Otwórz menu główne

120Awagon osobowy używany przez Przewozy Regionalne; przez kolejarzy i miłośników kolei zwany bonanza.

120A
Ilustracja
Wagony 120A
Producent Polska Pafawag Wrocław
Lata budowy 1972-1984
Liczba miejsc siedzących 80
Liczba miejsc ogółem 170
Masa służbowa 39 500 kg
Długość całkowita 24 500 mm
Szerokość 2910 mm
Wysokość 4060 mm
Prędkość konstrukcyjna 140 km/h
Maksymalna prędkość
eksploatacyjna
120 km/h
Portal Portal Transport szynowy

HistoriaEdytuj

Został skonstruowany w 1972. Wagony według tego projektu były produkowane w Państwowej Fabryce Wagonów we Wrocławiu. Zastosowano w nich szereg rozwiązań konstrukcyjnych stosowanych już w EN57. Skierowane zostały do obsługi ruchu lokalnego na liniach niezelektryfikowanych, w których liczba podróżnych była za mała, by stosować pojemne wagony piętrowe typu Bhp, a za duża dla wagonów motorowych np. SN61, chociaż stosowano je także jako doczepne do SN61. Obecnie można je zobaczyć w pociągach lokalnych najczęściej za lokomotywą SP32, SU42 i SU45 lub jako wagon doczepny do autobusu szynowego. Część została przebudowana na wagony do przewozu rowerów.

Niektóre wagony tego typu były budowane na eksport do Rumunii. Oprócz podstawowej wersji drugiej klasy występują tam wagony z pierwszą klasą, pierwszej i drugiej klasy, a nawet barowe[1][2].

Do dziś zachowało się niewiele czynnych wagonów biorąc pod uwagę ich łączą liczbę wyprodukowanych egzemplarzy, która przekraczała 700 sztuk. Obecnie czynnych jest 9 wagonów 120A- dwa w malowaniu województwa pomorskiego oraz siedem w malowaniu Polregio. Wszystkie wagony są przydzielone do stacji Chojnice[3].

BudowaEdytuj

 
Przedział pasażerski

Wagony 120A zostały zaprojektowane do jazdy z prędkością 140 km/h, jednakże prędkość ta została obniżona do 120 km/h, co w zupełności wystarcza aktualnemu charakterowi użytkowania. Wagon posiada 80 miejsc siedzących.

Mają drzwi skrzydłowo łamane podwójne – jest to cecha charakterystyczna tych wagonów – znajdujące się w 1/3 i 2/3 długości składu. W wagonie zastosowano też taki sam układ siedzeń, czyli podwójne ławki ze wspólnym oparciem i przejściem pomiędzy nimi. Zastosowano tylko półmiękkie siedzenia pokryte skajem, podobnie jak w wagonach Bhp. W niektórych zmodernizowanych wagonach tego typu, jak np. należących do województwa warmińsko-mazurskiego zastosowano siedzenia z tapicerki półmiękkie z wagonów piętrowych Bmnopux.

 
Drzwi skrzydłowo łamane podwójne

Wagony mają ogrzewanie elektryczne oraz parowe, jednak ze względu na brak używania tego ostatniego, większość instalacji parowych jest niesprawna lub zdemontowana. Istnieje tylko kilka tras, w których ten system ogrzewania jest wykorzystywany. W niektórych wagonach tego typu, stosowanych jako doczepne, zamontowane jest własne ogrzewanie typu Webasto, ze względu na brak możliwości ogrzewania wagonu przez ciągnący go autobus szynowy.

Toalety zostały umiejscowione w krańcach wagonów. Ze względu na podwójne drzwi, kojarzące się z wejściem do saloonu, a także układ siedzeń podobny do wagonów z westernów, wagony te zyskały przydomek „bonanza”.

MalowanieEdytuj

Wagony 120A były początkowo malowane na oliwkowo, tak jak inne wagony osobowe PKP. Pod koniec lat osiemdziesiątych zostały przemalowane na zielono-biało, tak jak inne wagony osobowe drugiej klasy, a barwę tę noszą do dziś. Te wagony, które są stosowane jako doczepne do szynobusów, zostały przemalowane w barwy analogiczne do szynobusów. Barwy oliwkowe przywrócono zaś w składach ciągniętych przez parowozy na trasie pomiędzy Wolsztynem a Poznaniem. W 2017 roku związku z wprowadzeniem nowej marki konsumenckiej POLREGIO w spółce Przewozy Regionalne, wagony które przeszły naprawę P5 zyskały nowy schemat malowania (czerwono-szaro-pomarańczowy).

SA106Edytuj

Podczas budowy SA106-001 wykorzystano wiele części z wagonów 120A, w pozostałych szynobusach zastosowano nowe części, jednak wzorowane na podzespołach 120A.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj