Otwórz menu główne

Aleksander Misiurewicz

Officer of the Polish Army

Aleksander Misiurewicz (ur. 19 lutego 1889 w Odessie, zm. 11 maja 1945) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.

Aleksander Misiurewicz
podpułkownik dyplomowany piechoty podpułkownik dyplomowany piechoty
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1889
Odessa
Data śmierci 11 maja 1945
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie we Francji
Jednostki 78 Pułk Piechoty,
DOK IX,
82 Pułk Piechoty,
30 Dywizja Piechoty,
8 Pułk Piechoty
Stanowiska szef oddziału DOK,
dowódca batalionu,
szef sztabu dywizji,
zastępca dowódcy pułku,
dowódca pułku
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa (kampania francuska)
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Komandor Orderu Korony Jugosłowiańskiej

ŻyciorysEdytuj

Aleksander Misiurewicz urodził się 19 lutego 1889 w Odessie[1].

Po zakończeniu I wojny światowej, jako były oficer armii rosyjskiej został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony do stopnia porucznika[2]. Został zweryfikowany w stopniu kapitana piechoty ze starszeństwem z 1 czerwca 1919[3][4]. W 1923 jako oficer nadetatowy 78 pułku piechoty z Baranowicz, przydzielony do Sztabu Głównego, służył w Dowództwie Okręgu Korpusu IX w Brześciu, gdzie był szefem Oddziału I sztabu[5]. Następnie awansowany na stopień majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923[6]. W 1924 był dowódcą II batalionu w 82 pułku piechoty w Brześciu[7]. Ukończył III Kurs Doszkolenia od 2 listopada 1923 do 15 października 1924 w Wyższej Szkoły Wojennej. Przydzielony z brzeskiego pułku do 30 Dywizji Piechoty w Kobryniu pełnił tam funkcję szefa sztabu od 24 września 1926 do 5 listopada 1928[8][9]. Uzyskał tytuł oficera dyplomowanego. Został awansowany na stopień podpułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931[10]. Od 15 maja 1932 był zastępcą dowódcy 82 pułku piechoty[11][12][13].

Po wybuchu II wojny światowej znalazł się w szeregach Wojska Polskiego we Francji i pełnił stanowisko dowódcy 8 pułku piechoty, działającego na przełomie maja i czerwca 1940[14].

Zmarł 11 maja 1945 i został pochowany na cmentarzu katolickim w Ormskirk[1].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj