(130) Elektra

planetoida z pasa głównego

(130) Elektra – duża planetoida z pasa głównego.

(130) Elektra
ilustracja
Odkrywca

Christian Peters

Data odkrycia

17 lutego 1873

Numer kolejny

130

Charakterystyka orbity (J2000)
Przynależność
obiektu

Pas główny

Półoś wielka

3,1289 au

Mimośród

0,2080

Peryhelium

2,4781 au

Aphelium

3,7797 au

Okres obiegu
wokół Słońca

5 lat 196 dni 14 godzin

Średnia prędkość

16,67 km/s

Inklinacja

22,85°

Charakterystyka fizyczna
Średnica

182,25 km
lub 198,93 ± 4,11[1] km

Masa

(6,6±0,4)×1018[1] kg

Średnia gęstość

1,3 ± 0,3[1] g/cm3

Okres obrotu

5,225 h

Albedo

0,0755

Jasność absolutna

7,12m

Typ spektralny

G

Średnia temperatura powierzchni

śred. ~157K
max. (-23 °C) 251 K

Satelity naturalne

2 – S/2003 (130) 1,
S/2014 (130) 1

OdkrycieEdytuj

Planetoida została odkryta przez Christiana Petersa 17 lutego 1873 w Clinton w stanie Nowy Jork. Nazwana planetoidy pochodzi od Elektry, postaci z mitologii greckiej znanej z tragedii Sofoklesa.

OrbitaEdytuj

Orbita (130) Elektry jest nachylona do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 22,85°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 5 lat i 197 dni, krążąc w średniej odległości 3,13 j.a. od Słońca. Średnia prędkość orbitalna tej asteroidy to ok. 16,67 km/s.

Właściwości fizyczneEdytuj

Elektra ma średnicę ok. 182 km. Jej albedo wynosi 0,08, a jasność absolutna to 7,12m. Asteroida ta zalicza się do planetoid typu G. Średnia temperatura na jej powierzchni sięga 157 K.

Księżyce asteroidyEdytuj

 
(130) Elektra i jej księżyce (zdj. ESO)

W roku 2003 teleskop Keck II wykrył obecność małego księżyca Elektry o średnicy około 7 km, orbitującego w odległości ok. 1170 km od tej planetoidy. Na razie nosi on tymczasowe oznaczenie S/2003 (130) 1.

W 2014 roku za pomocą teleskopu VLT odkryto drugi, nieco mniejszy księżyc. Orbituje on w odległości około 460 km od planetoidy. Otrzymał tymczasowe oznaczenie S/2014 (130) 1[1].

W 2021 roku, stosując algorytm redukcji światła halo od głównej planetoidy, odkryto trzeci księżyc Elektry, oddalony od niej o 344 km (okres obiegu 16,3 godziny). Otrzymał on oznaczenie S/2014 (130) 2[2].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Wm. Robert Johnston: Dane szczegółowe planetoidy i jej księżyców (ang.). W: Johnston’s Archive [on-line]. 2015-03-28. [dostęp 2016-05-07].
  2. Marcin Powęska: Pierwsza taka detekcja w historii. Odkryto układ poczwórny planetoid. GeekWeek INTERIA, 2022-02-19. [dostęp 2022-02-19].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj