358 Dywizja Strzelecka (ZSRR)

358 Dywizja Strzeleckazwiązek taktyczny (dywizja) Armii Czerwonej.

358 Dywizja Strzelecka
358-я стрелковая дивизия
Historia
Państwo  ZSRR
Sformowanie 9 września 1941
Rozformowanie 31 lipca 1946
Nazwa wyróżniająca Leningradzko-Chingańska
Dowódcy
Pierwszy Zacharij Usaczew
Ostatni Pawieł Zariecki
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Formacja Armia Czerwona
Rodzaj wojsk piechota i artyleria
Podległość 4 Armia Uderzeniowa
43 Armia
4 Armia Uderzeniowa
21 Armia
39 Armia
Skład 1187. Pułk Stzrelcecki,
1189. Pułk Strzelecki,
1191. Pułk Strzelecki
919. Pułk Artylerii
Odznaczenia
Order of Red Banner.svg

Historia i szlak bojowyEdytuj

Sformowana we wrześniu 1941 w Bugurusłanie. Osiągnęła gotowość bojową w listopadzie, a w styczniu 1942 została włączona do 4. Armii Uderzeniowej. W czasie bitwy toropiecko-chołmskiej osłaniała natarcie 249 DS, a następnie odpierała uderzenie niemieckiej 81 DP. Utrzymywała front w Obwodzie smoleńskim, w lipcu 1942 wycofana na tył dla odpoczynku żołnierzy, wróciła na front we wrześniu.

Jesienią 1943 wzięła udział w ofensywie na Smoleńsk i dalej na zachód, wyzwalając Suraż.

Latem 1944 przerzucona do Karelii, wzięła udział w pokonaniu wojsk Finlandii.

Na początku 1945 nad Bałtykiem (w późniejszym Obwodzie kaliningradzkim) ubezpieczała działania 124 DS, 1 maja wycofana decyzją Stawki z frontu i przerzucana na Daleki Wschód jako część 39. Armii.

Wzięła udział w pokonianiu Japonii w sierpniu 1945. Rozwiązana na miejscu w Port Artur, prawdopodobnie w 1946 w czasie demobilizacji wojsk ZSRR.

BibliografiaEdytuj