Żołnierz o bladym obliczu

Żołnierz o bladym obliczu[1] (ang. The Adventure of the Blanched Soldier) – opowiadanie Arthura Conana Doyle’a z cyklu przygód Sherlocka Holmesa.

Żołnierz o bladym obliczu
The Adventure of the Blanched Soldier
Autor

Arthur Conan Doyle

Typ utworu

kryminał

Wydanie oryginalne
Miejsce wydania

Wielka Brytania

Język

angielski

Data wydania

1926

poprzednia
Znamienity klient
następna
Klejnot Mazarina

Po raz pierwszy publikowane w czasopiśmie „Liberty” w październiku 1926 (ilustrował Frederic Dorr Steele), następna w „The Strand Magazine” w listopadzie 1926 (ilustrował Howard K. Elcock). Stanowi część zbioru Księga przypadków Sherlocka Holmesa (pierwsze wydanie w czerwcu 1927).

Narratorem, podobnie jak w opowiadaniu Lwia grzywa, jest sam Holmes.[2].

TreśćEdytuj

Weteran II wojny burskiej zwraca się do detektywa o wyjaśnienie niezwykłego zachowania się swego kolegi, którego po powrocie z wojny zamierzał odwiedzić w posiadłości jego rodziców. Został tam przyjęty niechętnie i stwierdził, że tamten celowo ukrywa się przed obcymi, a ponadto odznacza się niepokojącym wyglądem. Wyjaśniając tę podejrzaną sytuację, Holmes zarazem odkrywa, że zagadka człowieka o wyblakłym obliczu pozbawiona jest cech kryminalnych.

PrzypisyEdytuj

  1. Na język polski tytuł tłumaczony również jako Wyblakłe oblicze (w przekładzie Tadeusza Everta).
  2. W opowiadaniach Klejnot Mazarina i Jego ostatni ukłon oraz w retrospektywnych częściach powieści Studium w szkarłacie i Dolina trwogi narracja jest trzecioosobowa. We wszystkich pozostałych przygodach Holmesa narratorem jest doktor Watson.

Linki zewnętrzneEdytuj