Otwórz menu główne

Aldo Nadi (ur. 29 kwietnia 1899 w Livorno, zm. 10 listopada 1965 w Los Angeles) – włoski szermierz, wielokrotny medalista olimpijski z Antwerpii. Brat Nedo.

Aldo Nadi
AldoNadi.jpg
Nadi w 1922 roku
Data i miejsce urodzenia 29 kwietnia 1899
Livorno
Data i miejsce śmierci 10 listopada 1965
Los Angeles
Wzrost 183 cm
Dyscypliny szermierka
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Reprezentacja  Włochy
złoto Antwerpia 1920 szermierka
(floret druż.)
złoto Antwerpia 1920 szermierka
(szabla druż.)
złoto Antwerpia 1920 szermierka
(szpada druż.)
srebro Antwerpia 1920 szermierka
(szabla ind.)

Jego trenerem był ojciec, nauczyciel szermierki. Podczas igrzysk w Antwerpii (1920) Włosi nie mieli sobie równych w każdej broni i w drużynie zdobyli komplet złotych medali. W zwycięskich składach znajdowali się obaj bracia Nadi. Aldo dołożył także srebro w szabli (zwyciężył jego starszy brat). Po igrzyskach przeszedł na zawodowstwo (kilkukrotny zawodowy mistrz Włoch), po którym nie uczestniczył już w igrzyskach.

Aldo Nadi znany był także ze swoich pozasportowych pojedynków. Po igrzyskach w Antwerpii obraził innego włoskiego mistrza olimpijskiego – sztangistę Filippo Bottino. Zmierzyli się w bezpośrednim pojedynku, Nadi dysponował szpicrutą, zaś Bottino drewnianą belką. Pojedynek bardzo szybko się zakończył, zwyciężył Nadi, który wytrącił belkę z ręki oponenta. W innym pojedynku poważnie zranił dziennikarza, który go wyśmiewał. Wyzwał także na pojedynek innego znamienitego szermierza, którym był Edoardo Mangiarotti. Uważał bowiem, że Mangiarotti jest faworyzowany przez Włoski Narodowy Komitet Olimpijski. Z powodu kontuzji Nadi zaproponował konkurentowi pojedynek na pistolety, jednak bardziej utytułowany Mangiarotti odmówił.

W 1935 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Do 1943 mieszkał w Nowym Jorku, w którym prowadził szkołę szermierczą. Resztę życia spędził w Los Angeles, w którym kontynuował naukę szermierki, ponadto był angażowany przy wielu filmach jako nauczyciel tejże (przygotowywał m.in. Tyrone'a Powera)[1]. Zagrał także kilka epizodycznych ról filmowych, m.in. w filmie Mieć i nie mieć[2].

Napisał autobiografię The Living Sword: A Fencer's Autobiography, opublikowaną trzydzieści lat po jego śmierci[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Nick Evangelista: The Encyclopedia of the Sword. Greenwood Publishing Group, 1995, s. 411. ISBN 978-0-313-27896-9. [dostęp 2017-09-10].
  2. Aldo Nadi Biography (ang.). imdb.com. [dostęp 2017-09-10].
  3. Aldo Nadi: The Living Sword: A Fencer's Autobiography. Laureate Press, 1995. ISBN 978-1-884528-20-0.

BibliografiaEdytuj