Otwórz menu główne

20 Zwienigorodzka Dywizja Pancerna

20 Zwienigorodzka Dywizja Pancerna ros. 20-я танковая Звенигородская Краснознамённая дивизия (20 DPanc) - związek taktyczny wojsk pancernych Sił Zbrojnych ZSRR.

20 Zwienigorodzka Dywizja Pancerna
Ilustracja
awers sztandaru dywizji
Historia
Państwo  ZSRR
Sformowanie 1957
Rozformowanie 1992
Nazwa wyróżniająca Zwienigorodzka
Tradycje
Rodowód 20 Zwienigorodzki Korpus Pancerny

7 Dywizja Pancerna

Dowódcy
Ostatni gen. mjr Aleksandr W. Juszkiewicz
Działania zbrojne
Operacja "Dunaj"
Organizacja
Numer JW 70413
Dyslokacja Świętoszów
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Wojska pancerne
Podległość Północna Grupa Wojsk
Odznaczenia
Order of Red Banner.svg


Ten artykuł dotyczy 20 Zwienigorodzkiej Dywizji Pancernej. Zobacz też: 20 Dywizja Pancerna.

Spis treści

HistoriaEdytuj

20 Dywizja Pancerna powstała w czerwcu 1945 roku w wyniku przeformowania 20. Korpusu Pancernego. Korpus ten utworzono w 1942 roku. W jego skład wchodziły trzy brygady pancerne (8., 80. i 155.) i brygada piechoty zmotoryzowanej (7.) oraz dwa pułki artylerii samobieżnej. W styczniu 1943 roku korpus wszedł w skład 3. Armii Ogólnowojskowej Frontu Briańskiego. W maju 1944 roku włączono go do jednostek rezerwy Naczelnego Dowództwa Armii Czerwonej.

W marcu 1945 roku korpus przerzucono na terytorium Polski, gdzie wziął udział w walkach o miasto-twierdzę Głogów. Po zakończeniu wojny, w maju 1945 roku, podporządkowano go Dowództwu Północnej Grupy Wojsk. W drugiej połowie czerwca korpus przeniesiono do miejscowości Dęba w województwie rzeszowskim. Pod koniec czerwca 1945 roku przekształcono go w 20. Dywizję Pancerną. We wrześniu 1946 roku dywizja została rozmieszczona w Opolu i Brzegu. Na przełomie 1950 i 1951 roku po raz kolejny zmieniła dyslokację. Jej oddziały rozlokowano w garnizonach: Świętoszów, Strachów, Świdnica, Szprotawa i Trzebień. Potem skoncentrowano je Świętoszowie i Strachowie (Pstrąże).

 W 1968 roku wzięła ona udział w Operacji "Dunaj" na terytorium Czechosłowacji[1]. Do 1992 roku dywizja stacjonowała w garnizonie Świętoszów i Pstrąże. Ostatnim dowódcą 20 KPanc i pierwszym dowódcą dywizji został gen. por. Iwan Łazariew (ros. Иван Гаврилович Лазарев). Ostatnim natomiast dowódcą dywizji był gen. mjr Aleksander Juszkiewicz (ros. Александр Владимирович Юшкевич). W 1992 roku Dywizję wyprowadzono z Polski i przemieszczono do Charkowa, gdzie ją rozformowano.

20 DPanc jako spadkobierczyni tradycji 20 KPanc używała w nazwie tytułu "Odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru".

Struktura organizacyjna (1990)Edytuj

  • Dowództwo i Sztab (JW 70413) — Świętoszów
  • 8 gwardyjski pułk czołgów (JW 31695) — Świętoszów
  • 76 gwardyjski Orszański pułk czołgów (JW 52801) — Pstrąże
  • 155 pułk czołgów (JW 68415) — Świętoszów
  • 144 pułk zmechanizowany (JW 61412) — Pstrąże
  • 1052 pułk artylerii samobieżnej (JW 12255) — Świętoszów
  • 459 pułk rakiet przeciwlotniczych (JW 33593) — Świętoszów
  • 595 dywizjon rakiet taktycznych (JW 82492) — Świętoszów
  • 96 batalion rozpoznawczy (JW 28348) — Świętoszów
  • 207 batalion saperów (JW 33854) — Świętoszów
  • 710 batalion łączności (JW 45504) — Świętoszów
  • 70 batalion remontowy (JW 88862) — Świętoszów
  • 219 batalion medyczny (JW 92678) — Świętoszów
  • 1082 batalion zabezpieczenia materiałowo-technicznego (JW 77935) — Świętoszów
  • 336 samodzielna kompania chemiczna (JW 32204) — Świętoszów[2].

W roku 1990 dywizja miała na wyposażeniu:[3].

DowódcyEdytuj

  • gen. por. Iwan G. Łazariew (1945 – 1946)
  • gen. mjr Aleksandr G. Polikarpow (1946 – 1947)
  • gen. mjr Matwiej G. Wajnrub (1947 – 1950)
  • płk Bagrat I. Isaakian (1950 – 1951)
  • płk Jakow M. Baranow (nieznane)
  • płk Miszczenkow (nieznane)
  • gen. mjr Iwan D. Iwiljew (1956 – 1958)
  • gen. mjr Stiepan J. Biełonożko (1958 – 1963)
  • gen. mjr Iwan L. Żebrunow (1963 – 1969)
  • gen. mjr Paweł P. Wasiliew (1969 – 1973)
  • gen. mjr Władimir W. Chrustickij (1973 - 1976)
  • płk Erlen W. Porfiriew (1976 – 1979)
  • gen. mjr Wiktor A. Kopyłow (1979 – 1983)
  • gen. mjr Borys W. Podkorytow (1983 – 1985)
  • płk Michaił W. Karasiew (1985 – 1987)
  • gen. mjr Witalij P. Stiepanow (1988 – 1989)
  • gen. mjr Aleksandr W. Juszkiewicz (1989 – 1992)[4].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj