Jari Mantila
Jari Sakari Mantila (ur. 14 lipca 1971 r. w Kotce) – fiński narciarz klasyczny, specjalista kombinacji norweskiej, dwukrotny medalista olimpijski oraz czterokrotny medalista mistrzostw świata.
Data i miejsce urodzenia | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Klub | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost |
189 cm | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Debiut w PŚ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze punkty w PŚ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze podium w PŚ |
19.12 1995, Val di Fiemme (1. miejsce – Gundersen) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Kariera
edytujPo raz pierwszy na arenie międzynarodowej Jari Mantila pojawił się 10 lutego 1990 roku, kiedy wystartował w zawodach Pucharu Świata w Leningradzie. Zajął tam 47. miejsce w konkursie rozgrywanym metodą Gundersena. W sezonie 1989/1990 wystartował jeszcze trzykrotnie, ale punktów nie zdobył i nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. Z zerowym dorobkiem punktowym zakończył także starty w sezonie 1990/1991. Pierwsze pucharowe punkty zdobył 28 lutego 1992 roku w Lahti, gdzie był dwunasty w Gundersenie. Punktował także dwukrotnie w marcu tego samego roku i ostatecznie zajął 24. pozycję w klasyfikacji sezonu 1991/1992. W lutym 1992 roku Mantila wystartował na igrzyskach olimpijskich w Albertville, wraz z kolegami kończąc rywalizację w sztafecie na siódmym miejscu. W zawodach indywidualnych Jari po skokach zajmował piąte miejsce i przed wyruszeniem na trasę biegu tracił do prowadzącego Austriaka Klausa Ofnera ponad minutę. Niestety Fin nie ukończył biegu, wobec czego nie był klasyfikowany.
W trzech kolejnych latach najlepiej wypadł w sezonie 1993/1994, kiedy rywalizację pucharową ukończył na dziewiątym miejscu. Punktował we wszystkich swoich startach, czterokrotnie plasując się w czołowej dziesiątce. Najlepszy wynik osiągnął 19 marca 1994 roku w Thunder Bay, gdzie był piąty w Gundersenie. W tym czasie brał udział w mistrzostwach świata w Falun w 1993 roku oraz mistrzostwach w Thunder Bay w 1995 roku. Na szwedzkich mistrzostwach był ósmy w sztafecie, a indywidualnie uplasował się na 24. pozycji. Dwa lata później w Kanadzie osiągnął jeden z największych sukcesów swojej kariery, zdobywając srebrny medal w Gundersenie i ulegając tylko Norwegowi Fredowi Børre Lundbergowi. W sztafecie Finowie z Mantilą w składzie zajęli dziewiąte miejsce. Wystąpił także na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku, plasując się na ósmym miejscu w sztafecie oraz na czternastym w konkursie indywidualnym.
Przełom w karierze Fina nastąpił w sezonie 1995/1996. Już w trzecim starcie cyklu, 19 grudnia 1995 roku w Val di Fiemme nie tylko po raz pierwszy stanął na podium zawodów pucharowym, ale od razu odniósł zwycięstwo. Później jeszcze trzykrotnie stawał na podium, z czego dwukrotnie był drugi i raz trzeci. Łącznie jedenastokrotnie meldował się w czołowej dziesiątce zawodów, dzięki czemu zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej, za Norwegiem Knutem Tore Apelandem i Japończykiem Kenjim Ogiwarą. Jeszcze lepiej Mantila spisywał się w sezonie 1996/1997. Ponownie cztery razy znalazł się na podium, przy czym 22 listopada 1996 roku w Rovaniemi odniósł jedyne w tym sezonie i zarazem ostatnie w karierze zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata. W klasyfikacji generalnej lepszy był tylko jego rodak, Samppa Lajunen, a trzecie miejsce zajął Bjarte Engen Vik z Norwegii. Na mistrzostwach świata w Trondheim w 1997 roku wspólnie z Hannu Manninenem, Tapio Nurmelą i Samppą Lajunenem wywalczył srebrny medal w drużynie, a rywalizację w konkursie metodą Gundersena ukończył na 14. pozycji.
Sezony 1997/1998 i 1998/1999 przyniosły mu słabsze występy w Pucharze Świata i w efekcie miejsca poza czołową dziesiątką klasyfikacji generalnej. W tym okresie najbliżej pucharowego podium był 28 listopada 1997 roku w Rovaniemi, gdzie był czwarty w Gundersenie. W tym czasie Fin zdobył jednak dwa medale. W 1998 roku, podczas igrzysk olimpijskich w Nagano Finowie w tym samym składzie co w Trondheim sięgnęli po srebrny medal olimpijski. Po skokach znajdowali się na prowadzeniu i na trasę biegu wyruszyli z przewagą 4 sekund nad Austriakami oraz ośmiu sekund nad Norwegami. W biegu to Norwegowie okazali się najlepsi, Finowie zdołali jednak obronić drugie miejsce. Na mecie do zwycięzców stracili jednak ponad minutę. W starcie indywidualnym Jari był dziesiąty po skokach i ze stratą 3 minut i 43 sekund wyruszył na trasę biegu. W biegu tym zaprezentował się jednak słabo, tracąc kolejne cztery pozycje. Na mecie stawił się jako czternasty. Rok później, na mistrzostwach świata w Ramsau, wspólnie z Nurmelą, Manninenem i Lajunenem wywalczył złoty medal drużynowo. Indywidualnie Fin plasował się w pierwszej połowie drugiej dziesiątki: w Gundersenie był jedenasty, a w sprincie czternasty.
Ostatni raz na podium zawodów pucharowych Mantila stanął 3 stycznia 2000 roku w Oberwiesenthal, gdzie zajął trzecie miejsce w sprincie. W sezonie 1999/2000 jeszcze dziewięć razy znalazł się w czołowej dziesiątce, ale na podium już nie stawał. W klasyfikacji generalnej był ostatecznie dziesiąty. W lecie 2000 roku wziął udział w trzeciej edycji Letniego Grand Prix w kombinacji norweskiej, zajmując czwarte miejsce w klasyfikacji końcowej. W czterech konkursach indywidualnych Fin dwa razy stanął na podium: 26 sierpnia w Klingenthal był trzeci, a 30 sierpnia w Oberhofie drugi w Gundersenie. W Pucharze Świata startował do zakończenia sezonu 2001/2002, ale uzyskiwał coraz słabsze wyniki. Ostatni oficjalny występ zanotował 16 marca 2002 roku w Oslo, gdzie zajął 49. miejsce w sprincie. Mimo indywidualnych niepowodzeń Jari osiągał sukcesy drużynowe. Na mistrzostwach świata w Lahti w 2001 roku razem z Mantilą, Manninenem i Jaakko Tallusem zdobył brązowy medal w sztafecie. Finowie ulegli tylko Norwegom i Austriakom, tracąc do pierwszych 19,4 sekundy, a do drugich 8,5 sekundy. Indywidualnie pojawił się tylko w Gundersenie, plasując się na piętnastej pozycji. Rok później, podczas igrzysk olimpijskich w Salt Lake City wystąpił tylko w sztafecie, wraz Lajunenem, Manninenem oraz Tallusem sięgając po drużynowe mistrzostwo olimpijskie. Był to pierwszy drużynowy złoty medal w kombinacji w historii startów Finów na igrzyskach.
W 2002 roku zakończył karierę.
Osiągnięcia
edytujMiejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Wynik zwycięzcy | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
DNF | 12 lutego | 1992 | Albertville | Gundersen K-90/15 km | 44:28,1 | - | Fabrice Guy |
7. | 17 lutego | 1992 | Albertville | Sztafeta K-90/3x5 km[1] | 1:23:36,6 | +9:06,8 | Japonia |
14. | 19 lutego | 1994 | Lillehammer | Gundersen K-90/15 km | 39:07,9 | +5:48,7 | Fred Børre Lundberg |
8. | 17 lutego | 1994 | Lillehammer | Sztafeta K-90/3x5 km[2] | 1:21.51,8 | +13:27,6 | Japonia |
27. | 14 lutego | 1998 | Nagano | Gundersen K-90/15 km | 41:21,1 | +4:49,5 | Bjarte Engen Vik |
2. | 20 lutego | 1998 | Nagano | Sztafeta K-90/4x5 km[3] | 54:11,5 | +1:18,9 | Norwegia |
1. | 14 lutego | 2002 | Salt Lake City | Sztafeta K-90/4x5 km[4] | 48:42,2 | - | - |
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Wynik zwycięzcy | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
24. | 18 lutego | 1993 | Falun | Gundersen K-90/15 km | 46:47,5 | ? | Kenji Ogiwara |
8. | 19 lutego | 1993 | Falun | Sztafeta K-90/3x5 km[5] | 1:19:25,7 | +6:25,6 | Japonia |
2. | 22 lutego | 1995 | Thunder Bay | Gundersen K-90/15 km | 41:16,9 | +30,3 | Fred Børre Lundberg |
9. | 10 marca | 1995 | Thunder Bay | Sztafeta K-90/4x5 km | 56:20,2 | ? | Japonia |
14. | 22 lutego | 1997 | Trondheim | Gundersen K-90/15 km | 43:43,1 | +2:55,6 | Kenji Ogiwara |
2. | 23 lutego | 1997 | Trondheim | Sztafeta K-90/4x5 km[6] | 52:18,0 | +55,6 | Norwegia |
11. | 20 lutego | 1999 | Ramsau | Gundersen K-90/15 km | 37:04,8 | +3:32,2 | Bjarte Engen Vik |
1. | 25 lutego | 1999 | Ramsau | Sztafeta K-90/4x5 km[7] | 49:34,2 | - | - |
14. | 27 lutego | 1999 | Ramsau | Sprint K-90/7,5 km | 17:48,4 | +1:18,3 | Bjarte Engen Vik |
15. | 15 lutego | 2001 | Lahti | Gundersen K-90/15 km | 39:26,7 | ? | Bjarte Engen Vik |
3. | 20 lutego | 2001 | Lahti | Sztafeta K-90/4x5 km[8] | 48:54,1 | +19,4 | Norwegia |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
edytuj- sezon 1991/1992: 24.
- sezon 1992/1993: 19.
- sezon 1993/1994: 9.
- sezon 1994/1995: 25.
- sezon 1995/1996: 3.
- sezon 1996/1997: 2.
- sezon 1997/1998: 23.
- sezon 1998/1999: 18.
- sezon 1999/2000: 10.
- sezon 2000/2001: 38.
- sezon 2001/2002: 41.
Miejsca na podium chronologicznie
edytujNr | Data | Miejscowość | Konkurencja | Wynik zwycięzcy | Pozycja | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | 19 grudnia 1995 | Val di Fiemme | Gundersen K120/15 km | ? | 1. | - | - |
2. | 13 stycznia 1996 | Štrbské Pleso | Gundersen K115/15 km | ? | 2. | ? | Kenji Ogiwara |
3. | 18 lutego 1996 | Murau | Gundersen K90/15 km | ? | 2. | ? | Mario Stecher |
4. | 8 marca 1996 | Falun | Gundersen K115/15 km | ? | 3. | ? | Hannu Manninen |
5. | 22 listopada 1996 | Rovaniemi | Gundersen K90/15 km | ? | 1. | - | - |
6. | 5 stycznia 1997 | Schonach | Gundersen K95/15 km | ? | 3. | ? | Samppa Lajunen |
7. | 11 stycznia 1997 | Saalfelden am Steinernen Meer | Gundersen K90/15 km | ? | 3. | ? | Hannu Manninen |
8. | 22 marca 1997 | Štrbské Pleso | Gundersen K115/15 km | ? | 3. | ? | Bjarte Engen Vik |
9. | 3 stycznia 2000 | Oberwiesenthal | Sprint K90/7.5 km | ? | 3. | ? | Samppa Lajunen |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
edytujMiejsca na podium chronologicznie
edytujNr | Data | Miejscowość | Konkurencja | Wynik zwycięzcy | Pozycja | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | 26 sierpnia 2000 | Klingenthal | Gundersen K90/15 km | ? | 3. | ? | Felix Gottwald |
2. | 30 sierpnia 2000 | Oberhof | Gundersen K90/15 km | ? | 2. | ? | Samppa Lajunen |
Linki zewnętrzne
edytuj- Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
- Profil na sports-reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-16)]. (ang.)
Przypisy
edytuj- ↑ Skład drużyny: Pasi Saapunki, Jari Mantila, Teemu Summanen
- ↑ Skład drużyny: Jari Mantila, Tapio Nurmela, Topi Sarparanta
- ↑ Skład drużyny: Samppa Lajunen, Jari Mantila, Tapio Nurmela, Hannu Manninen
- ↑ Skład drużyny: Jari Mantila, Jaakko Tallus, Hannu Manninen, Samppa Lajunen
- ↑ Skład drużyny: Jarno Miettinen, Topi Sarparanta, Jari Mantila
- ↑ Skład drużyny: Jari Mantila, Tapio Nurmela, Samppa Lajunen, Hannu Manninen
- ↑ Skład drużyny: Hannu Manninen, Tapio Nurmela, Jari Mantila, Samppa Lajunen
- ↑ Skład drużyny: Jari Mantila, Hannu Manninen, Jaakko Tallus, Samppa Lajunen