Otwórz menu główne

Wira Popkowa

lekkoatletka radziecka

Wira Iwaniwna Popkowa ukr. Віра Іванівна Попкова, ros. Вера Ивановна Попкова, z domu Kabreniuk ukr. Кабренюк (ur. 2 kwietnia 1943 w Czelabińsku, zm. 29 września 2011 we Lwowie) – ukraińska lekkoatletka reprezentująca ZSRR, sprinterka, medalistka olimpijska z 1968 oraz medalistka mistrzostw Europy.

Wira Popkowa
Data i miejsce urodzenia 2 kwietnia 1943
Czelabińsk
Data i miejsce śmierci 29 września 2011
Lwów
Wzrost 169 cm
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Igrzyska olimpijskie
brąz Meksyk 1968 lekkoatletyka
(sztafeta 4 × 100 m)
Mistrzostwa Europy
Brąz Budapeszt 1966 bieg na 200 m
Brąz Budapeszt 1966 sztafeta 4 × 100 m
Brąz Helsinki 1971 sztafeta 4 × 400 m
Halowe mistrzostwa Europy
złoto Praga 1967 sztafeta 4 × 1 okrążenie
złoto Praga 1967 sztafeta 1+2+3+4 okrążenia
złoto Madryt 1968 sztafeta 1+2+3+4 okrążenia
złoto Belgrad 1969 sztafeta 1+2+3+4 okrążenia
Złoto Wiedeń 1970 sztafeta 4 × 200 m
Złoto Sofia 1971 bieg na 400 m
Złoto Sofia 1971 sztafeta 4 × 400 m
srebro Belgrad 1969 sztafeta 4 × 1 okrążenie
Uniwersjada
złoto Sofia 1961 sztafeta 4 × 100 m
złoto Porto Alegre 1963 sztafeta 4 × 100 m
srebro Porto Alegre 1963 bieg na 100 m
brąz Sofia 1961 bieg na 200 m

Urodziła się w Czelabińsku podczas II wojny światowej. Jej rodzice uciekli przez frontem z rodzinnego Kirowohradu[1].

Zdobyła złoty medal na uniwersjadzie w 1961 w Sofii w sztafecie 4 × 100 metrów oraz brązowy w biegu na 200 metrów. Na uniwersjadzie w 1963 w Porto Alegre ponownie zwyciężyła w sztafecie 4 × 100 metrów i zdobyła srebrny medal w biegu na 100 metrów[1][2].

Zdobyła dwa brązowe medale w biegu na 200 m i w sztafecie 4 × 100 m na mistrzostwach Europy w 1966 w Budapeszcie (sztafeta biegła w składzie: Popkowa, Wałentyna Bolszowa, Ludmiła Samotiosowa i Renāte Lāce). W finale biegu na 100 m zajęła 5. miejsce[3]. Na europejskich igrzyskach halowych w 1967 w Pradze zwyciężyła wraz z koleżankami w sztafecie 4 × 1 okrążenie (w składzie: Bolszowa, Tatjana Tałyszewa, Galina Bucharina i Popkowa) oraz w sztafecie szwedzkiej 1+2+3+4 okrążenia (w składzie: Bolszowa, Popkowa, Tatjana Arnautowa i Nadieżda Sieropiegina), a w biegu na 50 metrów zajęła 6. miejsce[4]. Zwyciężyła w 1+2+3+4 okrążenia (w składzie: Lilja Tkaczenko, Popkowa, Sieropiegina i Natalja Pieczonkina) na europejskich igrzyskach halowych w 1968 w Madrycie, a sztafeta 4 × 1 okrążenie z jej udziałem została zdyskwalifikowana[5].

Na igrzyskach olimpijskich w 1968 w Meksyku zdobyła wraz z koleżankami brązowy medal w sztafecie 4 × 100 metrów (sztafeta radziecka biegła w składzie: Ludmiła Żarkowa, Bucharina, Popkowa i Samotiosowa). Startowała również w biegu na 200 metrów, ale odpadła w półfinale[1]. Zwyciężyła w sztafecie 1+2+3+4 okrążenia (w składzie: Popkowa, Samotiosowa, Raisa Nikanorowa i Anna Zimina) na europejskich igrzyskach halowych w 1969 w Belgradzie, zdobyła srebrny medal w sztafecie 4 × 1 okrążenie (w składzie: Bucharina, Popkowa, Ludmiła Gołomazowa i Samotiosowa)[6]. Na pierwszych halowych mistrzostwach Europy w 1970 w Wiedniu zwyciężyła w sztafecie × 200 metrów (w składzie: Nadieżda Biesfamilna, Popkowa, Bucharina i Samotiosowa), a w biegu na 60 metrów odpadła w półfinale[7].

W kolejnym sezonie skoncentrowała się na bieganiu na 400 metrów. Zwyciężyła na tym dystansie oraz w sztafecie 4 × 400 metrów (w składzie: Lubow Finogenowa, Galina Kamardina, Popkowa i Ludmyła Aksionowa) na halowych mistrzostwach Europy w 1971 w Sofii[8].

Zdobyła brązowy medal w sztafecie 4 × 400 m na mistrzostwach Europy w 1971 w Helsinkach (w składzie: Nikanorowa, Popkowa, Nadieżda Kolesnikowa i Natalja Czistiakowa)[9]. W 1973 zakończyła karierę lekkoatletyczną i przeprowadziła się do Lwowa.

Popkowa była mistrzynią ZSRR w biegu na 100 m w 1966 i 1967, na 200 m w 1965 i 1966 oraz na 400 m w 1970[10]. Była również halową mistrzynią ZSRR na 100 m w 1971 i na 400 m w 1966 i 1971[11].

Wyrównała rekord ZSRR w biegu na 200 metrów (23,0 s 28 września 1968 w Meksyku), ustanowiła rekordy ZSRR trzykrotnie w sztafecie 4 × 100 metrów (do 43,4 s 20 października 1968 w Meksyku) i w sztafecie 4 × 400 metrów (3:33,0 29 sierpnia 1971 w Moskwie)[12].

Rekordy życiowe Popkowej[1]:

Konkurencja Data i miejsce Wynik
bieg na 100 metrów 1968 11,3 s
bieg na 200 metrów 28 września 1968, Meksyk 23,0 s

Po zakończeniu kariery lekkoatletycznej przeniosła się do Lwowa, gdzie pracowała jako inżynier w Instytucie Inżynierii Radiowej[1]. Zmarła 29 września 2011 we Lwowie[13][14].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Olympics at Sports-Reference.com > Athletes > Vira Popkova [dostęp 2012-08-20] (ang.).
  2. World Student Games (Universiade – Women), GBRAthletics [dostęp 2012-08-20] (ang.).
  3. Mirko Jalava (red.): Göteborg 2006 Statistics Handbook. Göteborg: European Athletics, 2006, s. 138 i 141.
  4. Alain Bouillé (red.): L’Athlétisme Européen en Salle. Paryż: Fédération Française d’Athlétisme, 1994, s. 68-69. ISBN 29095528065.
  5. Alain Bouillé (red.): L’Athlétisme Européen en Salle. Paryż: Fédération Française d’Athlétisme, 1994, s. 70. ISBN 29095528065.
  6. Alain Bouillé (red.): L’Athlétisme Européen en Salle. Paryż: Fédération Française d’Athlétisme, 1994, s. 71. ISBN 29095528065.
  7. Alain Bouillé (red.): L’Athlétisme Européen en Salle. Paryż: Fédération Française d’Athlétisme, 1994, s. 71-72. ISBN 29095528065.
  8. Alain Bouillé (red.): L’Athlétisme Européen en Salle. Paryż: Fédération Française d’Athlétisme, 1994, s. 74. ISBN 29095528065.
  9. Mirko Jalava (red.): Göteborg 2006 Statistics Handbook. Göteborg: European Athletics, 2006, s. 158.
  10. Soviet Championships, GBRAthletics [dostęp 2012-08-20] (ang.).
  11. Soviet Indoor Championships, GBRAthletics [dostęp 2012-08-20] (ang.).
  12. Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość – Sandomierz: 2007, s. 199, 318 i 325.
  13. У Львові померла медалістка Олімпіади в Мехіко Віра Попкова (ukr.). vgolos.com.ua, 2011-09-30. [dostęp 2015-04-02].
  14. Пішла з життя львів’янка, призерка Олімпійських ігор Віра Попкова (ukr.). zik.ua, 2011-09-30. [dostęp 2015-04-02].

BibliografiaEdytuj