Otwórz menu główne

13. Festiwal Polskich Wideoklipów Yach Film 2004 – festiwal odbyła się w dniach 7-9 października 2004. Gala wręczenia nagród odbyła się w Centrum św. Jana w Gdańsku. Retransmisja gali odbyła się na antenie stacji telewizyjnej TVP1 i TV Polonia[2].

13. Festiwal Polskich Wideoklipów Yach Film 2004
Data 7-9 października 2004
Miejsce Gdańsk
Prowadzenie Krzysztof Skiba, Iwona Guzowska[1]
Nawigacja

Grand PrixEdytuj

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[3][4].

ReżyseriaEdytuj

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[3][4].

  • Reni Jusis – „It's not enough”, reżyseria Anna Maliszewska
    • Smolik – „L.mine”, reżyseria Marta Pruska
    • Hey – „Mru mru”, reżyseria Bo Martin
    • Sistars – „Sutra”, reżyseria Anna Maliszewska
    • Numer Raz – „Zazdrość”, reżyseria Karol Zakrzewski
    • Voo Voo – „Czas pomyka”, reżyseria Mariusz Malec

ScenariuszEdytuj

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[3][4].

  • Pudelsi – „Dawna dziewczyno”, scenariusz Paweł Bogocz (realiz. Paweł Bogocz)
    • Reni Jusis – „Ostatni raz”, scenariusz Anna Maliszewska (realiz. Anna Maliszewska)
    • T.Love – „Polish Boyfriend”, scenariusz Anna Maliszewska (realiz. Anna Maliszewska)
    • Big Cyc – „Złoty warkocz”, scenariusz Krzysztof Skiba (realiz. Filip Kovcin)
    • Stasio – „RP3”, scenariusz Stanisław Majda (realiz. Stanisław Majda)
    • Numer Raz – „Chwila”, scenariusz Joanna Rechnio (realiz. Joanna Rechnio)

MontażEdytuj

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[3][4].

  • Reni Jusis – „Ostatni raz”, montaż Łukasz Szwarc-Bronikowski (realiz. Anna Maliszewska)
    • Magda Femme – „Daleko stąd”, montaż Jarosław Barzan (realiz. Iza Poniatowska)
    • Natalia Kukulska – „Decymy”, montaż Jarosław Barzan (realiz. Anna Maliszewska, Iza Poniatowska)
    • Kayah – „Do D.N.A”, montaż Marek Lamprecht (realiz. Jarosław Szoda i Bolesław Pawica)
    • Sweet Noise feat. Edyta Górniak – „Nie było”, montaż Jarosław Barzan, i Piotr Mohammed (realiz. Piotr Mohammed i Michał Gazda)
    • Anita Lipnicka & John Porter – „Bones of Love”, montaż Marek Lamprecht (realiz. Bolesław Pawica i Jarosław Szoda)

ZdjęciaEdytuj

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[3][4].

  • WWO – „Sen”, zdjęcia Jakub Łubniewski, Wojciech Zieliński (realiz. Jakub Łubniewski, Wojciech Zieliński)
    • Kayah – „Do D.N.A.”, zdj.Jarosław Szoda (realiz. Jarosław Szoda i Bolesław Pawica)
    • Reni Jusis – „It's not enough”, zdj. Rafał Wieczorek (realiz. Anna Maliszewska)
    • Voo Voo – feat. Anna Maria Jopek „Moja broń”, zdj.Tomasz Augustynek (realiz. Michał Marczak)
    • Hey – „Mru mru”, zdj. Bo Martin (realiz. Bo Martin)
    • Sistars – „Freedom”, zdj. Witold Płóciennik (realiz. Joanna Rechnio)

Plastyczna aranżacja przestrzeniEdytuj

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[3][4].

  • Jacek Lachowicz – „Bad Potato”, aranżacja Marta Pruska (realiz. Marta Pruska)
    • Kangaroz – „Dla takich chwil”, aranżacja Adam Smoczyński (realiz. Adam Smoczyński)
    • Reni Jusis – „Ostatni raz”, aranżacja Anna Maliszewska (realiz. Anna Maliszewska)
    • Maanam – „Kraków”, aranżacja Mariusz Grzegorzek/Grzegorz Małecki (realiz. Mariusz Grzegorzek)
    • Marta Krasińska – „In my head”, aranżacja Jacek Kościuszko (realiz. Jacek Kościuszko)
    • Mor W.A. – „Dla słuchaczy”, aranżacja Leszek Olbiński (realiz. Dariusz Szermanowicz)

AnimacjaEdytuj

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[3][4].

  • Dezerter – „Zabójca czasu”, animacja Rymwid Błaszczak i Leszek Molski (realiz. Leszek Molski)
    • Smolik – feat. Mika „OM”, animacja Krzysztof Ostrowski (realiz. Krzysztof Ostrowski)
    • Armia – „Ukryta miłość”, animacja Szymon Felkel i Maciej Felkel (realiz. Szymon Felkel)
    • CKOD – „Uciekaj”, animacja Krzysztof Ostrowski (realiz. Krzysztof Ostrowski, Piotr Szczepański)
    • Numer Raz – „Zazdrość”, animacja Karol Zakrzewski (realiz. Karol Zakrzewski)
    • Agressiva 69 – „Devil man”, animacja Marek Skrobecki (realiz. Marek Skrobecki)

Kreacja aktorskaEdytuj

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[3][4].

Inna EnergiaEdytuj

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[3][4].

Cytryna (najbardziej obciachowy klip)Edytuj

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[3].

Yach PublicznościEdytuj

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[3].

  • Sistars – „Sutra”, reż. Anna Maliszewska

Drewniany YachEdytuj

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[3].

  • Urszula Dudziak – za całokształt twórczości i za to, że inspiruje młodych twórców

PrzypisyEdytuj

  1. 13. Festiwal Polskich Wideoklipów Yach Film 2004 (pol.). trojmiasto.pl. [dostęp 2015-02-17].
  2. XIII Yach Film (pol.). trojmiasto.pl. [dostęp 2015-02-17].
  3. a b c d e f g h i j k l Zakończył się 13. Festiwal Polskich Wideoklipów Yach Film 2004 (pol.). film.onet.pl. [dostęp 2015-02-17].
  4. a b c d e f g h i Yach Film: Nominacje (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2015-02-17].