Otwórz menu główne

Anna Zelenay (ur. 3 marca 1925 roku w Łucku, zm. 18 września 1970 roku w Warszawie) - polska poetka.

ŻyciorysEdytuj

Urodziła się w Łucku jako Anna Martynowicz, tu spędziła dzieciństwo i młodość. Po zakończeniu II wojny światowej przeniosła się w 1946 do Kłodzka, gdzie ukończyła gimnazjum. Następnie podjęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Wrocławskim, które przerywała ze względu na konieczność leczenia gruźlicy. W Zakopanem poznała poetę Tadeusza Zelenaya, za którego w 1950 wyszła za mąż. Dzięki niemu poznała wrocławskie środowisko kulturalne. Wtedy też dokonała adaptacji kilku powieści dla dzieci pisząc scenariusze sztuk teatralnych.

Od 1956 ponownie zamieszkała w Kłodzku. Działała w Towarzystwie Miłośników Ziemi Kłodzkiej i redagowała „Roczniki Ziemi Kłodzkiej”. Razem z Janem Kulką w 1961 zainicjowała w mieście cykl imprez kulturalnych promujących poezję pod nazwą Kłodzkie Wiosny Poetyckie.

Od wczesnej młodości zmagała się z gruźlicą. Zmarła po operacji w warszawskim szpitalu 18 września 1970. Została pochowana na cmentarzu komunalnym w Kłodzku.

Tomiki poetyckieEdytuj

  • Zielona hemoglobina, wyd. Ossolineum, Wrocław 1962.
  • Próba powrotu, wyd. czytelnik, Warszawa 1964.
  • Dni darowane, wyd. Ossolineum, Wrocław 1966.
  • Biała Krynica, wyd. Czytelnik, Warszawa 1967.
  • Barometry na złą pogodę, wyd. Ossolineum, Wrocław 1970.
  • Wiersze zebrane, wyd. Ossolineum, Wrocław 1975.

BibliografiaEdytuj

  • Słownik geografii turystycznej Sudetów. Kotlina Kłodzka, t. 15, wyd. I-BIS, Wrocław 1994, s. 242.
  • Dorota Węgrzyn, Jak najdyskretniej oswoić śmierć. Życie i poezja Anny Zelenay, Kłodzko: Kłodzkie Towarzystwo Oświatowe, 2013, ISBN 978-83-62337-81-1.