Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy 49 Pułku Piechoty ludowego Wojska Polskiego. Zobacz też: 49 Pułk Piechoty.

49 Pułk Piechoty (49 pp) – oddział piechoty ludowego Wojska Polskiego.

49 Pułk Piechoty
Ilustracja
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945
Tradycje
Nadanie sztandaru 1945
Kontynuacja 49 Pułk Zmechanizowany
Organizacja
Numer JW 3584[1]
Dyslokacja Koronowo; Włodawa[2];Wałcz
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 14 Dywizja Piechoty[2]

Pułk sformowany został w 1945, w Koronowie, w oparciu o etat wojenny sowieckiego pułku strzeleckiego. Wchodził w skład 14 Dywizji Piechoty. Stacjonował w Koronowie, a następnie we Włodawie i Wałczu[3].

Formowanie pułkuEdytuj

Pułk sformowano na podstawie rozkazu naczelnego dowódcy WP nr 58/org. z 15 marca 1945 w ramach koncepcji tworzenia 3 Armii WP i tworzonych wówczas 13 i 14 Dywizji Piechoty. Po dokładniejszej ocenie możliwości organizacyjnych, w końcu roku zamiar ten ograniczono do utworzenia trzech dywizji odwodu Naczelnego Dowództwa ( 13, 14, 15 DP ). Tak więc 49 pp formował się w ramach 14 Dywizji Piechoty, która początkowo podlegała Dowództwu Morskiego Okręgu Wojskowego (DOW – II ), a od 27 września przeszła w skład DOW – III "Poznań". Formowanie pułku miano zakończyć do 1 lipca 1945. Na miejsce formowania wyznaczono Koronowo. Faktycznie zadanie formowania jednostek 14 DP wykonano do 8 czerwca i dowódca dywizji rozkazem nr 0017 potwierdził wykonanie rozkazu Naczelnego Dowódcy. 10 czerwca zakończono okres formowania 49 pp i przystąpiono do programowego szkolenia. Na dzień święta pułku wyznaczono 24 czerwca.

Szkolenie i działania pułkuEdytuj

Po rozpoczęciu szkolenia,w połowie czerwca 1945 najlepiej zapowiadających się żołnierzy wytypowano do Dywizyjnej Szkoły Podoficerskiej i skierowano ich do Bydgoszczy. Z okazji dnia święta pułku odbyła się w Koronowie defilada wszystkich pododdziałów, która na zebranych wywarła ogromne wrażenie. Dowódca dywizji płk Józef Solecki za bardzo dobre wyszkolenie liniowe pułku i wzorową postawę żołnierzy podczas defilady udzielił pochwały: dowódcy pułku, szefowi sztabu (kpt Aleksy Mozdgo) i zcy dcy ds liniowych (mjr Paweł Orłow). W dniach 7 – 13 lipca 1945 alarmem pułk wykonywał marsz na odległość 200 – 250 km w okolice Lidzbarka z zadaniem wykonania w najbardziej wysuniętym na północny wschód rejonie kraju akcji żniwno – osiedleńczej . W marszu pomimo krańcowego przemęczenia żołnierzy, w każdym z mijanych miast odbywały się defilady. Na dźwięk orkiestry przeistaczały się wszystkie sylwetki, a dziarska postawa wojska robiła duże wrażenie na społeczeństwie. W ramach walki o chleb żołnierze pułku zagospodarowali plony z ponad 13 tys. hektarów. 19 września, po zakończeniu akcji żniwnej, na miejsce stałego pobytu 49 pp wyznaczono Chełmno Pomorskie. 3 października pułk otrzymał rozkaz maszerować ponad 190 km i do 8 października osiągnąć Chełmno Pomorskie, gdzie miał rozpocząć pokojowe szkolenie w garnizonowych warunkach. 28 października 1945 w Bydgoszczy pułkowi został wręczony sztandar, a wszyscy żołnierze uroczyście złożyli przysięgę wojskową. Następnie w okresie do 1 listopada pułk przeszedł na etat pokojowy. W ramach zmian personalnych pułku, część żołnierzy zwolniono do rezerwy, większość nadwyżek skierowano do formujących się Wojsk Ochrony Pogranicza. Stan etatowy zmniejszył się z około 2500 do 1300 żołnierzy.

Dowódcy pułkuEdytuj

  • płk Robert Satanowski 1945-46
  • ppłk Wacław Zwierzański 1946-48
  • mjr Aleksander Szczesin 1948
  • płk Jan Piróg 1948-49
  • ppłk Jan Szwedyk 1949-52
  • płk Wawrzyniec Boczan – 1952-57

Skład etatowyEdytuj

dowództwo i sztab

  • 3 bataliony piechoty
  • kompanie: dwie fizylierów, przeciwpancerna, rusznic ppanc, łączności, sanitarna, transportowa
  • baterie: działek 45 mm, dział 76 mm, moździerzy 120 mm
  • plutony: zwiadu konnego, zwiadu pieszego, saperów, obrony pchem, żandarmerii

Etatowo stan pułku wynosił:

żołnierzy 2915 (w tym oficerów – 276, podoficerów 872, szeregowców – 1765).

Sprzęt:

162 rkm, 54 ckm, 66 rusznic ppanc, 12 armat ppanc 45 mm, 4 armaty 76 mm, 18 moździerzy 50 mm, 27 moździerzy 82 mm, 8 moździerzy 120 mm

PrzypisyEdytuj

  1. Rozkaz organizacyjny Naczelnego Dowódcy WP Nr 053/Org. z 30.03.1946 roku
  2. a b Kajetanowicz 2005 ↓, s. 428.
  3. Kajetanowicz 2005 ↓, s. 429.

BibliografiaEdytuj

  • Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie: krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej, T. 1, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego: formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek piechoty. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1965.
  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.