Otwórz menu główne

Puchar Świata w kombinacji norweskiej

Puchar Świata w kombinacji norweskiej
FIS World Cup.jpg
Pierwsza edycja 1983/1984
Bieżąca edycja 2019/2020
Najwięcej zwycięstw w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata Niemcy Eric Frenzel
5 razy
Najwięcej zwycięstw z rzędu w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata Niemcy Eric Frenzel
5 razy
Najwięcej razy na podium w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata Japonia Akito Watabe
8 razy
Najwięcej zwycięstw w konkursach
Pucharu Świata
Finlandia Hannu Manninen
48 razy
Najwięcej razy na podium w
konkursach Pucharu Świata
Finlandia Hannu Manninen
90 razy
Najwięcej zwycięstw w sezonie
Pucharu Świata
Finlandia Hannu Manninen
Norwegia Jarl Magnus Riiber
12 razy
Najwięcej razy na podium w sezonie
Pucharu Świata
Niemcy Eric Frenzel
18 razy
Najwięcej zwycięstw z rzędu
w konkursach Pucharu Świata
Finlandia Hannu Manninen
7 razy
Najwięcej miejsc na podium z rzędu
w konkursach Pucharu Świata
Finlandia Hannu Manninen
14 razy
Najwięcej zdobytych punktów w sezonie
Pucharu Świata
Niemcy Ronny Ackermann
2110 pkt.
Nordic combined pictogram.svg

Puchar Świata w kombinacji norweskiej lub Puchar Świata w dwuboju klasycznym - rozgrywany corocznie cykl zawodów w kombinacji norweskiej. Za zajęcie odpowiedniego miejsca w pojedynczych zawodach uczestnik otrzymuje daną liczbę punktów. Po zsumowaniu punktów poszczególnych zawodników z każdego konkursu, tworzona jest klasyfikacja. Kombinator będący na jej czele, otrzymuje Puchar Świata - Kryształową Kulę.

Puchar Świata organizowany jest od sezonu 1983/84. Pierwszym zdobywcą Pucharu Świata został Norweg Tom Sandberg. Najbardziej utytułowanym zawodnikiem pod względem zwycięstw w klasyfikacji generalnej jest Niemiec Eric Frenzel, którzy pięciokrotnie z rzędu zdobywał Kryształową Kulę. Jedynym Polakiem, który stanął na podium pojedynczych zawodów Pucharu Świata był Stanisław Ustupski. Dokonał on tego 21 stycznia 1989 roku[1].

Od sezonu 2013/2014 w Seefeld rozgrywany jest Nordic Combined Triple.

ZasadyEdytuj

Poprzednie punktacje za konkurs Pucharu ŚwiataEdytuj

W sezonach od 1983/1984 do 1992/1993 zawodnikom przyznawano punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach według następującej tabeli:

miejsce 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15
punkty 25 20 15 12 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Od sezonu 1993/1994 całkowicie zreformowano zasady obowiązujące w Pucharze Świata. Nie było już skromnej punktacji dla 15 zawodników, a bardzo rozbudowana dla 45. Punktacja ta obowiązywała do sezonu 2001/02 włącznie[1][2].

miejsce 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45
punkty 140 125 110 95 85 75 65 60 55 50 46 42 39 36 33 31 29 28 27 26 25 24 23 22 21 20 19 18 17 16 15 14 13 12 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Obecna punktacja za konkurs Pucharu ŚwiataEdytuj

Za miejsca zajęte w konkursie Pucharu Świata zawodnicy otrzymują punkty według następującej tabeli:

miejsce 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
punkty 100 80 60 50 45 40 36 32 29 26 24 22 20 18 16 15 14 13 12 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Zawody Nordic Combined Triple są rozgrywane przez trzy dni w austriackim Seefeld. W pierwszym dniu zawodnicy oddają jeden skok i biegną 5 km, w drugim dniu oddają jeden skok i pokonują 10 km, a w trzecim dniu wykonują dwa skoki i mierzą się na dystansie 15 km. Do zawodów w trzecim dniu dopuszczonych jest 30 najlepszych zawodników po dwóch dniach. W pierwszym i drugim dniu rywalizacji zawodnicy dostają połowę standardowych punktów (np. zwycięzca otrzymuje 50 punktów), a w trzecim dniu liczba standardowych punktów jest mnożona razy dwa (np. zwycięzca otrzymuje 200 punktów).

Żeby zawodnik mógł zostać dopuszczony do startu w konkursie indywidualnym Pucharu Świata, musi posiadać na swoim koncie punkty Pucharu Kontynentalnego. Konkurs składa się z dwóch konkurencji klasycznych w narciarstwie: skoków i biegów.

Obecnie zawody Pucharu Świata odbywają się w czterech konkurencjach:

  • drużynowo:
    • klasyczny - czterech zawodników startuje najpierw w jednej serii skoków, a następnie odbywa się bieg 4x5 km,
    • sprint drużynowy - dwóch zawodników startuje najpierw w jednej serii skoków, a następnie odbywa się bieg 2x7.5 km,

W poprzednich sezonach rozgrywano także:

  • bieg długi metodą Gundersena - dwie serie skoków i bieg na 15 km,
  • sprint metodą Gundersena - jedna seria skoków i bieg na 7.5 km,
  • bieg masowy - bieg na 10 km i dwie nieoceniane serie skoków,
  • Penalty Race - jedna seria skoków i bieg na 10 km z karnymi rundami (150 m każda).

W przypadku uzyskania przez kilku zawodników takiej samej noty w konkursie, wszystkim przyznaje się punkty za miejsce, na którym są sklasyfikowani (punkty za miejsca, które by zajęli nie są przyznawane). Oznacza to, że jeśli dwaj zawodnicy zajmują pierwsze miejsce, to obaj dostaną po 100 pkt., a następny 60 pkt. Miejsca w klasyfikacji Pucharu Świata ustalane są na podstawie punktów zdobytych przez zawodnika w konkursach indywidualnych danego sezonu. W przypadku, kiedy dwóch zawodników zdobędzie taką samą ilość punktów, wyżej sklasyfikowany zostaje ten, który więcej razy zwyciężył w konkursie PŚ lub najwyższe zajęte przez niego miejsce w konkursie jest lepsze od miejsca jego konkurenta.

W przypadku gdy nie rozegrana zostanie jedna konkurencja zawody zostają odwołane. Jako zabezpieczenie przed częstym odwoływaniem zawodów, FIS wprowadziła w sezonie 2008/2009 tak zwaną rundę prowizoryczną. Jest to seria skoków rozgrywana zazwyczaj dzień przed właściwymi zawodami. Jeśli w dniu zawodów warunki pogodowe uniemożliwiają przeprowadzenie konkursu skoków, to wyniki rundy prowizorycznej uznawane są za wyniki rundy konkursowej. Runda prowizoryczna jest rozgrywana tylko raz na weekend. Jeśli w kalendarzu zaplanowano dwa konkursy to runda prowizoryczna w razie potrzeby wykorzystywana jest w obu konkursach[3].

KlasyfikacjeEdytuj

 
Ronny Ackermann, trzykrotny zwycięzca PŚ
 
Anssi Koivuranta, zwycięzca z 2009 r.
 
Jason Lamy Chappuis, zwycięzca klasyfikacji sprintu z 2007 r. oraz klasyfikacji generalnej PŚ w latach 2010-2012
 
Björn Kircheisen, dwukrotnie trzeci w PŚ
 
Todd Lodwick, mistrz świata z 2009 r.
 
Tino Edelmann, trzykrotny srebrny medalista mistrzostw świata

GeneralnaEdytuj

Sezon Zwycięzca 2. miejsce 3. miejsce
1983/1984   Tom Sandberg   Uwe Dotzauer   Geir Andersen
1984/1985   Geir Andersen   Hermann Weinbuch   Hubert Schwarz
1985/1986   Hermann Weinbuch   Thomas Müller   Geir Andersen
1986/1987   Torbjørn Løkken   Hermann Weinbuch   Hippolyt Kempf
1987/1988   Klaus Sulzenbacher   Torbjørn Løkken   Andreas Schaad
1988/1989   Trond-Arne Bredesen   Klaus Sulzenbacher   Hippolyt Kempf
1989/1990   Klaus Sulzenbacher   Allar Levandi   Knut Tore Apeland
1990/1991   Fred Børre Lundberg   Klaus Sulzenbacher   Trond-Einar Elden
1991/1992   Fabrice Guy   Klaus Sulzenbacher   Fred Børre Lundberg
1992/1993   Kenji Ogiwara   Fred Børre Lundberg   Takanori Kono
1993/1994   Kenji Ogiwara   Takanori Kono   Fred Børre Lundberg
1994/1995   Kenji Ogiwara   Bjarte Engen Vik   Knut Tore Apeland
1995/1996   Knut Tore Apeland   Kenji Ogiwara   Jari Mantila
1996/1997   Samppa Lajunen   Jari Mantila   Bjarte Engen Vik
1997/1998   Bjarte Engen Vik   Mario Stecher   Felix Gottwald
1998/1999   Bjarte Engen Vik   Hannu Manninen   Ladislav Rygl
1999/2000   Samppa Lajunen   Bjarte Engen Vik   Ladislav Rygl
2000/2001   Felix Gottwald   Ronny Ackermann   Bjarte Engen Vik
2001/2002   Ronny Ackermann   Felix Gottwald   Samppa Lajunen
2002/2003   Ronny Ackermann   Felix Gottwald   Björn Kircheisen
2003/2004   Hannu Manninen   Ronny Ackermann   Samppa Lajunen
2004/2005   Hannu Manninen   Ronny Ackermann   Felix Gottwald
2005/2006   Hannu Manninen   Magnus Moan   Björn Kircheisen
2006/2007   Hannu Manninen   Jason Lamy Chappuis   Magnus Moan
2007/2008   Ronny Ackermann   Petter Tande   Bill Demong
2008/2009   Anssi Koivuranta   Magnus Moan   Bill Demong
2009/2010   Jason Lamy Chappuis   Felix Gottwald   Magnus Moan
2010/2011   Jason Lamy Chappuis   Mikko Kokslien   Felix Gottwald
2011/2012   Jason Lamy Chappuis   Akito Watabe   Mikko Kokslien
2012/2013   Eric Frenzel   Jason Lamy Chappuis   Akito Watabe
2013/2014   Eric Frenzel   Johannes Rydzek   Akito Watabe
2014/2015   Eric Frenzel   Akito Watabe   Johannes Rydzek
2015/2016   Eric Frenzel   Akito Watabe   Fabian Rießle
2016/2017   Eric Frenzel   Johannes Rydzek   Akito Watabe
2017/2018   Akito Watabe   Jan Schmid   Fabian Rießle
2018/2019   Jarl Magnus Riiber   Akito Watabe   Franz-Josef Rehrl

SprintEdytuj

Sezon Zwycięzca 2. miejsce 3. miejsce
2000/2001   Felix Gottwald   Ronny Ackermann   Kristian Hammer
2001/2002   Ronny Ackermann   Samppa Lajunen   Felix Gottwald
2002/2003   Ronny Ackermann   Felix Gottwald   Björn Kircheisen
2003/2004   Hannu Manninen   Samppa Lajunen   Ronny Ackermann
2004/2005   Hannu Manninen   Ronny Ackermann   Todd Lodwick
2005/2006   Hannu Manninen   Magnus Moan   Björn Kircheisen
2006/2007   Jason Lamy Chappuis   Magnus Moan   Felix Gottwald
2007/2008   Ronny Ackermann   Jason Lamy Chappuis   Bernhard Gruber

Puchar NarodówEdytuj

Sezon Pierwsze miejsce Drugie miejsce Trzecie miejsce
1983/1984   Norwegia   NRD   ZSRR
1984/1985   Norwegia   RFN   NRD
1985/1986   RFN   Norwegia   Szwajcaria
1986/1987   Norwegia   RFN   ZSRR
1987/1988   Norwegia   Austria   Szwajcaria
1988/1989   Norwegia   Austria   Francja
1989/1990   Norwegia   Austria   ZSRR
1990/1991   Norwegia   Austria   Szwajcaria
1991/1992   Norwegia   Austria   Francja
1992/1993   Japonia   Norwegia   Szwajcaria
1993/1994   Norwegia   Japonia   Szwajcaria
1994/1995   Norwegia   Japonia   Austria
1995/1996   Norwegia   Finlandia   Japonia
1996/1997   Norwegia   Finlandia   Austria
1997/1998   Norwegia   Austria   Finlandia
1998/1999   Norwegia   Finlandia   Japonia
1999/2000   Finlandia   Norwegia   Niemcy
2000/2001   Austria   Norwegia   Niemcy
2001/2002   Niemcy   Finlandia   Austria
2002/2003   Niemcy   Austria   Finlandia
2003/2004   Finlandia   Niemcy   Austria
2004/2005   Niemcy   Finlandia   Austria
2005/2006   Niemcy   Finlandia   Austria
2006/2007   Austria   Finlandia   Niemcy
2007/2008   Niemcy   Austria   Norwegia
2008/2009   Niemcy   Norwegia   Austria
2009/2010   Austria   Niemcy   Norwegia
2010/2011   Austria   Norwegia   Niemcy
2011/2012   Norwegia   Niemcy   Francja
2012/2013   Niemcy   Norwegia   Austria
2013/2014   Niemcy   Norwegia   Austria
2014/2015   Niemcy   Norwegia   Austria
2015/2016   Niemcy   Norwegia   Austria
2016/2017   Niemcy   Austria   Norwegia
2017/2018   Norwegia   Niemcy   Austria
2018/2019   Norwegia   Niemcy   Austria

Statystyki zespołoweEdytuj

NAJWIĘCEJ ZWYCIĘSTW W KLASYFIKACJI GENERALNEJ
Lp. Zawodnik Tytuły
1.   Niemcy
1986, 2002-03, 2008, 2013-17
9
=   Norwegia
1984-85, 1987, 1989, 1991, 1996 1998-99, 2019
9
3.   Finlandia
1997, 2000, 2004-07, 2009
7
4.   Francja
1992, 2010-12
4
=   Japonia
1993-95, 2018
4
6.   Austria
1988, 1990, 2001
3
NAJWIĘCEJ ZWYCIĘSTW W PUCHARZE NARODÓW
Lp. Zawodnik Tytuły
1.   Norwegia
1984-85, 1987-92, 1994-99, 2012, 2018-2019
17
2.   Niemcy
1986, 2002-03, 2005-06, 2008-09, 2013-17
12
3.   Austria
2001, 2007, 2010-11
4
4.   Finlandia
2000, 2004
2
5.   Japonia
1993
1

Statystyki indywidualneEdytuj

Stan na koniec sezonu 2018/2019

NAJWIĘCEJ ZWYCIĘSTW W KLASYFIKACJI GENERALNEJ
Lp. Zawodnik Tytuły
1.   Eric Frenzel
2012/13;2013/14;2014/15,2015/16,2016/17
5
2.   Hannu Manninen
2003/04;2004/05;2005/06;2006/07
4
3.   Kenji Ogiwara
1992/93;1993/94;1994/95
3
=   Ronny Ackermann
2001/02;2002/03;2007/08
3
=   Jason Lamy Chappuis
2009/10;2010/11;2011/12
3
6.   Klaus Sulzenbacher
1987/88;1989/90
2
=   Bjarte Engen Vik
1997/98;1998/99
2
=   Samppa Lajunen
1996/97;1999/00
2
NAJWIĘCEJ ZWYCIĘSTW W ZAWODACH
Lp. Zawodnik Ilość
1.   Hannu Manninen 48
2.   Eric Frenzel 43
3.   Ronny Ackermann 28
4.   Bjarte Engen Vik 26
=   Jason Lamy Chappuis 26
6.   Magnus Moan 25
7.   Felix Gottwald 23
8.   Samppa Lajunen 20
9.   Kenji Ogiwara 19
10.   Björn Kircheisen 17
=   Akito Watabe 17
=   Johannes Rydzek 17
NAJWIĘCEJ MIEJSC NA PODIUM
Lp. Zawodnik Ilość
1.   Hannu Manninen 90
2.   Ronny Ackermann 77
3.   Eric Frenzel 76
4.   Felix Gottwald 68
5.   Akito Watabe 66
6.   Bjarte Engen Vik 61
7.   Jason Lamy Chappuis 59
8.   Samppa Lajunen 55
9.   Magnus Moan 54
10.   Björn Kircheisen 45
=   Fabian Rießle 45

PrzypisyEdytuj

Zobacz teżEdytuj