Alexandre Villaplane

francuski piłkarz

Alexandre "Alex" Villaplane (ur. 12 września 1905 w Algierze, zm. 26 grudnia 1944 w Arcueil) – francuski piłkarz algierskiego pochodzenia grający na pozycji pomocnika. Mierzył 175 centymetrów, ważył 73 kilogramy.

Alexandre Villaplane
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 12 września 1905
Algier
Data i miejsce śmierci 26 grudnia 1944
Arcueil
Wzrost 175 cm
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1921–1926 FC Sète
1926–1929 SC Nîmes
1929–1932 Racing Club
1932–1933 FC Antibes
1933–1934 OGC Nice
1934–1935 Hispano-Bastidienne
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1926–1930  Francja 25 (0)

Kariera klubowaEdytuj

Alex Villaplane wraz z rodzicami przybył do Europy z francuskiej kolonii północnoafrykańskiej, Algierii. Już w wieku 16 lat grał w pierwszym składzie ekipy FC Sète. W latach 1923 i 1924 wraz z kolegami dochodził do finałów Pucharu Francji, w których jednak Sète ulegało kolejno Red Starowi Paryż 2:4 i Olympique Marsylia 2:3 po dogrywce.

Latem 1926 roku Villaplane przeniósł się do ekipy SC Nimes, w tym samym roku również zadebiutował w reprezentacji Francji. W roku 1929 przeszedł z kolei do stołecznego Racing Clubu, z którym jeszcze w tym samym sezonie doszedł do kolejnego finału Pucharu Francji, ulegając w nim 1:3 po dogrywce FC Sète, mimo tego, iż obok Villaplane'a w stołecznej drużynie grali tej klasy zawodnicy, co Émile Veinante, Edmond Delfour czy Raoul Diagne.

W roku 1932 wraz z wprowadzeniem we Francji profesjonalnej piłki nożnej i powstaniem ligi piłkarskiej Villaplane powrócił na południe kraju, by grać dla FC Antibes. Co ciekawe, klub Alexa był wtedy bardzo bliski wywalczenia tytułu mistrzowskiego, lecz ostatecznie został zdyskwalifikowany za korupcję, a przeciwko Olympique Lillois ostatecznie w meczu decydującym o tytule zagrali piłkarze AS Cannes. Kolejny sezon Alexandre spędził w OGC Nicea, lecz potem postanowił odejść od profesjonalizmu i ostatni rok kariery zawodniczej, 1934/1935 spędził w wówczas drugoligowym zespole Hispano-Bastidienne. Sezon jednak zamiast na boisku dokończył w więzieniu, osadzony za nieprawidłowości, których dopuszczał się podczas zakładów na wyścigach konnych.

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

Pomiędzy kwietniem 1926 a lipcem 1930 Alex Villaplane w barwach reprezentacji Francji rozegrał 25 meczów nie strzelając bramki. Przez dłuższy czas pełnił funkcję kapitana reprezentacji.

Villaplane grał w reprezentacji już podczas igrzysk olimpijskich 1928, gdzie reprezentanci Francji pomimo prowadzenia 2:0, ostatecznie przegrali 3:4 mecz z Włochami. Występował również na mistrzostwach świata 1930, gdzie jako kapitan wystąpił we wszystkich trzech meczach. Po mundialu rozegrał swoje 26. spotkanie w barwach narodowych: przegrany 2:3 mecz z Brazylią (Francuzi nie uznają tego meczu za oficjalny, więc oficjalny reprezentacyjny dorobek Villaplane'a to 25 spotkań).

Po zakończeniu karieryEdytuj

Z powodu licznych afer kryminalnych często siedział w więzieniu. Na początku II wojny światowej brał udział w czarnym rynku i wymuszeniach od ukrywających się Żydów. Został skazany na dwa miesiące więzienia za paserstwo w 1940 roku, następnie dołączył do grupy utworzonej przez gangstera Henri Lafonta i Pierre'a Bonny'ego, która wkrótce przekształci się w Carlingue, pomocnicze francuskie gestapo. Specjalizował się w wymuszeniach od sprzedawców złota.

Później był jednym z założycieli Brygady Północnoafrykańskiej, kryminalnej organizacji składającej się z imigrantów z krajów Maghrebu, która współpracowała z nazistami. Organizacja pod przywództwem Henri Lafonta zwalczała maquis, partyzantów z Résistance. Na skutek dość kontrowersyjnych i okrutnych sposobów działania jego rekrutów, ochrzczony został pseudonimem „SS Mohammed”. 11 czerwca 1944, dzień po masakrze w Oradour, biorąc udział w dalszych represjach, wydał w Mussidan polecenie rozstrzelania jedenastu młodych bojowników ruchu oporu, uczestnicząc w tym osobiście[1]. Alexandre Villaplane otrzymał stopień SS-Untersturmführera.

1 grudnia 1944 roku za udział w co najmniej 10 morderstwach został skazany na śmierć. 26 grudnia został rozstrzelany w Forcie Montrouge w Arcueil, podobnie jak Lafont i Bonny.

PrzypisyEdytuj

  1. Marcel Dreykopf: Fußball – das Allerletzte. Intrigen und Dummheiten aus der Welt des Fußballs. Reinbek: Rowohlt, 2011, s. 208. ISBN 978-3-499-62679-1.

OsiągnięciaEdytuj

  • Finalista Pucharu Francji (z Sete: 1923, 1924; z Racing Clubem: 1930)

BibliografiaEdytuj