Alfred Deller

Alfred Deller (ur. 31 maja 1912 w Margate, zm. 16 lipca 1979 w Bolonii) – angielski śpiewak operowy i dyrygent, popularyzator oraz orędownik powrotu do używania kontratenoru podczas odtwarzania utworów epoki renesansu i baroku. Znany z wykorzystywania rubato.

Alfred Deller
Data i miejsce urodzenia 31 maja 1912
Margate
Pochodzenie angielskie
Data i miejsce śmierci 16 lipca 1979
Bolonia
Typ głosu kontratenor
Gatunki muzyka poważna, muzyka dawna
Zawód śpiewak, dyrygent
Zespoły
Deller Consort
Odznaczenia
Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego od 1936 (cywilny)

Naukę śpiewu rozpoczął w chórze swojej parafii. Po przejściu mutacji głosu, kontynuował śpiewanie w wysokim rejestrze, ostatecznie wykształcając kontratenor. W latach 1940-1947 śpiewał w chórach Katedry Canterbury oraz świętego Pawła w Londynie[1]. W repertuar muzyki świeckiej został wprowadzony przez brytyjskiego kompozytora Michaela Tippetta pod koniec lat 40[2]. Wykonywał głównie utwory kompozytorów okresu elżbietańskiego i restauracji oraz Henry’ego Purcella[3].

W 1950 roku sformował grupę muzyków, która pod nazwą Deller Consort wykonywała muzykę baroku[4]. W 1960 roku występował w roli Oberona w operze Sen nocy letniej Benjamina Brittena. Partie Oberona zostały skomponowane przez Brittena z myślą o Dellerze[5].

Został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego (klasy Komandor orderu).

PrzypisyEdytuj

  1. Aaron Toll, Alfred Deller, 2012, bs.
  2. Heather Wiebe, Britten's Unquiet Pasts: Sound and Memory in Postwar Reconstruction, Cambridge 2012, s.84.
  3. Dan Marek, Singing: The First Art, 2007, s. 123
  4. Allan Kozinn, The New York Times Essential Library: Classical Music, 2004, s. 19.
  5. Richard Miller, Solutions for Singers: Tools for Performers and Teachers, Oxford 2004, s. 154.