Andrzej Stanisław Julian Dunajewski (wł. Sas-Dunajewski) (ur. 3 sierpnia 1908 w Woli Justowskiej, zm. w sierpniu 1944) – polski zoolog, ornitolog.

Andrzej Dunajewski
Data i miejsce urodzenia 3 sierpnia 1908
Wola Justowska
Data i miejsce śmierci sierpień 1944
Warszawa
Zawód, zajęcie zoolog, ornitolog

ŻyciorysEdytuj

Syn Stanisława Dunajewskiego i Zofii z Madeyskich[1]. Po ukończeniu Gimnazjum św. Anny w Krakowie studiował nauki biologiczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pracę magisterską o naczyniach limfatycznych węgorza przygotował pod kierunkiem prof. Henryka Ferdynanda Hoyera, na jej podstawie uzyskał tytuł magistra zoologii. Od 1933 do 1939 pracował na stanowisku asystenta w Dziale Kręgowców Państwowego Muzeum Zoologicznego, wiosną 1939 wyjechał na krótko do Berlina, gdzie pogłębiał wiedzę ornitologiczną pod kierunkiem prof. Erwina Stresemanna. Po wybuchu II wojny światowej pracował w Związku Organizacji Rybackiej, równocześnie wykładał na Tajnym Uniwersytecie Warszawskim, tam też uzyskał tytuł doktora nauk ogłaszając pracę o ptakach Wołynia. Walczył w powstaniu warszawskim, zginął razem z żoną i córką na Starym Mieście.

Dorobek naukowyEdytuj

Jako ornitolog-systematyk i taksonom prowadził badania na Wołyniu i Czarnohorze oraz w okolicach Włoszczowy. Opisał 18 form geograficznych, był autorem opracowań dotyczących faunistyki i ornitologii łowieckiej.

PublikacjeEdytuj

  • "Klucz do oznaczania ptaków Polski" (współautor Jan Marchlewski);
  • "Fauna słodkowodna Polski", rozdział "Ptaki";
  • "Ptaki wodne i ich znaczenie w rybactwie".

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Gabriel Brzęk, Straty wśród zoologów polskich w następstwie II wojny światowej, "Analecta. Studia i materiały z dziejów nauki" 6/2 (12) (1997) s. 184;
  • Encyklopedia PWN