2 Dywizjon Rakiet Taktycznych

2 Dywizjon Artylerii / 2 Dywizjon Rakiet Taktycznych (2 da / 2 drt) – samodzielny pododdział wojsk rakietowych i artylerii ludowego Wojska Polskiego.

2 Dywizjon Artylerii
Historia
Państwo

 Polska

Sformowanie

1966

Tradycje
Rodowód

10 dappanc
2 dar

Organizacja
Numer

JW 2975[1][2]

Dyslokacja

Kędzierzyn-Koźle[3]

Rodzaj sił zbrojnych

Wojska Lądowe

Rodzaj wojsk

Wojska rakietowe

Podległość

2 Warszawska Dywizja Zmechanizowana

Formowanie i zmiany organizacyjneEdytuj

Jeszcze wiosną 1963 uruchomiono proces formowania dywizjonów rakiet taktycznych, które postanowiono włączyć w skład dywizji ogólnowojskowych. Zarządzeniem szefa SG WP nr 085/ Org. z 17 lipca 1966, na bazie 2 dywizjonu artylerii rakietowej sformowano 2 dywizjon artylerii[3] (rakiet taktycznych) z przeznaczeniem dla 2 Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej[1].

Jednostka stacjonowała w Koźlu[4], posiadała etat nr 30/129[a], uzbrojona była w trzy wyrzutnie 2P16[6].

Zarządzeniem szefa SG WP nr 042/ Org. z 18 listopada 1982 przeformowano dywizjon z etatu 30/129 na 30/243 przezbrajając go z trzech wyrzutni 2P16 na trzy 9P113[7][b].

Pod koniec 1988 2 dywizjon rakiet taktycznych posiadał etat nr 30/243, a jego podstawowe wyposażenie stanowiły trzy wyrzutnie 9P113[8].

Skład organizacyjnyEdytuj

dowództwo i sztab

  • bateria dowodzenia
  • 2 baterie startowe
    • dwa plutony
  • pluton obsługi technicznej
  • pluton remontowy
  • pluton zaopatrzenia
  • pluton medyczny

Razem w drt:

  • 4 wyrzutnie rakiet taktycznych 9P113

DowódcyEdytuj

  • mjr Stanisław Gargas

UwagiEdytuj

  1. Zarządzeniem szefa SG WP nr 069/Org. z 22 IX 1969 etat dywizjonu zmieniono z 30/110 na 30/129[5].
  2. Jeszcze w 1979 w planach SG WP widniał zapis sugerujący przezbrojenie dywizjonu w nowe wyrzutnie wraz ze zwiększeniem ich liczby trzech do czterech. Ostatecznie zrealizowano oszczędniejszy wariant zakupu[7].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Rochowicz 2018 ↓, s. 61.
  2. Spis zespołów archiwalnych Archiwum Wojskowego w Oleśnicy
  3. a b Michał Trubas. Wojska „jednorazowego użytku”. „Przegląd Historyczno-Wojskowy”. 2/2011. s. 157. 
  4. Puchała 2013 ↓, s. 285.
  5. Rochowicz 2018 ↓, s. 62.
  6. Rochowicz 2018 ↓, s. 63.
  7. a b Rochowicz 2018 ↓, s. 65.
  8. Rochowicz 2018 ↓, s. 68.

BibliografiaEdytuj

  • Franciszek Puchała: Budowa potencjału bojowego Wojska polskiego 1945–1990. Obszary szpiegowskich działań. Warszawa: Fundacja „Historia i Kultura”, 2013. ISBN 978-83-11-12800-2.
  • Michał Trubas, Wojska rakietowe w polskich Wojskach Lądowych, Militaria i Fakty Nr 1/2003
  • Przegląd Historyczno-Wojskowy nr 2 (pol.). 2011. [dostęp 2012-10-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-21)].
  • Mariusz Cielma (mac76): Brygada Rakiet LWP (pol.). 2009-08-06. [dostęp 2012-10-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-17)].
  • Robert Rochowicz. Rakiety operacyjne i taktyczne w Siłach Zbrojnych PRL. „Poligon”. Nr 1(62), s. 56–68, styczeń-marzec 2018. Warszawa: Magnum-X. ISSN 1895-3344.