Otwórz menu główne

Wrocław Górnośląski – nieczynny dworzec i stacja Kolei Górnośląskiej, mieszczący się przy ulicy Stanisława Małachowskiego 13 na osiedlu Przedmieście Świdnickie we Wrocławiu.

Wrocław Górnośląski
Obiekt zabytkowy nr rej. A/2369/446/Wm z 31 maja 1989
Wrocław Górnośląski
Państwo  Polska
Miejscowość Wrocław
Lokalizacja Stare Miasto/Przedmieście Świdnickie
Data otwarcia 21 maja 1842
Data zamknięcia 1856
Poprzednie nazwy Oberschlesischer Bahnhof
Dane techniczne
Liczba peronów brak danych
Liczba krawędzi
peronowych
brak danych
Kasy N
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
Wrocław Górnośląski
Wrocław Górnośląski
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wrocław Górnośląski
Wrocław Górnośląski
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Wrocław Górnośląski
Wrocław Górnośląski
Ziemia51°05′52″N 17°02′33″E/51,097778 17,042500
Portal Portal Transport szynowy
Budynek główny

HistoriaEdytuj

Budynek dworca zaprojektował królewski radca budowlany, inż. August Rosenbaum, od tego czasu budynek kilkukrotnie przebudowywano. Kamień węgielny pod budowę dworca położono 2 maja 1841 roku, a 1 maja 1842 roku przeprowadzono pierwszą jazdę próbną. Oficjalne otwarcie dworca i linii Oława – Wrocław nastąpiło 21 maja 1842 roku. Właścicielem dworca i linii było Towarzystwo Kolei Górnośląskiej[1]. Dworzec jest najstarszym budynkiem dworcowym na ziemiach polskich, zarówno współczesnych, jak i historycznych.

W budynku znajdowały się kasa biletowa, poczekalnie dla pasażerów pierwszej, drugiej i trzeciej klasy, restauracja, punkt przyjmowania bagaży oraz portiernia. Za głównym budynkiem zbudowano dwukondygnacyjny budynek urzędów kolejowych i budynek dyrekcji kolei, ten ostatni w stylu włoskiej willi. Oba budynki zostały zburzone podczas budowy torów prowadzących na obecny Dworzec Główny. Peron przylegał do głównego budynku dworca od strony obecnej ulicy Suchej i był przykryty dachem wspartym na żeliwnych kolumnach[1].

Gdy Towarzystwo Kolei Górnośląskiej dostało koncesję na budowę linii kolejowej Wrocław – Poznań, zdecydowano o budowie nowego, większego budynku stacyjnego. Na potrzeby nowej linii wzniesiono obecny Dworzec Główny, który został otwarty w 1857 roku. Po uruchomieniu nowego dworca Dworzec Górnośląski był wykorzystywany jako biurowiec, budynek mieszkalny oraz warsztaty[1].

Po wojnie mieściły się w nim gabinety kolejowej służby zdrowia. Budynek w 1989 roku wpisany został do rejestru zabytków. Na początku XXI wieku PKP S.A. sprzedała najstarszą część dworca prywatnemu właścicielowi, a na 2012 rok planowane jest opuszczenie przez przedsiębiorstwa kolejowe ostatnich pomieszczeń w budynku. Obecnie budynek dawnego dworca jest zaniedbany. Wstęp do większości pomieszczeń został wyłączony, jedynie w dobudowanej później części budynku zlokalizowana jest noclegownia im. Brata Alberta[1].

15 czerwca 2017 r. miał miejsce pożar prawego skrzydła budowli.[2][3]

Uruchomienie pierwszej na ziemiach polskich linii kolejowej upamiętnia tablica umieszczona przy wejściu do budynku[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Magda Nogaj: Mamy najstarszy dworzec w Polsce, ale to już prawie ruina (pol.). Gazeta.pl Wrocław, 2012-07-02. [dostęp 2012-07-02].
  2. Płonął budynek najstarszego dworca kolejowego w Polsce (pol.). tvn24.pl, 2017-06-15. [dostęp 2017-06-16].
  3. Jarosław Jakubczak: Pożar najstarszego dworca kolejowego w Polsce. W akcji 10 zastępów straży pożarnej (pol.). gazetawroclawska.pl, 2017-06-16. [dostęp 2017-06-16].

Linki zewnętrzneEdytuj