Otwórz menu główne

Żagnica zielona (Aeshna viridis) – gatunek ważki z rodziny żagnicowatych (Aeshnidae). Występuje w Europie Północnej, Środkowej i Wschodniej oraz na Syberii[1]. W Polsce pospolity na terenie całego kraju, ale najrzadszy przedstawiciel rodziny, objęty ścisłą ochroną gatunkową[2]. Jedna z największych polskich ważek. Samica składa jaja do wnętrza częściowo zanurzonych liści osoki aloesowatej (Stratiotes aloides)[3]. Stadium larwalne spędzają w wodach stojących. Po kilku latach larwa wychodzi z wody i przeobraża się w postać dorosłą.

Żagnica zielona
Aeshna viridis
Eversmann, 1836
Ilustracja
Samiec
Ilustracja
Samica
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada owady uskrzydlone
Rząd ważki
Podrząd ważki różnoskrzydłe
Rodzina żagnicowate
Rodzaj Aeshna
Gatunek żagnica zielona
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 LC pl.svg

RozmiaryEdytuj

  • Długość: do 9 cm
  • Rozpiętość skrzydeł: do 13 cm
  • Długość larwy: ok. 4–5 cm

PokarmEdytuj

Żagnica zielona jest, podobnie jak inne ważki, drapieżnikiem. W skład jej diety wchodzą głównie muchy i komary. Czasem atakuje motyle, jętki i inne ważki. Pożywienie larwy stanowią wodne owady, kijanki i narybek.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Aeshna viridis. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  2. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 6 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. z 2014 r. poz. 1348).
  3. Małgorzata Strzałek. Zielony wojownik w natarciu czyli osoka w ekosystemach wodnych (pdf). „Wiadomosci Ekologiczne”. 1, s. 81-107, 2004.