Otwórz menu główne

Zdzisław Jarosz-Kamionka (ur. 19 lutego 1897, zm. 29 kwietnia 1938 w Łodzi) – podpułkownik łączności Wojska Polskiego.

Zdzisław Jarosz-Kamionka
Zdislaus Jarosz Edler von Kamionka Mala
Ilustracja
Zdzisław Jarosz-Kamionka w stopniu majora
podpułkownik łączności podpułkownik łączności
Data urodzenia 19 lutego 1897
Data i miejsce śmierci 29 kwietnia 1938
Łódź
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 2 Pułk Łączności
Pułk Radiotelegraficzny
22 Dywizja Piechoty Górskiej
Stanowiska dowódca batalionu
Główne wojny i bitwy wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Signum Laudis (w czasie wojny) Kawaler 1. klasy Orderu Miecza (Szwecja)

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej armii. W czasie służby został mianowany w korpusie oficerów piechoty: podporucznikiem ze starszeństwem z 18 sierpnia 1915 roku i porucznikiem ze starszeństwem z 1 maja 1917 roku. Jego oddziałem macierzystym był pułk telegraficzny[1][2][3].

W listopadzie 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego. Walczył na wojnie z Ukraińcami jako szef łączności grupy operacyjnej[4]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 38. lokatą w korpusie oficerów łączności, a jego oddziałem macierzystym był 2 pułk łączności[5]. W 1923 roku pełnił obowiązki oficera telegrafii 2 pułku łączności w Jarosławiu. Przysługiwał mu wówczas tytuł adiutanta sztabowego[6]. We wrześniu 1924 roku został odkomenderowany z pułku radiotelegraficznego do Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia w Rembertowie na stanowisko wykładowcy na okres pięciu miesięcy[7]. 1 listopada tego roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy I batalionu pułku radiotelegraficznego w Beniaminowie[8][9][10]. 15 lutego 1925 roku powrócił z odkomenderowania do macierzystego pułku i objął dowództwo I baonu[11]. Od 1928 roku służył w Doświadczalnym Centrum Wyszkolenia w Rembertowie (od 1931 roku Centrum Wyszkolenia Piechoty), pozostając oficerem nadetatowym pułku radiotelegraficznego[12][13]. W centrum prowadził ćwiczenia taktyki łączności[14]. 27 stycznia 1930 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów łączności[15]. Z dniem 1 grudnia 1934 roku został przeniesiony do Dowództwa Wojsk Łączności Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko szefa wydziału[16]. Zmarł 29 kwietnia 1938 w szpitalu w Łodzi[4]. Pochowany 2 maja 1938 roku na cmentarzu wojskowym Doły w Łodzi[17].

Zdzisław Jarosz-Kamionka jako zamiłowany radiotechnik brał czynny udział w amatorskim ruchu krótkofalowym. Rozwijał również bardzo żywotną działalność na polu kynologii[4].

Wybane praceEdytuj

  • Rozważania na temat organizacji łączności w działaniach obronnych, Przegląd Łączności nr VI z czerwca 1938 roku, ss. 403-452.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1916 ↓, s. 108, 868.
  2. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1917 ↓, s. 113, 1175.
  3. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 153, 1484.
  4. a b c d e f g Wspomnienie pośmiertne ↓.
  5. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 256.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 960, 968.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 96 z 20 września 1924 roku, s. 535.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 117 z 1 listopada 1924 roku, s. 655.
  9. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 880, 885.
  10. Komunikat nr 20 ↓, s. 2.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 4 lutego 1925 roku, s. 55.
  12. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 615, 622.
  13. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 268, 802.
  14. Porwit 1986 ↓, s. 369.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 28 stycznia 1930 roku, s. 25.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 268.
  17. Nekrolog ↓.
  18. Monitor Polski z 1938 roku Nr 185, poz. 347.
  19. Monitor Polski z 1934 roku Nr 64, poz. 97.
  20. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1484.

BibliografiaEdytuj