Otwórz menu główne

Zygmunt Górka-Grabowski ps. „Zając” (ur. 18 lutego 1917 w Petersburgu, zm. 15 stycznia 2002 w Warszawie) – major Wojska Polskiego, uczestnik walk o niepodległość Polski.

Zygmunt Górka-Grabowski
„Zając”
major major
Data i miejsce urodzenia 18 lutego 1917
Petersburg
Data i miejsce śmierci 15 stycznia 2002
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1939-1944
Siły zbrojne Wojsko Polskie (II RP)
Ludowe Wojsko Polskie
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

ŻyciorysEdytuj

Syn Antoniego i Marii z Jodków. Po ukończeniu szkoły średniej w Zduńskiej Woli wstąpił do Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej – Komorowie.

We wrześniu 1939 roku walczył w 43 pułku piechoty Legionu Bajończyków. Od 1940 roku w konspiracji, należał do ZWZ w Warszawie, do Specjalnego Oddziału Dywersyjnego KG AK. Uczestnik akcji dywersyjnych, m.in. wysadzenie mostu pod Łukowem 1 lipca 1943, „Góral” 12 sierpnia 1943 i innych. Ponadto wykładał regulaminy piechoty i taktykę na konspiracyjnych kursach podchorążych saperów.

9 marca 1944 przerzucony na Wołyń, gdzie 7 kwietnia tego samego roku objął dowództwo I baonu 23 pp w składzie 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK, walczył pod Włodzimierzem Wołyńskim i na Polesiu. W maju 1944 roku przedostał się po sforsowaniu Prypeci przez front na stronę radziecką, został przyjęty do obozu przejściowego w Kiwercach, a następnie objął stanowisko zastępcy dowódcy I batalionu do spraw liniowych w 5 pułku piechoty. 1 sierpnia 1944 roku został ciężko ranny podczas forsowania Wisły pod Puławami.

Po wojnie studiował na wydziale mechanicznym Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Warszawie, uzyskując dyplom inżyniera mechanika. Jednocześnie pracował zawodowo, w tym na stanowiskach kierowniczych. W 1979 roku przeszedł na emeryturę. 8 maja 1985, jako major w stanie spoczynku, został wyróżniony wpisem do Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich. Był prezesem organizacji skupiającej żołnierzy 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK w Warszawie.

AwanseEdytuj

  • podporucznik – 15 września 1939 roku
  • porucznik – 1943 (awans w AK)
  • kapitan – 1944
  • major – ?

Ordery i odznaczeniaEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Michał Fijałka, 27 Wołyńska Dywizja Piechoty Armii Krajowej, Wydawnictwo PAX, 1987.
  • Józef Turowski, Pożoga. Walki 27 Wołyńskiej Dywizji AK, Warszawa: PWN, 1990, ISBN 83-01-08465-0, OCLC 834116008.
  • Światowy Związek Żołnierzy AK, Materiały sympozjum nt: Operacja zbrojna AK kryptonim Burza na ziemiach południowo-wschodnich II RP w 1944. Biblioteczka ”Na Kresach Południowo-Wschodnich 1939-1945. Nr 7. Kraków 1994