Otwórz menu główne

Witold Zegalski

polski pisarz science fiction

Witold Zegalski (ur. 27 października 1928 w Poznaniu, zm. 31 lipca 1974 w Poznaniu) – polski pisarz science-fiction, z zawodu ekonomista.

Witold Zegalski
Data i miejsce urodzenia 27 października 1928
Poznań
Data i miejsce śmierci 31 lipca 1974
Poznań
Alma Mater Wyższa Szkoła Ekonomiczna
Dziedzina sztuki literatura

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Po ukończeniu Wyższej Szkoły Ekonomicznej pracował w latach 1954-1976 jako planista w Poznańskich Zakładach Gastronomicznych, a następnie w Poznańskim Zjednoczeniu Gospodarki Komunalnej. Był współzałożycielem Literackiej Grupy Niezależnych „Swantewit”, do której należeli m.in. Jadwiga Badowska, Leon Julian Rynowiecki, założyciel i twórca Sceny Lalkowej „Wszędobylski”, Janusz Sauer, Łucja Danielewska. Debiutował w prasie w 1954 r., pierwszą książkę wydał w 1960 r. Opowiadania publikował w takich czasopismach jak „Widnokręgi”, „Świat Młodych” i przede wszystkim „Młody Technik”, w którym wraz z Andrzejem Czechowskim, Konradem Fiałkowskim, Stefanem Weinfeldem i Januszem Zajdlem ukształtował specyficzny styl polskiej fantastyki naukowej lat sześćdziesiątych XX wieku. Jego opowiadania science fiction zebrane zostały w tomie Wyspa Petersena (1968, wyd. 2 poszerzone 1976); niektóre z nich zamieszczane były w antologiach Posłanie z piątej planety (1964), Wehikuł wyobraźni (1978), Drugi próg życia (1980). Opowiadanie Powrót gigantów zdobyło I wyróżnienie w międzynarodowym konkursie na opowiadanie fantastycznonaukowe (1963); w Polsce organizatorem konkursu była redakcja Młodego Technika. Oprócz jedynej swej powieści science fiction Krater czarnego snu (1960) wydał także powieść dla młodzieży Alert stu przygód (1971) i powieść społeczno-obyczajową Zwykłe lato (1971). Napisał także utwór dramatyczny dla dzieci Nos księżyca, czyli figle Mistrza Twardowskiego, wystawiony w 1967 r. w Poznaniu przez poznański Pałac Kultury oraz wiele utworów satyrycznych. Był tłumaczony na język rosyjski, niemiecki i węgierski. Został pochowany na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu [1].

TwórczośćEdytuj

  • Krater czarnego snu (Wydawnictwo Poznańskie 1960)
  • Wyspa Petersena (Nasza Księgarnia 1968, opowiadania: W pracowni pisarza, Wyspa Petersena, Ci z patrolu, Powrót gigantów, Stan zagrożenia, Szybkości kosmiczne, Peryferie układu, Próg przystosowania, Ciepło, ciepło, coraz cieplej, Oblicze boga Ptah, Lepiej uczyć ptaszki, Czeka cię wielka przygoda, Przygody w pierścieniach Saturna)
  • Zwykłe lato (Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1971)
  • Alert stu przygód (Nasza Księgarnia 1971)
  • Wyspa Petersena (Wydawnictwo Poznańskie 1986, opowiadania: W pracowni pisarza, Wyspa Petersena, Ci z patrolu, Powrót gigantów, Stan zagrożenia, Szybkości kosmiczne, Peryferie układu, Próg przystosowania, Zielona, przeklęta wyspa, Ciepło, ciepło, coraz cieplej, Oblicze boga Ptah, Rozbita rakieta, Lepiej uczyć ptaszki, Czeka cię wielka przygoda, Przygody w pierścieniach Saturna, Pegaz na tranzystorach)

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Chadzinikolau N., Mańkowski J.: Pisarze Wielkopolski (Wydawnictwo Poznańskie 1971)
  • Niewiadomski A., Smuszkiewicz A.: Leksykon polskiej literatury fantastycznonaukowej (Wydawnictwo Poznańskie 1990)