Złodziej z Bagdadu (film 1978)

Złodziej z Bagdadu (ang. The Thief of Bagdad) – francusko-brytyjski telewizyjny przygodowy film fantasy z 1978 roku w reżyserii Clive’a Donnera. Remake filmu z 1940 roku pod tym samym tytułem[1][2][3].

Złodziej z Bagdadu
The Thief of Bagdad
Gatunek

fantasy, przygoda

Rok produkcji

1978

Data premiery

10 stycznia 1978

Kraj produkcji

Francja
Wielka Brytania

Język

angielski

Czas trwania

102 min

Reżyseria

Clive Donner

Scenariusz

Andrew Birkin
A.J. Carothers

Główne role

Kabir Bedi
Roddy McDowall
Pavla Ustinov
Terence Stamp
Peter Ustinov
Marina Vlady

Muzyka

John Cameron

Zdjęcia

Denis Lewiston

Scenografia

Edward Marshall

Kostiumy

John Bloomfield

Montaż

Peter Tanner

Produkcja

Thomas M.J. Johnston
Aida Young

Wytwórnia

Palm Films Limited
Studios de la Victorine

Dystrybucja

Columbia-EMI-Warner (UK)
Warner-Columbia Film (Francja)

Fabuła

edytuj

Kalif średniowiecznego Bagdadu zamierza wydać za mąż swą upartą córkę Yasminę. Jednym z pretendentów do jej ręki jest syn niedawno zmarłego króla Sakkaru – Taj al-Maluk, którego przekonał do tego Jaudur, jego wezyr tłumacząc to potrzebą wzmocnienia państwa. Na pustyni karawana Taja wpada w zasadzkę rozbójników, a jego królewska pieczęć zostaje skradziona. Przybywając do Bagdadu, ubrany w łachmany i wycieńczony, zaprzyjaźnia się z ulicznym magikiem i drobnym złodziejem Hassanem[4][3].

Razem kradną odpowiednie szaty i oficjalnie zgłaszają się do kalifa, gdzie Taj konkuruje z władcami kolejno Mongolii i Kaszmiru, ale robi dobre wrażenie na Yasminie. Wtem przybywa na latającym dywanie Jaudur jako aktualny król Sakkaru, który oskarża Taja o podszywanie się pod zamordowanego księcia. Taj domyśla się, że to Jaudur nasłał rozbójników i wyzywa go na pojedynek. Jaudur wygrywa dzięki temu, iż jego dusza jest w sekretnym miejscu czyniąc go nieśmiertelnym i na jego żądanie Taj z Hassanem mają zostać skazani na śmierć. Sam zaś proponuje ożenek z Yasminą mimo jej sprzeciwu i wątpliwości kalifa wciąż wierzącemu Tajowi.

Perizada, główna nałożnica haremu, przypomina kalifowi o przepowiedni wygłoszonej przy narodzinach Yasminy, iż jej ślub przyniesie wielkie bogactwo. Używając tego jako wymówki, by zwlec z czasem, kalif wysyła wszystkich zalotników na misję „odnalezienia tego obiektu na całym świecie, który ma największą wartość” i powrotu za trzy księżyce. Tajowi udaje się powstrzymać próbę zabicia go przed jednym ze sług Jaudura i z pomocą Perizady podsłuchuje Jaudura wymuszającego informacje od podróżującego świątobliwego Abu Bakara. Dowiadują się o istnieniu wszechwidzącego oka w Świątyni Prawdy w najwyższych górach.

Hassan wykrada latający dywan i wraz z Tajem rusza na poszukiwanie wszechwidzącego oka. Docierając na miejsce są ostrzeżeni przez strażnika bramy, który ostrzega o nie schodzeniu ze ścieżki, inaczej przemieni się w kamień. Taj wchodzi do Świątyni Prawdy i słyszy jak potępieńcze głosy lżą jego matkę, a następnie ofiara węża woła o pomoc; wie, że wszystko to prowokacje i iluzje i dociera do wejścia, gdy widzi Yasminę. Ulega iluzji i zmienia się w kamień. Hassan niechętnie przechodzi przez Świątynię Prawdy, by uprzedzić zbliżających ludzi Jaudura. W końcowej komnacie znajduje wszechwidzące oko, przywracając życie Tajowi. Ten używa mocy oka, aby poznać pragnienie Yasminy oraz gdzie jest dusza Jaudura, która znajduje się w ptasim jaju[5].

Taj i Hassan w drodze powrotnej do Bagdadu zostają zaatakowani przez Jaudura i jego ludzi na latających koniach. Dywan jest pocięty na kawałki, a Taj i Hassan spadają w różnych kierunkach. Jaudur z wykradzionym okiem wygrywa z rogiem obfitości władcy Kaszmiru i magiczna rękawicą Mongolii, sabotując przy tym ich właściwości z pomocą czarów. Gdy kalif nalega, by poczekać na Taja, Jaudur kontroluje wolę jego i innych. Yasmina dowiaduje się od wszechwidzącego oka, że Taj jest na pustyni.

Taj odkrywa naczynie, w którym uwięziony był straszny dżin. Podstępem wymusza od niego trzy życzenia. Pierwsze życzenie jednoczy go z Hassanem znajdującym się w oazie z pięknymi kobietami. Za sprawą drugiego życzenia docierają oni do gniazda z duszą Jaudura. Po jej zdobyciu Taj prosi dżina o powrót do Bagdadu. W ostatniej chwili zapobiega ślubowi Yasminy i Jaudura. Gdy Jaudur chce go zdekapitować, Taj niszczy jego duszę zabijając go na dobre. Abu Bakar odnosi wszechwidzące oko do Świątyni Prawdy, Taj już jako prawowity król Sakkaru i następca kalifa żeni się z Yasminą, a Hassan zaczyna życie u boku Perizady.

Obsada

edytuj

Źródło:[6]

Premiera

edytuj

Oryginalnie Złodziej z Bagdadu był planowany jako premiera telewizyjna w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, gdzie w reszcie świata miał dystrybucję kinową[7]. Faktyczna premiera odbyła się we francuskich kinach 10 stycznia 1978 roku[8]. W Wielkiej Brytanii film miał premierę 8 kwietnia 1979 roku w podwójnym seansie z amerykańskim filmem telewizyjnym Człowiek pająk podejmuje walkę (1978)[9].

Przypisy

edytuj
  1. Smith 2000 ↓, s. 20.
  2. Ortenberg 2006 ↓, s. 195.
  3. a b Gilles Penso: LE VOLEUR DE BAGDAD (1978). Films Fantastiques, 2021-07-30. [dostęp 2024-04-16]. (fr.).
  4. O’Brien 2021 ↓, s. 61.
  5. O’Brien 2021 ↓, s. 61-62.
  6. Le Voleur de Bagdad (Film, 1978). CinéSérie. [dostęp 2024-04-17]. (fr.).
  7. O’Brien 2021 ↓, s. 60.
  8. Le Voleur de Bagdad, un film de 1978. Télérama Vodkaster. [dostęp 2024-04-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-04-16)]. (ang.).
  9. Slow Robot: 1979: SPIDER-MAN STRIKES BACK and THE THIEF OF BAGHDAD Double-bill. Starlogged, 2016-05-05. [dostęp 2024-04-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-04-16)]. (ang.).

Bibliografia

edytuj

Linki zewnętrzne

edytuj