Aleksandr Majorow (kombinator norweski)

Aleksandr Borisowicz Majorow (ros. Александр Борисович Майоров, ur. 6 czerwca 1957 w Niżnym Nowogrodzie) – radziecki kombinator norweski, brązowy medalista mistrzostw świata.

Aleksandr Majorow
Data i miejsce urodzenia 6 czerwca 1957
Niżny Nowogród, ZSRR
Klub Dynamo Gorki
Wzrost 162 cm
Debiut w PŚ 29.12 1983, Oberwiesenthal
(7. miejsce - Gundersen)
Pierwsze punkty w PŚ 29.12 1983, Oberwiesenthal
(7. miejsce - Gundersen)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
Bronze medal with cup.svg Brąz
1984
Rovaniemi
Sztafeta
3x10 km

KarieraEdytuj

Pierwszą duża impreza w karierze Majorowa były Mistrzostwa Świata w Lahti w 1978 roku, gdzie indywidualnie zajął jedenastą pozycję. Dwa lata później wystartował na Igrzyskach Olimpijskich w Lake Placid, gdzie trzynasty wynik na skoczni i szósty czas biegu pozwoliły mu zająć siódme miejsce. Podczas Mistrzostw Świata w Oslo w 1982 roku zajął piąte miejsce w zawodach drużynowych.

W Pucharze Świata zadebiutował 29 grudnia 1983 roku w Oberwiesenthal. Zajął wtedy siódme miejsce w konkursie rozgrywanym metodą Gundersena i tym samym już w swoim debiucie zdobył pierwsze pucharowe punkty. W pozostałych konkursach sezonu 1983/1984 punktował trzykrotnie, ale w czołowej dziesiątce uplasował się tylko raz - 24 marca 1984 roku w Štrbskim Plesie był ósmy. W klasyfikacji generalnej zajął dwudzieste miejsce. W lutym 1984 roku wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w Sarajewie, gdzie rywalizację ukończył na czternastym miejscu. Miesiąc później osiągnął swój największy sukces wspólnie z Aleksandrm Proswirninem i Ildarem Garifulinem zdobywając brązowy medal w sztafecie na Mistrzostwach Świata w Rovaniemi.

W sezonie 1984/1985 nie punktował w zawodach Pucharu Świata, wobec czego nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. W styczniu 1985 roku wystąpił na Mistrzostwach Świata w Seefeld, zajmując dwunaste miejsce w konkursie indywidualnym. Ponadto w zawodach drużynowych wraz z Allarem Levandim i Aleksandrem Proswirninem zajął czwarte miejsce, przegrywając walkę o brązowy medal z reprezentantami Finlandii o nieco ponad 3 punkty. W 1985 roku zakończył karierę.

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska Olimpijskie  Edytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
7. 19 lutego 1980   Lake Placid Indywidualnie K-90/15 km 432.200 pkt -23.065 pkt   Ulrich Wehling
14. 12 lutego 1984   Sarajewo Indywidualnie K-90/15 km 422.595 pkt -35.265 pkt   Tom Sandberg

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
11. 20 lutego 1978   Lahti Indywidualnie K-90/15 km 435.24 pkt -24.79 pkt   Konrad Winkler
5. 26 lutego 1982   Oslo Sztafeta K-90/3x5 km[1] 1295.92 pkt -104.56 pkt   NRD
3.  18 marca 1984   Rovaniemi Sztafeta K-90/3x5 km[2] 1189.46 pkt -5.94 pkt   Norwegia
12. 18 stycznia 1985   Seefeld Gundersen K-90/15 km 410.10 pkt -36.41 pkt   Hermann Weinbuch
4. 25 stycznia 1985   Seefeld Sztafeta K-90/3x5 km[3] 1276.90 pkt -77.56 pkt   RFN

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Miejsca na podiumEdytuj

Majorow nigdy nie stał na podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata.

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Skład drużyny: Siergiej Czerwiakow, Sergiej Szarikow, Aleksandr Majorow
  2. Skład drużyny: Ołeksandr Proswirnin, Aleksandr Majorow, Ildar Garifulin
  3. Skład drużyny: Ołeksandr Proswirnin, Allar Levandi, Aleksandr Majorow