Otwórz menu główne

Albin Potocki (ur. 1 stycznia 1906, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej[1].

Albin Potocki
Ilustracja
kapitan dyplomowany piechoty kapitan dyplomowany piechoty
Data urodzenia 1 stycznia 1906
Data i miejsce śmierci wiosna 1940
Charków
Przebieg służby
Lata służby 1923-1940
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 76 Lidzki Pułk Piechoty
Szkoła Podchorążych dla Podoficerów
85 Pułk Strzelców Wileńskich
35 Dywizja Piechoty
Stanowiska kwatermistrz dywizji
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939 Państwowa Odznaka Sportowa Odznaka Strzelecka IIRP

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Był synem Juliana i Marii[2] z domu Zembowska[3]. Po ukończeniu Oficerskiej Szkoły Piechoty z 11. lokatą został mianowany przez Prezydenta RP podporucznikiem w korpusie oficerów piechoty ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1925 z jednoczesnym wcieleniem do 76 pułku piechoty[4][5]. Awansowany do stopnia porucznika ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1928. 4 listopada 1929 został skierowany na roczny kurs wychowania fizycznego do Centralnego Instytutu Wychowania Fizycznego w Warszawie[6]. W 1933 został przeniesiony z 76 pp do Szkoły Podchorążych dla Podoficerów[7]. Awansował do stopnia kapitana z dniem 1 stycznia 1935 i 204 lokatą[8]. Po ukończeniu kursu normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w latach 1936 – 1938 (XVII promocja) otrzymał tytuł naukowy oficera dyplomowanego. W marcu 1939 był dowódcą 2 kompanii I batalionu 85 pułku piechoty[9]. W kampanii wrześniowej pełnił funkcję kwatermistrza rezerwowej 35 Dywizji Piechoty, walczył w obronie Lwowa[2].

Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 i kapitulacji Lwowa został aresztowany przez Sowietów i przewieziony do obozu w Starobielsku. Figuruje na liście straceń nr 4015[10]. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach. Od 17 czerwca 2000 spoczywa na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.

UpamiętnienieEdytuj

  • Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło decyzją Nr 439/MON z 5 października 2007 awansował go pośmiertnie na stopnień majora. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”
  • Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (nr 14384) – zbiorowe, pośmiertne odznaczenie żołnierzy polskich zamordowanych w Katyniu i innych nieznanych miejscach kaźni, nadane przez Prezydenta RP na Uchodźstwie profesora Stanisława Ostrowskiego (11 listopada 1976)
  • Krzyż Kampanii Wrześniowej – zbiorowe, pośmiertne odznaczenie pamiątkowe wszystkich ofiar zbrodni katyńskiej (1 stycznia 1986)

OdznakiEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Jędrzej Tucholski, Mord w Katyniu, 1991, s. 197.
  2. a b Ciesielski i inni, Charków, Księga Cmentarna, 2000, s. 431.
  3. Albin Potocki, Sejm-Wielki.pl [dostęp 2019-03-12].
  4. „Dziennik Personalny” (R.7, nr 32), MSWojsk, 15 sierpnia 1926, s. 259, 264.
  5. Rocznik Oficerski, Warszawa: MSWojsk., 1928, s. 90, 279.
  6. „Dziennik Personalny” (R.11, nr 1), MSWojsk., 21 stycznia 1930, s. 14.
  7. „Dziennik Personalny” (R.14, nr 11), MSWojsk., 28 września 1933, s. 197.
  8. „Dziennik Personalny” (R.16, nr 9), MSWojsk., 28 czerwca 1935, s. 75.
  9. Rybka R., Stepan K., Rocznik oficerski 1939, Kraków 2006, s. 46, 650.
  10. Jędrzej Tucholski, Mord w Katyniu, 1991, s. 987.

BibliografiaEdytuj

  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych
  • Rocznik Oficerski 1928. Warszawa. Ministerstwo Spraw Wojskowych. 1928.
  • Rocznik Oficerski 1932. Warszawa. Ministerstwo Spraw Wojskowych. 1932.
  • Jędrzej Tucholski: Mord w Katyniu. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1991. ISBN 83-211-1408-3.
  • Jerzy Ciesielski, Zuzanna Gajowniczek, Grażyna Przytulska, Wanda Krystyna Roman, Zdzisław Sawicki, Robert Szczerkowski, Wanda Szumińska: Charków. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Jędrzej Tucholski (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003. ISBN 83-916663-5-2.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik Oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ​ISBN 978-83-7188-899-1​.