Zapora Porąbka

Zapora Porąbkazapora wodna wybudowana w latach 1928–1937 w Międzybrodziu Bialskim[1]. Spiętrza wody rzeki Soły, tworząc Jezioro Międzybrodzkie.

Zapora Porąbka
Ilustracja
Zapora Porąbka
Państwo  Polska
Rzeka Soła
Data budowy 1928–1937
Typ zapory betonowa
Funkcja energetyczna
rekreacyjna
Położenie na mapie gminy Czernichów
Mapa konturowa gminy Czernichów, u góry znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Zapora Porąbka”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Zapora Porąbka”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, na dole nieco na prawo znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Zapora Porąbka”
Położenie na mapie powiatu żywieckiego
Mapa konturowa powiatu żywieckiego, blisko górnej krawiędzi znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Zapora Porąbka”
Ziemia49°48′26″N 19°12′07″E/49,807222 19,201944
Zapora w Porąbce widziana z powietrza

Jest to zapora wodna typu ciężkiego. Została zbudowana na podłożu skalnym według projektu prof. Gabriela Narutowicza i inż. Tadeusza Baeckera przez Société Franco-Polonaise Warszawa. Wysokość zapory wynosi 37,3 m, a jej długość 260 m.

Uroczyste oddanie do użytku zbiornika i zapory odbyło się 13 grudnia 1936 z udziałem m.in. wicepremiera Eugeniusza Kwiatkowskiego i marszałka sejmu Stanisława Cara[2].

Przy zaporze znajduje się elektrownia wodna zbudowana w latach 1951–1954 jako pierwszy element Zespołu Elektrowni Wodnych (którego pozostałymi elementami są Tresna i Elektrownia Szczytowo-Pompowa Porąbka-Żar). Elektrownia posiada dwa hydrozespoły Kaplana o mocy 6,1 MW i jeden turbozespół z turbiną wodną typu Francisa o mocy 0,4 MW pracujący na potrzeby własne.

Nieścisłość w nazewnictwie zapory wynika z powszechnego stosowania adresu kierownictwa budowy, zamiast faktycznego położenia. Kierownictwo zlokalizowane było w tzw. „Kolonii” w Porąbce, gdzie kierowano korespondencję. Przyjęła się wówczas nazwa Zapora w Porąbce, choć w rzeczywistości mieści się ona na terenie Międzybrodzia Bialskiego, 200 metrów od zachodniej granicy z Porąbką. [3]

PrzypisyEdytuj

  1. Radosław Truś: Beskid Mały. Przewodnik. Pruszków: Oficyna Wydawnicza Rewasz, 2008, s. 288. ISBN 978-83-89188-77-9.
  2. Gigantyczne dzieło – pomnik pracy polskiej. Zapora wodna na rzece SoleDziennik Bydgoski” Nr 291 z 15 grudnia 1936 r., s. 2.
  3. Piotr Stachura, Międzybrodzie Bialskie. Dzieje i obyczaje, s. 15, Kraków: Wydawnictwo Księży Sercanów, 1998, ISBN 83-86789-23-9.