Otwórz menu główne
Zachód Bednarskiego widoczny w ścianach Granatów

Zachód Bednarskiego – długi, skośny zachód na zachodnich, opadających do Doliny Czarnej Gąsienicowej ścianach Granatów w polskich Tatrach Wysokich. Przecina on ściany wszystkich trzech Granatów. Jego najniższa część znajduje się w ścianie Zadniego Granatu i ma postać wąskiej, płytowej załupy. Od miejsca tego zachód skośnie wznosi się w górę w postaci trawnika o średnim nachyleniu, ku górze coraz szerszego. Końcowa, najwyższa część zachodu w zboczu Skrajnego Granatu to duży poderwany trawnik z kilkoma pasami skałek[1].

Zachodem Bednarskiego prowadzi jedna z dróg wspinaczkowych w Granatach. Wejście do zachodu około 50 m poniżej wylotu żlebu z Granackiej Przełęczy, wyjście na szczyt lub grań Skrajnego Granatu, ewentualnie Skrajną Sieczkową Przełąckę. II stopień trudności w skali tatrzańskiej, czas przejścia 1 godz.[1]

Pierwsze zejście zachodem: Henryk Bednarski, Paweł Kittay i Józef Lesiecki 29 lipca 1910 r. Pierwsze wejście: Jan Szczepkowski 4 lipca 1929 r. Pierwsze zimowe przejście dolnej części; Zbigniew Abgarowicz i Ryszard Schramm 28 marca 1948 r.[2]

PrzypisyEdytuj

  1. a b Władysław Cywiński: Granaty. Tatry. Przewodnik szczegółowy, tom 18. Poronin: Wyd. Górskie, 2013. ISBN 978-83-7104-046-7.
  2. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część II. Zawrat – Żółta Turnia. Warszawa: Sport i Turystyka, 1951.