Zadnia Garajowa Kopa

Zadnia Garajowa Kopa (słow. Zadná Garajova kopa, 1949 m) – szczyt Liptowskich Kop (Liptovské kopy) położony pomiędzy Cichym Wierchem (Tichý vrch), od którego oddziela go Wierchcicha Przełączka (Tiché sedlo), a Małą Garajową Kopą (Malá Garajova kopa), od której oddziela go Garajowa Przełęcz Niżnia (Nižné Garajovo sedlo) położona na wysokości ok. 1900 m[1].

Zadnia Garajowa Kopa
Ilustracja
Zadnia Garajowa Kopa (po lewej)
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 1949 m n.p.m.
Położenie na mapie Tatr
Mapa konturowa Tatr, blisko centrum na dole znajduje się czarny trójkącik z opisem „Zadnia Garajowa Kopa”
Ziemia49°11′59″N 19°59′40″E/49,199722 19,994444

Północne, trawiasto-skaliste zbocze Zadniej Garajowej Kopy opada do Zadniego Rycerowego (Zadné Licierovo). Krótka grzęda schodząca od wierzchołka do tego kotła zakończona jest u dołu 40-metrową ścianką. W kierunku południowym od szczytu odchodzi ramię ograniczające od wschodu Dolinkę Garajową (Garajova dolina). Na łagodnych stokach opadających do dolinki prowadzona jest rekultywacja zarośli kosodrzewiny, zniszczonych niegdyś przez intensywne wypasy[1].

Drogi na szczyt były znane od dawna pasterzom i kłusownikom. Pierwsze odnotowane wejście turystyczne zimowe – Józef Grabowski z pięcioma osobami towarzyszącymi 3 marca 1912 r.[2]

PrzypisyEdytuj

  1. a b Władysław Cywiński. Szpiglasowy Wierch. Przewodnik szczegółowy, tom 11, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2005, ​ISBN 83-7104-034-2​.
  2. Witold Henryk Paryski. Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część IV. Walentkowa Przełęcz – Przełączka pod Zadnim Mnichem. Warszawa: Spółdzielczy Instytut Wydawniczy „Kraj”, 1951.