Agroeca proxima

gatunek pająka

Agroeca proximagatunek pająka z rodziny obniżowatych.

Agroeca proxima
(O. P.-Cambridge, 1871)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada pajęczaki
Rząd pająki
Rodzina obniżowate
Rodzaj Agroeca
Gatunek Agroeca proxima
Synonimy
  • Agelena proxima O. P.-Cambridge, 1871

Gatunek ten opisany został w 1871 roku przez Octaviusa Pickarda-Cambridge’a jako Agelena proxima[1][2]. Do rodzaju Agroeca przeniósł go w 1878 roku Eugène Simon[3].

Samce osiągają od 3,8 do 5 mm, a samice od 5,2 do 7,5 mm długości ciała[1]. Karapaks zmierzony u 12 samców miał od 1,92 do 2,34 mm długości oraz od 1,43 do 1,72 mm szerokości, zaś u 21 samic od 2,02 do 2,49 mm długości i od 1,54 do 1,95 mm szerokości. Ubarwienie karapaksu u samców jest jasnobrązowawe z ciemnobrązowymi krawędziami i słabo zaznaczonymi, zbieżnymi znakami. Karapaks samic ma tło żółtawobrązowe, czasem z czerwonym podbarwieniem, krawędzie i przykrawędziowe przepaski ciemnobrązowe, a środkową część tułowiową szarawobrązową z ząbkowanymi brzegami. Szczękoczułki są jasnobrązowe u samca i żółtawobrązowe u samicy. Barwa sternum jest żółtawobrązowa[2]. Opistosoma (odwłok) może być od jasnożółtawobrązowej do brązowoszarej, niekiedy z czerwonym podbarwieniem. Z tyłu opistosomy widnieją wyraźne, ciemniejsze szewrony[1][2]. Odnóża samca są jasnobrązowe, a samicy żółtawobrązowe[2].

Nogogłaszczki samca mają krótką i w części odsiebnej wyposażoną w mały kikut apofizę retrolateralną, apofizę medialną z wąską nasadą i krótkim haczykiem, a apofizę tegularną ostro u wierzchołka zakrzywioną. Embolus jest stożkowaty. Słabo zesklerotyzowany konduktor ma długi i wąski kształt[2]. Płytka płciowa samicy jest tak długa jak szeroka[1] lub dłuższa niż szersza[2], o przedsionku z niską, owłosioną przegrodą środkową i otworami kopulacyjnymi po bokach przedsionka. Przewody kopulacyjne są szerokie i wyraźnie kanciasto zgięte. Kształt zbiorników nasiennych jest nerkowaty[2].

Pająk znany z Hiszpanii, Francji, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Belgii, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Polski, Litwy, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Rumunii, Bułgarii, Macedonii, Rosji[4][1] i Turcji[1]. Zamieszkuje piaszczyste pobrzeża wód, wydmy, wrzosowiska, winnice, prześwietlone lasy, bory sosnowe, podmokłe łąki i bagna. Dorosłe samice aktywne są przez cały rok[2][1], zaś samce od lipca do października[2].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Wolfgang Nentwig, Theo Blick, Daniel Gloor, Ambros Hänggi, Christian Kropf: Agroeca proxima. W: Araneae. Spiders of Europe. Version 07.2018 [on-line]. Universität Bern. [dostęp 2018-10-21].
  2. a b c d e f g h i S. Almquist. Swedish Araneae, part 2--families Dictynidae to Salticidae. „Insect Systematics & Evolution, Supplement”. 63, s. 285-601, 2006. 
  3. E. Simon: Les arachnides de France. 4. Paris: 1878.
  4. Agroeca proxima. W: Fauna Europaea [on-line]. [dostęp 2018-07-25].