Otwórz menu główne

Wzniesienia Górowskie (niem. Stablack, 841.57) – mezoregion fizycznogeograficzny w północnej Polsce i w południowo-zachodniej części obwodu kaliningradzkiego (Rosja), w zachodniej części Niziny Staropruskiej, zaliczany ze względu na typ mezoregionu do wysoczyzn młodoglacjalnych przeważnie z jeziorami w regionie nizin i obniżeń, przechodzący od wschodu i północnego wschodu w Nizinę Sępopolską, od południa w Pojezierze Olsztyńskie i Równinę Ornecką, od zachodu w Równinę Warmińską, od północnego zachodu w Wybrzeże Staropruskie, od północy w równinę związaną z doliną Pregoły[1].

Wzniesienia Górowskie
841.57 Wzniesienia Górowskie.png
Zasięg regionu w obrębie Polski
Megaregion Nizina Wschodnioeuropejska
Prowincja Niż Wschodniobałtycko-Białoruski
Podprowincja Pobrzeża Wschodniobałtyckie
Makroregion Nizina Staropruska
Mezoregion Wzniesienia Górowskie
Zajmowane
jednostki
administracyjne
Polska:
woj. warm.-mazurskie
Rosja:
obw. kaliningradzki
Rezerwat przyrody „Dolina Rzeki Wałszy”

Wysoczyznę tworzy kilka pasm czołowomorenowych, z punktem kulminacyjnym – Górą Zamkową (niem. Schlossberg), o wysokości 216 m n.p.m. Na jej zachodnim zboczu ma źródła Wałsza – prawobrzeżny dopływ Pasłęki. Jezior w mezoregionie jest niewiele. Istnieją rezerwaty przyrody, m.in. „Dolina Rzeki Wałszy” i „Jezioro Martwe[2].

Na obszarze wysoczyzny położone są miasta Górowo Iławeckie i Pieniężno[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Jerzy Kondracki, Andrzej Richling. Regiony fizycznogeograficzne, skala 1:1 500 000. Warszawa: Główny Geodeta Kraju, 1994.
  2. a b Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2014, s. 101–102. ISBN 978-83-01-16022-7.