Yamaha V-max – japoński motocykl produkowany przez Yamaha Motor Company w latach 1985-2006.

Yamaha V-max
Ilustracja
Producent Yamaha
Klasa Muscle bike
Okres produkcji 1985-2007
Miejsce produkcji  Japonia
Napęd
Silnik V4
Pojemność 1198 cm³
Moc 145/106 przy 8500
Moment obrotowy 102 Nm przy 3000 obr./min
Skrzynia biegów 5 stopniowa sekwencyjna
Ogumienie
Opona przednia 110/90-18
Opona tylna 150/90-15
Wymiary i masa
Wysokość siedzenia 765 mm
Masa własna 283 kg
Pojemność baku 12 l +3 l (rezerwa)
Inne
Następca Yamaha V-max 1700

W konstrukcji silnika tego motocykla zastosowano system V-boost, który powyżej 5750 obr./min napełnia pojedynczą komorę spalania wykorzystując dwa gaźniki przez otwarcie dodatkowych przepustnic umieszczonych pomiędzy kanałami dolotowymi. Przepustnice otwierane są automatycznie za pomocą serwomechanizmu elektrycznego, co powoduje nagły wzrost mocy.

HistoriaEdytuj

Po raz pierwszy prototyp V-maxa został zaprezentowany w Las Vegas w październiku 1984 roku. Produkcja została rozpoczęta w 1985 r. z przeznaczeniem na rynek amerykański. W Europie premiera odbyła się rok później, natomiast na japońskim rynku pojawił się dopiero w 1990 roku. Vmax zaprojektowany został na wzór potężnych amerykańskich motocykli Hot rod, wyposażonych w silnik V8. Był to sposób Yamahy na pozyskanie tego segmentu rynku. Nowoczesny i tańszy motocykl z silnikiem V4, dorównujący osiągami Hot rodom mógł brać udział w wyścigach Drag Racers, które w tym czasie zostały uznane w Stanach Zjednoczonych za dyscyplinę sportu.

KrytykaEdytuj

Pierwszy model tego motocykla (produkowany do roku 2006) krytykowany jest za zbyt słabe hamulce w stosunku do swojej mocy i zbyt miękkie zawieszenie powodujące niestabilne zachowanie podczas brania zakrętów przy dużych prędkościach[1].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • „Motocykl” (2/2012), Wydawnictwo Motor-Presse Polska Sp. z o.o., Wrocław 2012, s. 44–52, ISSN 1230-767X.

Linki zewnętrzneEdytuj