Otwórz menu główne

Adam Ziajski

polski twórca teatralny

Adam Ziajski (ur. 23 sierpnia 1972 w Poznaniu) – kulturoznawca, aktor i reżyser teatralny, aktywista i manager. Twórca i kierownik artystyczny Centrum Rezydencji Teatralnej "Scena Robocza"

Adam Ziajski
Data i miejsce urodzenia 23 sierpnia 1972
Poznań
Lata aktywności od 1991

ŻyciorysEdytuj

Absolwent Kulturoznawstwa na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

W latach 1988–1990 związany z Klubem Literackim "Lewitacje", a także z Niezależną Grupą Twórców "Imperatyw".

W 1991 roku wraz z Magdą Gąsiorowską założył Teatr Eksperymentalno-Obrazoburczy "Mada Und Ziajski". Powstaje monodram „...trzeba ją mieć” (1991). W konsekwencji debiutu stałym miejscem jego poszukiwań artystycznych stał się Ośrodek Teatralny "Maski" przy Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Powołuje nowy zespół pod nazwą Teatr Strefa Ciszy (1993 - 2015). Grupa realizują swoje projekty w przestrzeniach otwartych, zgodnie z ideą „teatru miejskiego”. Wywoływanie efektu wspólnotowego, kreacja zabawy ludycznej, teatralizacja przestrzeni miejskich i życia społecznego oraz relacje interaktywne widz-aktor to najistotniejsze wyróżniki autorskich realizacji Strefy Ciszy.

W roku 2012 rozpoczyna realizację projektu artystycznego "Centrum Rezydencji Teatralnej SCENA ROBOCZA", którego do dziś jest szefem artystycznym. W roku 2016 rozpoczyna samodzielną drogę artystyczną realizując dyptyk dedykowany osobom wykluczonym społecznie. Powstają dwa spektakle – „Nie mów nikomu” (2016) zrealizowany z udziałem osób niesłyszących oraz „Spójrz na mnie” (2018) z udziałem osób niewidomych. Ostatni, jest jego debiutem reżyserskim w Teatrze Śląskim w Katowicach.

W latach 1996–2006 współzałożyciel i członek Rady Programowej Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Maski w Poznaniu. W 2010 roku współtworzy Sztab Antykryzysowy na rzecz Poznańskie Kultury. W efekcie działań Sztabu w roku 2011 odbywa się Poznański Kongres Kultury.

TwórczośćEdytuj

Zrealizowane spektakleEdytuj

  • ...trzeba ją mieć (1991),
  • Viatores (1993),
  • Za-w-słuchanie (1995),
  • Judasze (1995),
  • Wodewil Miejski (1996),
  • Misja (1997),
  • Sąsiad 2000 (1999),
  • Pressing (2002),
  • 36,6 (2003),
  • Koktajl z martwą naturą w tle (2004),
  • D.N.A (2005),
  • Kwatera (2005),
  • Nauka Latania (2006),
  • Salto Mortale (2008),
  • Smacznego! (2011),
  • Autobus RE//MIX (2012),
  • Nie mów nikomu (2016),
  • Spójrz na mnie (2018).

Wybrane happeningi i projekty specjalneEdytuj

  • Obraz Mojego Miasta (1997),
  • Parada Pegaza (1998),
  • Linia (1998),
  • Defilady (1999),
  • Postscriptum (2000),
  • Kuranty (2001),
  • Bitwy Miejskie (2002),
  • Punkt Odniesienia (2003),
  • Odsłanianie Mostu (2004),
  • Last Minute (2009),
  • Domino (2009),
  • Piękni 20-letni (2013),

Nagrody i wyróżnieniaEdytuj

W 1996 otrzymał wraz z zespołem prestiżową nagrodę krytyków teatralnych i dziennikarzy Offeusz na VI Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Malta w Poznaniu za Wodewil Miejski. W grudniu 1998 otrzymał nagrodę Gazety Wyborczej za Judasze na Łódzkich Spotkaniach Teatralnych. W 2001 Judasze otrzymały nagrodę główną Dionizji Ciechanowskich. W tym samym roku został laureatem Medalu Młodej Sztuki przyznawanego przez Oficynę Wydawniczą "Głosu Wielkopolskiego" za realizacje w Teatrze Strefa Ciszy, a w 2002 otrzymał Stypendium Artystyczne Miasta Poznania. Za Nie mów nikomu otrzymał Grand Prix dla najlepszego spektaklu TOPOFF Festival 2017 w Tychach oraz nagroda im. Zygmunta Duczyńskiego dla indywidualności artystycznej Przeglądu Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT 2017. Rok później, w 2018 na tym samym festiwalu, otrzymuje dwie nagrody: Nagrodę Główną Jury oraz Grand Prix (Wielką Nagrodę Publiczności) za spektakl pt. „Spójrz na mnie”.

Linki zewnętrzneEdytuj