Otwórz menu główne

Éric Prié (ur. 14 marca 1962 w Paryżu) – francuski szachista, arcymistrz od 1996 roku.

Éric Prié
ÉricPriéMontpellier2008 (cropped).jpg
Éric Prié, Montpellier 2008
Państwo  Francja
Data i miejsce urodzenia 14 marca 1962
Paryż
Tytuł szachowy arcymistrz (1996)
Ranking FIDE 2489 (01.11.2014)
Miejsce w kraju 30
Gnome-go-next.svg Francuscy arcymistrzowie szachowi
abcdefgh
8
Chessboard480.svg
a8 black rook
b8 black knight
c8 black bishop
d8 black queen
e8 black king
f8 black bishop
g8 black knight
h8 black rook
a7 black pawn
b7 black pawn
c7 black pawn
e7 black pawn
f7 black pawn
g7 black pawn
h7 black pawn
d5 black pawn
d4 white pawn
a3 white pawn
b2 white pawn
c2 white pawn
e2 white pawn
f2 white pawn
g2 white pawn
h2 white pawn
a1 white rook
b1 white knight
c1 white bishop
d1 white queen
e1 white king
f1 white bishop
g1 white knight
h1 white rook
8
77
66
55
44
33
22
11
abcdefgh
Atak Prié

Spis treści

Kariera szachowaEdytuj

Od połowy lat 80. do końca 90. należał do czołówki francuskich szachistów. Trzykrotnie (1990, 1994,1996) reprezentował narodowe barwy na olimpiadach szachowych oraz dwukrotnie (1989, 1992) - w drużynowych mistrzostwach Europy[1]. Począwszy od roku 1980 wielokrotnie wystąpił w finałach indywidualnych mistrzostw Francji, największy sukces odnosząc w roku 1995 w Tuluzie, gdzie zdobył tytuł mistrza kraju. Poza tym, w latach 1989 (Epinal) i 1992 (Strasburg) dwukrotnie zajął III miejsca, zdobywając medale brązowe[2].

Czterokrotnie (1982, 1983, 1992, 1996) triumfował w mistrzostwach Paryża[3]. Do innych jego sukcesów w turniejach międzynarodowych należą m.in. dz. III m. w Paryżu (1983, za Jamesem Plaskettem i Erikiem Lobronem, wraz z Johnem Nunnem i Miodragiem Todorceviciem), dz. I m. w Chanac (1989, wraz z m.in. Gilles'em Mirallesem), dz. II m. w Orange (1990, za Krumem Georgiewem, wraz z Krzysztofem Pytlem), I m. w Clichy (1990), dz. II m. w Paryżu (1992, za Wiktorem Moskalenką), dz. II m. w Cannes (1995, za Borislavem Ivkovem, wraz z Mladenem Palacem, Jean-Lukiem Chabanonem i Emirem Dizdareviciem), dz. II m. w Rochefort (2005, za Jurijem Sołodowniczenką, wraz z m.in. Wencisławem Inkiowem i Markiem Santo-Romanem), dz. I m. w Nantes (2005, wraz z Amirem Bagherim), dz. I m. w San Sebastián (2006, wraz z Kevinem Spraggettem, Dasem Neelotpalem i Stuartem Conquestem), dz. I m. w Marsylii (2006, wraz z Danielem Fridmanem), dz. II m. w Cap d'Agde (2006, za Anthonym Kostenem, wraz z m.in. Wadymem Małachatką, Christianem Bauerem, Yannickiem Pelletierem i Glennem Flearem), I m. w Villeneuve-Tolosane (2007) oraz I m. w San Sebastián (2009, turniej C).

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 października 2007 r., z wynikiem 2532 punktów zajmował wówczas 17. miejsce wśród francuskich szachistów[4].

Nazwisko Érica Prié nosi atak powstający po posunięciach 1.d4 d5 2.a3. Temu rzadko stosowanemu otwarciu poświęcił on szereg analiz teoretycznych[5].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj