Otwórz menu główne

Zygmunt Bartmański (ur. ?, zm. 18 lub 19 maja 1919 pod Drohobyczem) – major kawalerii Wojska Polskiego.

Zygmunt Bartmański
major kawalerii major kawalerii
Data urodzenia ?
Data i miejsce śmierci 18 lub 19 maja 1919
pod Drohobyczem
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 9 Pułk Ułanów
Stanowiska dowódca pułku
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna polsko-ukraińska
Odznaczenia
Signum Laudis (w czasie wojny)

ŻyciorysEdytuj

Był oficerem c. i k. armii. W pierwszej dekadzie XX wieku był w stopniu porucznika[1]. Podczas I wojny światowej w 1916 służył w stopniu rotmistrza[2]. Brał udział w walkach na froncie włoskim[3]. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej, trwającej od listopada 1918[3]. W stopniu majora został dowódcą 9 pułku ułanów[3]. Poległ 18[4] lub 19 maja 1919 pod Drohobyczem, trafiony kulą nieprzyjaciela w czasie, gdy żołnierze jego pułku zdobywali miasto[3][5]. Został uroczyście pochowany przez swoich żołnierzy już po zajęciu miasta[6].

Rozkaz dzienny gen. Józefa Hallera z 26 maja 1919 zawierał następujący fragment (dosłowny cytat): Nie mogę wyróżniać Waszych czynów bohaterskich, bo musiałbym zasługi wszystkich podnosić. Dziękuję Wam, oficerowie i żołnierze. Tym, którzy swoje życie bohatersko złożyli na ołtarzu ojczyzny, cześć i chwała! Pamięć o dzielnym dowódcy 8 pułku ułanów, maj. Strońskim i dowódcy batalionu maj. Bartmańskim, oraz poległych oficerach i żołnierzach nigdy nie zaginie[7]. W uznaniu nadzwyczajnych zasług dla dobra Ojczyzny położonych i okupionych bohaterską śmiercią na froncie Zygmunt Bartmański pośmiertnie został awansowany do stopnia podpułkownika[8].

W 1904 i 1910 został członkiem zwyczajnym Towarzystwa Myśliwych w Rzeszowie[1].

Odznaczenia i orderyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Towarzystwo Myśliwych w Rzeszowie w pięćdziesiątą rocznicę powstania 1880-1930. Rzeszów: 1930, s. 23, 24.
  2. a b Kronika. Odznaczenie przemyślan. „Echo Przemyskie”, s. 5, Nr 88 z 2 października 1916. 
  3. a b c d Kronika. † Zygmunt Bartmański. „Gazeta Lwowska”, s. 4, Nr 124 z 31 maja 1919. 
  4. Lista strat Wojska Polskiego : polegli i zmarli w wojnach 1918-1920. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1934, s. 30.
  5. Jan Tatara: Zarys historji wojennej 9-go pułku ułanów. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1930, s. 8, 30.
  6. Jan Tatara: Zarys historji wojennej 9-go pułku ułanów. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1930, s. 8.
  7. Cytat zawiera błąd merytoryczny, gdyż zgodnie z powyższym tekstem tekstem mjr Emil Stroński miał być dowódcą 8 pułku ułanów, zaś major Bartmański dowódcą batalionu. Jest to zapewne omyłka redakcyjna, jako że na kolejnej stronie tego wydania „Gazety Lwowskiej” krótki biogram Zygmunta Bartmańskiego zawiera prawidłowy opis sprawowania przez niego stanowiska dowódcy 9 Pułku Ułanów. Por. Rozkaz dzienny gen. Hallera. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 124 z 31 maja 1919. 
  8. Oficerowie. Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. [dostęp 2017-05-10].