18 Armia (ZSRR)

18 Armia (ros. 18-я Армия) – związek operacyjny Armii Czerwonej z okresu II wojny światowej.

18 Armia
18-я Армия
Historia
Państwo  ZSRR
Sformowanie 1941
Rozformowanie 1946
Działania zbrojne
II wojna światowa
Operacja wiślańsko-odrzańska
Operacja morawsko-ostrawska
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Podległość Front Centralny
Front Stalingradzki
1 Front Ukraiński
Mapa operacyjna przedstawiająca działania 18 Armii w sierpniu 1941.

HistoriaEdytuj

W czasie walk na froncie wschodnim 18 Armia wchodziła w skład kilku związków operacyjno-strategicznych Armii Czerwonej, w tym Frontu Centralnego[1] i Frontu Stalingradzkiego[2]. Następnie, będąc w składzie wojsk 1 Frontu Ukraińskiego uczestniczyła w walkach na ziemiach polskich[3]. Dowodzona była przez gen. lejtn.Jewgienija Żurawlewa a od 10 listopada 1944 przez gen. lejtn. Antona Gastiłowicza. Funkcję szefa sztabu pełnił gen. lejtn. Nikita Brilew[4].

W 1944 na wyposażeniu 18 Armii było 1571 dział, 371 czołgów i 181 wyrzutni rakietowych (Katiusza)[5].

Uczestnicząc w operacji wiślańsko-odrzeńskiej działania bojowe prowadziła na terenie Słowacji (Operacja morawsko-ostrawska). Atakowała niemieckie wojska Grupy Armii Środek[3].

Struktura organizacyjnaEdytuj

  • 17 Korpus Armijny
  • 18 Korpus Armijny
  • 95 Korpus Armijny[6].

PrzypisyEdytuj

  1. Kazimierz Sobczak, Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa 1975, s.145.
  2. Kazimierz Sobczak, Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa 1975, s.146.
  3. a b Donald Sommerville, Kronika II wojny światowej. Kraków 1992, s.282.
  4. Bolesław Dolata, Wyzwolenie Polski 1944-1945. Warszawa 1971, s.599.
  5. Kiriłł Moskalenko, Uderzenie za uderzeniem 1943–1945. Warszawa 1974, s. 424-425.
  6. Bolesław Dolata, Wyzwolenie Polski 1944-1945. Warszawa 1971, s.596,599.