Otwórz menu główne

Wacław Mayzel (ur. 12 września 1847 w Kunowie, zm. 19 kwietnia 1916 w Warszawie) – polski lekarz, histolog, w 1873 odkrył mitozę komórek zwierzęcych.

Wacław Mayzel
Ilustracja
Wacław Mayzel
Data i miejsce urodzenia 12 września 1847
Kunów
Data i miejsce śmierci 19 kwietnia 1916
Warszawa
Zawód, zajęcie lekarz histolog
Grób Wacława Mayzela na Cmentarzu Powązkowskim

ŻyciorysEdytuj

Syn Józefa i Rozalii z Minheymerów. Uczył się w Gimnazjum św. Anny w Krakowie, następnie studiował na Wydziale Lekarskim Szkoły Głównej Warszawskiej w latach 1865–1870. Po otrzymaniu dyplomu był asystentem w katedrze histologii i embriologii Henryka Hoyera. W 1895 roku opuścił uczelnię i kontynuował badania samodzielnie, kierował prywatną pracownią diagnostyczno-cytologiczno-bakteriologiczną. Od 1908 był członkiem rzeczywistym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Z małżeństwa z Bronisławą z Kleszczyńskich miał córkę Zofię, zamężną Gużkowską.

Zmarł w 1916 roku, pochowany jest w grobie rodzinnym na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 27, rząd 5, miejsce 4)[1]. Od 1998 roku wyróżnienie jego imienia (Laur Medyczny im. Doktora Wacława Mayzla) przyznawane jest przez Wydział Nauk Medycznych Polskiej Akademii Nauk.

Dorobek naukowyEdytuj

W 1873 przetłumaczył na język polski O powstawaniu gatunków Darwina. Prowadząc własne badania odkrył i opisał zjawisko mitotycznego podziału jądra od profazy do telofazy w komórkach zwierzęcych, niezależnie od Edwarda Strasburgera i Ottona Bütschliego.

Wybrane praceEdytuj

  • Poszukiwania nad powstawaniem ropy. Klinika, 1869
  • Ueber eigenthumliche Vorgänge bei der Theilung der Kerne in Eplthelialzellen. Centralblatt für die Medizinischen Wissenschaften 13, s. 849–852, 1875
  • O szczególnych zjawiskach przy dzieleniu się jąder w komórkach nabłonkowych. Medycyna 3 (45), s. 705–708, 1875
  • Przyczynek do sprawy dzielenia się jąder komórkowych. Gazeta Lekarska 21, s. 420–426, 1876
  • Dalszy przyczynek do sprawy dzielenia się jąder komórkowych.. Gazeta Lekarska 22, s. 429–432, 1877
  • O zjawiskach przy segmentacyi jajek robaków (nematoda) i ślimaków. Gazeta Lekarska 26, s. 31–33, 1879
  • O gruźlicy i bacyllach gruźliczych; sprawozdanie zbiorowe z odnośnych prac ogłoszonych w ostatnich czasach. Gazeta Lekarska, 1883
  • „O karjomitozie”. W: Księga pamiątkowa wspólnemi siłami spisana, najzacniejszemu mistrzowi, professorowi doktorowi medycyny Henrykowi Hoyerowi. Warszawa, 1884
  • Prof. Ludwik Teichman (z powodu 25-lecia jego profesorskiej działalności). Gazeta Lekarska 6, s. 524–527, 1886

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj