Wojny wenecko-genueńskie

Wojny wenecko-genueńskie – seria wojen toczących się w latach 12551381, o dominację na Morzu Śródziemnym, pomiędzy Republiką Wenecką a Republiką Genui, aczkolwiek rywalizację pomiędzy obiema republikami można datować już na początek XII wieku[1]. Wyróżnia się cztery otwarte konflikty zbrojne, w czasie których większość starć pomiędzy republikami miało miejsce na morzu. Nawet w czasie okresów pokoju, pomiędzy obiema kupieckimi republikami miały miejsce liczne incydenty piractwa i akty przemocy. W czasie pierwszej wojny toczącej się w latach 1255–1270[2], Wenecjanie pomimo kilku zwycięskich bitew, nie byli w stanie powstrzymać Genui przed rozszerzeniem jej wpływów handlowych w Konstantynopolu i na Morzu Czarnym. Genueńczycy uzyskali zdecydowaną przewagę w walce podczas drugiej wojny, 12911299[2], ale pomimo to konflikt zakończył się jako nierozstrzygnięty. Podobnie jak trzecia wojna tocząca się w latach 13501355[2][3], w której to po stronie Wenecji walczyło Królestwo Aragonii, a przebieg walk był bardziej wyrównany. Podczas czwartej wojny, 1378–1381[2][3], sama Wenecja przejściowo zagrożona była zajęciem jej przez siły Genueńczyków i jej sojuszników, i pomimo końcowego zwycięstwa w walce, wyczerpani Wenecjanie zgodzili się na niekorzystne warunki pokojowe[4].

Wojny wenecko-genueńskie
ilustracja
Czas Pierwsza wojna: 1255-1270;
Druga wojna: 1291-1299;
Trzecia wojna: 1350-1355;
Czwarta wojna: 1378-1381
Miejsce Morze Śródziemne
Wynik Nierozstrzygnięte
Strony konfliktu
Republika Wenecka Republika Genui
brak współrzędnych

PrzypisyEdytuj

  1. Thompson..., s. 127
  2. a b c d Kohn..., s. 542
  3. a b Lane..., s. 174
  4. Kohn..., s. 115–116

BibliografiaEdytuj