnego prawa wyborczego oraz wprowadzenia ustroju republikańskiego. Żądali równości socjalnej i politycznej, darmowego rozdawnictwa zboża, zniesienia podatków na żywność i armii składającej się wyłącznie z rewolucjonistów[1]. Zwalczali żyrondystów. Dążyli do wojny z Austrią. Opowiadali się za dyktaturą plebsu do tego stopnia, że proponowali eksterminację wszystkich bogatych. Na ich czele stał ksiądz Jakub Roux, a przedstawicielem w parlamencie był Babeuf. W późniejszym okresie rewolucji (po wyborach we wrześniu 1792) nazwali się Gwardią Narodową. W marcu 1794 roku doszło do rozbicia radykałów spod znaku Hébertahebertystów. W wyniku tych okoliczności pozbawieni wolności bądź zgilotynowani zostali również i działacze stronnictwa „wściekłych”. [2]

PrzypisyEdytuj

  1. Praca zbiorowa, Słownik historii Polski i świata, Katowice 2005, s.922,
  2. Andrzej Marceli Cisek: Kłamstwo Bastylii. Warszawa: Fronda, 2010, s. 221, 431. ISBN 978-83-62268-68-9.