Andrew Adonis

brytyjski polityk cypryjskiego pochodzenia

Andrew Adonis, baron Adonis (ur. 22 lutego 1963 w Londynie jako Andreas Adonis) – brytyjski polityk, nauczyciel akademicki i dziennikarz cypryjskiego pochodzenia, par dożywotni, minister transportu w rządzie Gordona Browna.

Andrew Adonis
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 lutego 1963
Londyn
Minister transportu Wielkiej Brytanii
Okres od 5 czerwca 2009
do 11 maja 2010
Przynależność polityczna Partia Pracy
Poprzednik Geoff Hoon
Następca Philip Hammond

ŻyciorysEdytuj

Jego ojciec, Nikos, był cypryjskim Grekiem, który wyemigrował do Wielkiej Brytanii. Matka, Angielka Josephine Leadbeater, opuściła rodzinę, gdy Andrew Adonis miał 3 lata[1]. Andrew Adonis wychowywał się w domu dziecka[2]. Uzyskał stypendium od lokalnych władz, co umożliwiło mu naukę w Kingham Hill School[3][4].

Ukończył następnie studia z zakresu historii nowożytnej w Keble College na Uniwersytecie Oksfordzkim. Następnie uzyskał doktorat z filozofii (PhD) w Christ Church w Oksfordzie[3]. Pracował jako wykładowca akademicki w Nuffield College (1988–1991), dziennikarz w „Financial Times” (1991–1996) i „The Observer” (1996–1998)[3].

Działał w Partii Socjaldemokratycznej[5] i Liberalnych Demokratach[3]. W latach 1987–1991 zasiadał w radzie miejskiej Oksfordu[3]. W 1995 dołączył do Partii Pracy[5]. W 1998 został doradcą premiera Tony'ego Blaira. W latach 2001–2003 był dyrektorem w biurze premiera, później pozostał jego doradcą do spraw politycznych, zajmując się jednocześnie pisaniem biografii Roya Jenkinsa[3].

16 maja 2005 z nowo otrzymanym tytułem barona jako par dożywotni zasiadł w Izbie Lordów[6]. Otrzymał w tym samym miesiącu stanowisko parlamentarnego podsekretarza stanu w departamencie edukacji i umiejętności, w czerwcu 2007 przeszedł na taką samą funkcję w departamencie do spraw dzieci, szkół i rodzin[6]. Popierał tworzenie nowych akademii (szkół podległych bezpośrednio władzom centralnym), szkół specjalistycznych oraz tzw. trust schools[7].

W październiku 2008 został przeniesiony do ministerstwa transportu w randze wiceministra (ministra stanu). W czerwcu 2009, po dokonanej rekonstrukcji rządu, wszedł w jego skład jako minister transportu. Pozostał na tym stanowisku do maja 2010[6], kiedy to laburzyści po przegranych wyborach przeszli do opozycji. W latach 2011–2015 był członkiem gabinetu cieni jako odpowiednik ministra skarbu[6]. Powrócił w międzyczasie do działalności dydaktycznej jako wykładowca w King’s College London[8].

Życie prywatneEdytuj

Był żonaty z Kathryn Davies, ma syna i córkę[3].

PublikacjeEdytuj

  • Subsidiarity: no panacea (współredaktor), 1989
  • Making Aristocracy Work: The Peerage and the Political System in Britain, 1993
  • Failure in British government: the politics of the poll tax (współautor), 1994
  • A Class Act: Myth of Britain's Classless Society, 1997
  • Roy Jenkins: A Retrospective (współredaktor), 2004
  • 5 Days in May: The Coalition and Beyond, 2013
  • Half In Half Out: Prime Ministers on Europe (redaktor), 2018
  • Saving Britain: How We Must Change To Prosper In Europe (współautor), 2018

PrzypisyEdytuj

  1. Robert Winnett: Mother: why I left minister as a toddler (ang.). timesonline.co.uk, 12 czerwca 2005. [dostęp 2019-05-11].
  2. Lord Adonis, who was raised in care, explores a modern-day children's home (ang.). bbc.co.uk, 1 lipca 2011. [dostęp 2019-05-11].
  3. a b c d e f g Will Woodward: The Guardian profile: Andrew Adonis (ang.). theguardian.com, 28 października 2005. [dostęp 2019-05-11].
  4. Gaby Hinsliff: New minister's mother tells: why I left him (ang.). theguardian.com, 12 czerwca 2005. [dostęp 2019-05-11].
  5. a b Profile: Andrew Adonis (ang.). bbc.co.uk, 9 maja 2005. [dostęp 2019-05-11].
  6. a b c d Lord Adonis (ang.). parliament.uk. [dostęp 2019-05-11].
  7. Mike Baker: End of an era as Adonis is moved (ang.). bbc.co.uk, 6 października 2008. [dostęp 2019-05-11].
  8. Lord Adonis appointed Visiting Professor (ang.). kcl.ac.uk, 18 listopada 2014. [dostęp 2019-05-11].