Otwórz menu główne

Wojskowy Instytut Łączności im. prof. dr. hab. Janusza Groszkowskiego (WIŁ)instytut badawczy nadzorowany przez Ministra Obrony Narodowej, z siedzibą w Zegrzu Południowym.

Wojskowy Instytut Łączności
im. prof. dr. hab. Janusza Groszkowskiego
Ilustracja
Data założenia 1951
Typ instytut badawczy
Patron Janusz Groszkowski
Państwo  Polska
Adres ul. Warszawska 22A
05-130 Zegrze Południowe
Dyrektor dr inż. Marek Różycki
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Wojskowy Instytut Łączności
Wojskowy Instytut Łączności
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wojskowy Instytut Łączności
Wojskowy Instytut Łączności
Ziemia52°27′10,3″N 21°00′16,0″E/52,452861 21,004444
Strona internetowa

Spis treści

HistoriaEdytuj

Początki Wojskowego Instytutu Łączności sięgają roku 1951, kiedy to ukazało się zarządzenie nr 077 szefa Sztabu Generalnego o powołaniu Poligonu Naukowo-Badawczego Łączności w Zegrzu. Do głównych zadań nowo powstałej placówki naukowo-badawczej należało przystosowanie istniejących urządzeń cywilnych do zastosowań wojskowych oraz projektowanie polowych aparatowni łączności, niezbędnych do kompletowania węzłów łączności.

Coraz wyższy poziom naukowy prowadzonych badań przyczynił się do przemianowania w 1958 roku Poligonu na Ośrodek Badawczy Sprzętu Łączności (OBSŁ). Natomiast w roku 1965, na mocy uchwały Rady Ministrów, Ośrodek uzyskał miano Wojskowego Instytutu Łączności (WIŁ). Nowa nazwa sankcjonowała wysoką rangę placówki w resorcie, a w skali krajowej Instytut stał się ważnym ośrodkiem rozwoju myśli technicznej w dziedzinie łączności wojskowej.

W roku 1997 Instytutowi nadano imię Janusza Groszkowskiego[1].

W wyniku ostatniej ewaluacji Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego Instytut jest jednostką naukową kategorii A[2].

Główne obszary badawczeEdytuj

Realizowane w WIŁ badania naukowe i prace rozwojowe obejmują:

  • projektowanie polowych systemów łączności (modelowanie, symulacja, analiza, testowanie)
  • projektowanie sieci i elementów łączności radiowej
  • zapewnianie bezpieczeństwa informacji w systemach łączności poprzez systemy kryptograficzne, sprzęt i aplikacje utajniające, generację i dystrybucję danych kryptograficznych oraz ochronę przed elektromagnetycznym przenikaniem informacji
  • projektowanie systemów walki radioelektronicznej
  • zagadnienia dot. systemów C4I.

Szczególnie ważnym obszarem prac prowadzonych w Instytucie są technologie i bazujące na nich systemy do kryptograficznej oraz elektromagnetycznej ochrony informacji. WIŁ jest jedną z nielicznych w Polsce instytucji badawczych, która dysponuje kompletnym zespołem zdolnym do zaprojektowania i wyprodukowania całości rozwiązania utajniającego – od szyfru po gotowe do pracy urządzenia.

Wojskowy Instytut Łączności dysponuje własnym zapleczem wdrożeniowo-produkcyjnym. Specjalizuje się we wdrażaniu do eksploatacji i produkcji urządzeń ochrony informacji (kryptograficznej i elektromagnetycznej – klasy TEMPEST), specyficznych systemów zasilania oraz mobilnych obiektów łączności.

W Instytucie funkcjonuje Laboratorium Kompatybilności Elektromagnetycznej i Laboratorium Badań Środowiskowych.

Opracowane w WIŁ produkty dwukrotnie były wyróżniane jednym z najważniejszych dla przemysłu obronnego wyróżnień – nagrodą DEFENDER, przyznawaną podczas Międzynarodowego Salonu Przemysłu Obronnego w Kielcach.

WIŁ jest współorganizatorem ważnej dla obszaru NATO i Unii Europejskiej konferencji naukowej na temat wojskowych systemów łączności i informatyki, odbywającej się od 2006 r. pod nazwą Military Communications and Information Systems Conference.

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj