Achilles (niszczyciel czołgów)

Achilles (właściwie 17-pdr, Self-Propelled, Achilles) – brytyjski niszczyciel czołgów z okresu II wojny światowej, będący zmodyfikowaną wersją pojazdu M10 Wolverine konstrukcji amerykańskiej. Obok pojazdów Archer były to jedyne używane przez Brytyjczyków samobieżne działa przeciwpancerne na podwoziu gąsienicowym.

Achilles
Ilustracja
Achilles w muzeum Jad la-Szirjon
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent Royal Arsenal
Typ pojazdu niszczyciel czołgów
Trakcja gąsienicowa
Załoga 5
Historia
Produkcja 1944–1945
Egzemplarze ponad 1017
Dane techniczne
Silnik 2 sprzężone silniki wysokoprężne, rzędowe 6-cylindrowe General Motors 6046 model 6-71 o mocy

375 KM (276 kW)

Pancerz 10-41 mm
Długość 7,27 m
Szerokość 3,05 m
Wysokość 2,82 m
Masa 30,0 t
Moc jedn. 12,5 KM/t
Osiągi
Prędkość 48 km/h
Zasięg 320 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 100 cm
Dane operacyjne
Uzbrojenie
armata 17-funtowa kalibru 76,2 mm
karabin maszynowy M2 kalibru 12,7 mm
Użytkownicy
Wielka Brytania, Belgia, Dania, Egipt, Holandia, Kanada

Uzbrojenie niszczycieli czołgów Achilles stanowiła armata 17-funtowa, która zastąpiła amerykańskie działo 3-calowe, oraz karabin maszynowy M2 kalibru 12,7 mm zamontowany w tylnej części wieży pojazdu. Pojazd przewoził 50 sztuk amunicji działowej.

W latach 1944–1945 w ramach programu Lend-Lease do Wielkiej Brytanii trafiło 1648 niszczycieli czołgów M10, z których 1017 zostało przebudowanych na pojazdy Achilles w fabryce Royal Arsenal w Woolwich[1]. Dodatkowo pewna liczba M10 została zmodyfikowana w warunkach polowych.

Pojazdy używane były przez armię brytyjską oraz kanadyjską, gdzie pozostawały w służbie do połowy lat 50. Po wojnie część z nich trafiła do Danii, gdzie służyły do 1962 roku, a także do Egiptu, Belgii oraz Holandii.

PrzypisyEdytuj

  1. Według M10 and M36 Tank Destroyers 1942-53 przebudowana miała miejsce w Royal Ordnance Factory w Leeds.

BibliografiaEdytuj