4chan

anglojęzyczny imageboard

4chan – anglojęzyczny imageboard, wzorowany na japońskim Futaba Channel[1][2]. Uruchomiony w październiku 2003 roku przez nastolatka Christophera Poole’a, ps. moot. Pierwotnie o tematyce mangi oraz anime. Użytkownicy z reguły piszą oraz zamieszczają obrazy anonimowo. Dziennik „The Guardian” nazwał 4chan „błyskotliwym, śmiesznym i niepokojącym”. Został sprzedany 21 września 2015 r. twórcy 2channel, Hiroyukiemu Nishimurze[3].

4chan
Ilustracja
Typ strony

imageboard

Data powstania

październik 2003

Autor

Christopher Poole

Właściciel

Hiroyuki Nishimura

Rejestracja

brak

Strona internetowa
moot – założyciel 4chana

Najpopularniejszy dział to dział /b/, znany jako „dowolny” (random), na którym zakazane jest jedynie zamieszczanie dziecięcej pornografii. Portal Gawker.com stwierdził, że „czytanie /b/ rozpuści ci mózg”[4].

Serwis zwraca uwagę mediów, a jego użytkownicy spopularyzowali utwory i zjawiska internetowe, takie jak piosenka Chocolate Rain, obrazy „lolcat” czy rickroll. Media zwracają także uwagę na ataki użytkowników na inne serwisy i internautów, jak również na treści rasistowskie, nazistowskie czy seksistowskie.

Manipulacja rankingu tygodnika Time

edytuj

Ranking 100 najbardziej wpływowych osób świata magazynu Time został w 2009 r. zmanipulowany przez użytkowników 4chana. Ranking ułożony był na podstawie głosów internautów. Mimo zabezpieczenia reCAPTCHA, użytkownikom udało się wynieść na pierwsze miejsce założyciela 4chana i ułożyć z inicjałów osób w rankingu akrostych „mARBLE CAKE ALSO THE GAME[5].

Zobacz też

edytuj

Przypisy

edytuj
  1. Paul J. Springer: Encyclopedia of Cyber Warfare. ABC-CLIO, 2017, s. 112. ISBN 978-1-4408-4425-6. (ang.).
  2. A parent's guide to the secret language of internet extremists. CBS News, 2020-03-16. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-03-16)]. (ang.).
  3. Informacja na stronie 4chan o sprzedaniu strony
  4. What The Hell Are 4chan, ED, Something Awful, And "b"? [online], gawker.com [dostęp 2017-11-21] (ang.).
  5. Hackerzy ośmieszyli magazyn Time. [dostęp 2009-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-04-14)].

Linki zewnętrzne

edytuj