Anikita Repnin

Książę Anikita Iwanowicz Repnin (ur. 1668, zm. lipiec 1726 w Rydze), wódz z czasów III wojny północnej, gubernator Inflant.

Anikita Iwanowicz Repnin
Ilustracja
Herb
Rodzina Repninowie
Data urodzenia 1668
Data i miejsce śmierci lipiec 1726
Ryga
Ojciec Iwan Borysowicz Repnin
Matka Eudoksja Nikiforowna Pleszczejewa
Żona

1.ż.: Praskowja Łykowowa
2.ż.: Praskowja Galicyna

Dzieci

z Praskowją Łykowową:
Anna z Repninów Chowańska
Iwan Repnin
z Praskowją Galicyną:
Wasilij Repnin
Iwan Repnin
Jurij Repnin
Siergiej Repnin

Odznaczenia
Order św. Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Order Orła Białego Order Słonia (Dania)

ŻyciorysEdytuj

Pochodzący z potężnej rodziny Repninów Anikita był jednym ze współpracowników Piotra Wielkiego, co było głównym czynnikiem wspomagającym jego karierę. Podczas buntu Zofii w 1689 roku ochraniał Piotra znajdującego się w monasterze troickim, następnie wziął udział w wyprawie na Azow, podczas której został awansowany do stopnia generała. Brał udział we wszystkich kluczowych wydarzeniach Wielkiej Wojny Północnej. Gdy Karol XII pobił go pod Hołowczynem, został zdegradowany i pozbawiony tytułów. Za dzielność okazaną w bitwie pod Leśną przywrócono mu zarówno rangę jak i tytuły. W bitwie pod Połtawą dowodził w centrum szyków armii rosyjskiej. Z Ukrainy przerzucony został nad Bałtyk, gdzie w 1710 roku kierował oblężeniem Rygi, a po jej zdobyciu został gubernatorem Inflant. W 1724 roku zastąpił tymczasowo znajdującego się w niełasce Mienszykowa na stanowisku ministra wojny. Caryca Katarzyna I uczyniła go feldmarszałkiem.

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 140-141.