Otwórz menu główne

Annemarie Moser-Pröll

austriacka narciarka alpejska

Annemarie Moser-Pröll (ur. 27 marca 1953 w Kleinarl) – austriacka narciarka alpejska, trzykrotna medalistka olimpijska, wielokrotna medalistka mistrzostw świata i sześciokrotna zdobywczyni Pucharu Świata. Jedna z najbardziej utytułowanych zawodniczek w historii, wygrywała zawody we wszystkich konkurencjach[1].

Annemarie Moser-Pröll
Ilustracja
Moser-Pröll w 2010 r.
Data i miejsce urodzenia 27 marca 1953
Kleinarl, Austria
Klub Schiklub Kleinarl
Debiut w PŚ 17.01 1968, Bad Gastein (bez pkt. – zjazd)
Pierwsze punkty w PŚ 25.01 1969, St-Gervais
(2. miejsce – zjazd)
Pierwsze podium w PŚ 25.01 1969, St-Gervais
(2. miejsce – zjazd)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Igrzyska olimpijskie
złoto Lake Placid 1980 Zjazd
srebro Sapporo 1972 Zjazd
srebro Sapporo 1972 Gigant
Mistrzostwa świata
złoto Sapporo 1972 Kombinacja
złoto Sankt Moritz 1974 Zjazd
złoto Ga-Pa 1978 Zjazd
złoto Ga-Pa 1978 Kombinacja
złoto Lake Placid 1980 Zjazd
srebro Sapporo 1972 Zjazd
srebro Sapporo 1972 Gigant
brąz Val Gardena 1970 Zjazd
brąz Ga-Pa 1978 Gigant
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1970/1971
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1971/1972
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1972/1973
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1973/1974
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1974/1975
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1978/1979
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1976/1977
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1977/1978
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1979/1980
Puchar Świata (Zjazd)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1970/1971
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1971/1972
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1972/1973
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1973/1974
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1974/1975
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1977/1978
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1978/1979
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1976/1977
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1979/1980
Puchar Świata (Gigant)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1970/1971
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1971/1972
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1974/1975
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1972/1973
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1969/1970
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1976/1977
Puchar Świata (Slalom)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1978/1979
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1970/1971
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1979/1980
Puchar Świata (Kombinacja)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1979/1980

KarieraEdytuj

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Annemarie Moser-Pröll pojawiła się w wieku 14 lat. Zadebiutowała wtedy w zawodach Pucharu Świata, startując 17 stycznia 1968 roku w zjeździe w Bad Gastein, gdzie zajęła ostatnie miejsce. Pierwsze punkty wywalczyła nieco ponad rok później, 25 stycznia 1969 roku w Saint-Gervais, zajmując drugie miejsce w tej samej konkurencji. W zawodach tych lepsza okazała się tylko Francuzka Isabelle Mir. W sezonie 1968/1969 punktowała jeszcze jeden raz, 28 lutego w Squaw Valley, zajmując czwarte miejsce w slalomie. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej zajęła szesnaste miejsce.

W kolejnym sezonie punktowała wielokrotnie, przy czym trzy razy stawała na podium: 17 stycznia w Mariborze odniosła pierwsze pucharowe zwycięstwo wygrywając giganta, tydzień później w Saint-Gervais była druga, a 12 marca 1970 roku w Voss w tej samej konkurencji zajęła trzecie miejsce. W klasyfikacji generalnej dało jej to szóste miejsce, a w klasyfikacji giganta była trzecia za Francuzkami: Michèle Jacot i Françoise Macchi. W lutym 1970 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Val Gardena, zdobywając brązowy medal w biegu zjazdowym. W zawodach tych uległa jedynie Annerösli Zryd ze Szwajcarii oraz Francuzce Isabelle Mir. Na tej samej imprezie była też między innymi szósta w kombinacji.

Przez kolejne pięć sezonów (1970/1971, 1971/1972, 1972/1973, 1973/1974 i 1974/1975) Austriaczka dominowała w rywalizacji pucharowej. Jako pierwsza i jak dotąd jedyna w historii pięć razy z rzędu zdobywała Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej. Równocześnie zdobyła pięć Małych Kryształowych Kul za zwycięstwa w klasyfikacji zjazdu oraz trzy Małe Kryształowe Kule za zwycięstwa w klasyfikacji giganta. Była także druga wśród gigancistek w sezonie 1972/1973 i trzecia w klasyfikacji slalomu w sezonie 1970/1971. W tym czasie 62 razy stawała na podium, odnosząc przy tym aż 40 zwycięstw. Najwięcej wygranych odniosła w sezonie 1972/1973, kiedy jedenaście razy była najlepsza w zawodach PŚ. Najwięcej razy na podium w trakcie jednego sezonu stanęła natomiast w sezonie 1974/1975, kiedy dokonała tego szesnaście razy w 26. startach. W 1972 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Sapporo, gdzie wywalczyła srebrne medale w zjeździe i gigancie. W obu konkurencjach wyprzedziła ją jedynie Szwajcarka Marie-Theres Nadig. W swoim trzecim olimpijskim starcie zajęła ponadto piąte miejsce w slalomie. Igrzyska w Sapporo były jednocześnie mistrzostwami świata, jednak kombinację rozegrano tylko w ramach drugiej z tych imprez. W konkurencji tej Pröll zwyciężyła, wyprzedzając na podium Francuzkę Florence Steurer i Toril Førland z Norwegii. Podczas rozgrywanych dwa lata później mistrzostw świata w Sankt Moritz zwyciężyła w biegu zjazdowym. O 0,94 sekundy wyprzedziła tam Betsy Clifford z Kanady, a o 1,31 sekundy pokonała swą rodaczkę, Wiltrud Drexel. Była tam też między innymi czwarta w gigancie, przegrywając walkę o podium z Francuzką Jacqueline Rouvier o 0,43 sekundy.

W lecie 1975 roku Austriaczka ogłosiła zakończenie kariery[2] i w efekcie nie wystąpiła na rozgrywanych w lutym w 1976 roku igrzyskach olimpijskich w Innsbrucku. W tym czasie wyszła za mąż oraz opiekowała się chorym ojcem, który zmarł w czerwcu 1976 roku[3]. Do treningów wróciła jeszcze w 1976 roku i od początku sezonu 1976/1977 brała udział w rywalizacji pucharowej. Pierwsze po przerwie punkty zdobyła 9 grudnia 1976 roku w Val d’Isère, gdzie zajęła trzecie miejsce w gigancie. W kolejnych startach jeszcze dziesięć razy znalazła się w najlepszej trójce, w tym cztery razy wygrywała: 15 i 16 grudnia w Cortina d’Ampezzo wygrywała kolejno zjazd i kombinację, a 8 stycznia w Pfronten i 11 stycznia 1977 roku w Garmisch-Partenkirchen wygrywała zjazdy. W klasyfikacji generalnej zajęła drugie miejsce, ulegając jedynie Szwajcarce Lise-Marie Morerod. Była też druga w zjeździe za swą rodaczką Brigitte Totschnig i trzecia w gigancie, za Morerod i kolejną Austriaczką, Moniką Kaserer.

Kolejne sukcesy osiągnęła podczas rozgrywanych na początku lutego 1978 roku mistrzostw świata w Garmisch-Partenkirchen. Już w pierwszym starcie zdobyła złoty medal w zjeździe, pokonując Irene Epple z RFN i Szwajcarkę Doris de Agostini. Następnie zajęła 19. miejsce w slalomie, jednak dzień później zdobyła brązowy medal w gigancie. W zawodach tych wyprzedziły ją tylko Maria Epple z RFN i Lise-Marie Morerod. Na koniec zdobyła złoto w kombinacji, pokonując Hanni Wenzel z Liechtensteinu i Francuzkę Fabienne Serrat. W rywalizacji pucharowej na podium stawała dziewięć razy, w tym sześciokrotnie zwyciężając: 6 i 7 stycznia w Pfronten, 13 stycznia w Les Diablerets, 11 i 12 marca w Bad Kleinkirchheim wygrywała bieg zjazdowy, a 17 marca w Arosa była najlepsza w gigancie. W klasyfikacji generalnej była druga za Hanni Wenzel, jednak w klasyfikacji zjazdu zdobyła kolejną Małą Kryształową Kulę.

Szósty i zarazem ostatni triumf w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata odniosła w sezonie 1978/1979. Na podium stawała piętnaście razy, z czego ośmiokrotnie na najwyższym stopniu: 9 grudnia w Piancavallo, 17 grudnia w Val d’Isère i 12 stycznia w Les Diablerets wygrywała zjazd, 17 i 19 stycznia w Hasliberg wygrywała kolejno zjazd i kombinację, 26 stycznia w Schruns była najlepsza w zjeździe i kombinacji, a 2 marca 1979 roku w Lake Placid po raz kolejny zwyciężyła w zjeździe. Oprócz zwycięstwa w klasyfikacji generalnej wygrała także w zjeździe, a w klasyfikacji slalomu zajęła drugie miejsce za Reginą Sackl. Rok później na podium znalazła się dwanaście razy, odnosząc trzy zwycięstwa: 15 grudnia w Piancavallo wygrała slalom, 6 stycznia w Pfronten zjazd, a 16 stycznia 1980 roku w Arosa była najlepsza w kombinacji. Ostatni raz na podium stanęła 25 stycznia 1980 roku w Saint-Gervais, gdzie była druga w slalomie. Wyniki te dały jej drugie miejsce w klasyfikacji generalnej i klasyfikacjach zjazdu, giganta i kombinacji, a także trzecie miejsce w slalomie. W lutym 1980 roku brała także udział w igrzyskach olimpijskich w Lake Placid. Zdobyła tam swój ostatni medal w karierze, zwyciężając w biegu zjazdowym. W zawodach tych o 0,70 sekundy wyprzedziła Hanni Wenzel, a o 0,84 sekundy pokonała Marie-Theres Nadig. Na tych samych igrzyskach była ponadto szósta w gigancie, a rywalizacji w slalomie nie ukończyła. W marcu 1980 roku zakończyła karierę.

Moser-Pröll wielokrotnie zdobywała medale mistrzostw Austrii, w tym 18 złotych: w zjeździe w 1977 roku, w gigancie w latach 1970-1975, 1978 i 1979, slalomie w latach 1970, 1971, 1975, 1977, 1978 i 1979 oraz kombinacji w latach 1969 i 1970.

W 1971 roku otrzymała nagrodę Skieur d’Or, przyznawaną przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Dziennikarzy Narciarskich[4]. W 1979 roku otrzymała także Odznakę Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii[5]. Ponadto w latach 1973, 1974, 1975, 1977, 1978, 1979 i 1980 wybierano ją sportsmenką roku w Austrii, a w 1999 roku przyznano jej tytuł sportsmenki stulecia[6].

Do 2015 roku była rekordzistką pod względem ilości zwycięstw w zawodach Pucharu Świata (62 wygrane). W sezonie 2014/2015 swoje 63. zwycięstwo odniosła Lindsey Vonn z USA odbierając Austriaczce rekord[7] i spychając ją na drugie miejsce w klasyfikacji wszech czasów pod względem zwycięstw[8]. Ponadto Moser-Pröll i Vonn ex aequo zajmują pierwsze miejsce w klasyfikacji wszech czasów pod względem miejsc na podium (113)[9]. Austriaczka jest także samotną rekordzistką pod względem zwycięstw w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata (6 razy) oraz pod względem zwycięstw w klasyfikacji zjazdu (7 razy).

Po zakończeniu kariery prowadziła restaurację Café Annemarie w Kleinarl, gdzie można było zobaczyć kolekcję jej trofeów. W 2008 roku sprzedała restaurację i przeszła na emeryturę.

Jej siostra Cornelia Pröll również uprawiała narciarstwo alpejskie.

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskie  Edytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
2.  5 lutego 1972   Sapporo Zjazd 1:36,68 min +0,32 s   Marie-Theres Nadig
2.  8 lutego 1972   Sapporo Gigant 1:29,90 min +0,85 s   Marie-Theres Nadig
5. 11 lutego 1972   Sapporo Slalom 1:31,24 min +2,79 s   Barbara Cochran
1.  17 lutego 1980   Lake Placid Zjazd 1:37,52 min - -
6. 21 lutego 1980   Lake Placid Gigant 2:41,66 min +1,53 s   Hanni Wenzel
DNF 23 lutego 1980   Lake Placid Slalom 1:25,09 min -   Hanni Wenzel

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
3.  11 lutego 1970   Val Gardena Zjazd 1:58,34 min +2,09 s   Annerösli Zryd
21. 13 lutego 1970   Val Gardena Slalom 1:40,44 min +10,67 s   Ingrid Lafforgue
14. 14 lutego 1970   Val Gardena Gigant 1:20,46 min +2,10 s   Betsy Clifford
6. 3 lutego 1970   Val Gardena Kombinacja 30,31 pkt +48,05 pkt   Michèle Jacot
2.  5 lutego 1972   Sapporo Zjazd 1:36,68 min +0,32 s   Marie-Theres Nadig
2.  8 lutego 1972   Sapporo Gigant 1:29,90 min +0,85 s   Marie-Theres Nadig
5. 11 lutego 1972   Sapporo Slalom 1:31,24 min +2,79 s   Barbara Cochran
1.  11 lutego 1972   Sapporo Kombinacja 25,64 pkt - -
4. 3 lutego 1974   Sankt Moritz Gigant 1:43,18 min +1,06 s   Fabienne Serrat
1.  7 lutego 1974   Sankt Moritz Zjazd 1:50,84 min - -
DNF 8 lutego 1974   Sankt Moritz Slalom 1:34,63 min -   Hanni Wenzel
1.  1 lutego 1978   Garmisch-Partenkirchen Zjazd 1:48,31 min - -
19. 3 lutego 1978   Garmisch-Partenkirchen Slalom 1:24,85 min +6,75 s   Lea Sölkner
3.  4 lutego 1978   Garmisch-Partenkirchen Gigant 2:41,15 min +0,75 s   Maria Epple
1.  4 lutego 1978   Garmisch-Partenkirchen Kombinacja 2460,39 pkt - -
1.  17 lutego 1980   Lake Placid Zjazd 1:37,52 min - -
6. 21 lutego 1980   Lake Placid Gigant 2:41,66 min +1,53 s   Hanni Wenzel
DNF 23 lutego 1980   Lake Placid Slalom 1:25,09 min -   Hanni Wenzel

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Statystyka miejsc na podiumEdytuj

Sezon 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce   Razem  
1968/1969 - - 1 1
1969/1970 1 1 2 4
1970/1971 7 3 2 12
1971/1972 8 5 3 16
1972/1973 11 - 1 12
1973/1974 4 3 1 8
1974/1975 10 4 1 15
1975/1976 - - - -
1976/1977 4 3 4 11
1977/1978 6 3 - 9
1978/1979 8 3 4 15
1979/1980 3 6 3 12
suma 62 31 22 115

Zwycięstwa w zawodachEdytuj

  1.   Maribor17 stycznia 1970 (gigant)
  2.   Maribor4 stycznia 1971 (slalom)
  3.   Saint-Gervais29 stycznia 1971 (slalom)
  4.   Sugarloaf18 lutego 1971 (zjazd)
  5.   Sugarloaf19 lutego 1971 (zjazd)
  6.   Abetone10 marca 1971 (gigant)
  7.   Abetone11 marca 1971 (gigant)
  8.   Åre14 marca 1971 (gigant)
  9.   Sankt Moritz3 grudnia 1971 (zjazd)
  10.   Sestriere17 grudnia 1971 (zjazd)
  11.   Bad Gastein12 stycznia 1972 (zjazd)
  12.   Grindelwald18 stycznia 1972 (zjazd)
  13.   Saint-Gervais22 stycznia 1972 (gigant)
  14.   Banff19 lutego 1972 (gigant)
  15.   Crystal Mountain25 lutego 1972 (zjazd)
  16.   Heavenly Valley1 marca 1972 (gigant)
  17.   Val d’Isère7 grudnia 1972 (zjazd)
  18.   Saalbach19 grudnia 1972 (zjazd)
  19.   Saalbach20 grudnia 1972 (gigant)
  20.   Pfronten9 stycznia 1973 (zjazd)
  21.   Pfronten10 stycznia 1973 (zjazd)
  22.   Grindelwald16 stycznia 1973 (zjazd)
  23.   Saint-Gervais20 stycznia 1973 (gigant)
  24.   Chamonix25 stycznia 1973 (zjazd)
  25.   Schruns1 lutego 1973 (zjazd)
  26.   Sankt Moritz10 lutego 1973 (zjazd)
  27.   Mont-Sainte-Anne2 marca 1973 (gigant)
  28.   Val d’Isère6 grudnia 1973 (zjazd)
  29.   Zell am See19 grudnia 1973 (zjazd)
  30.   Pfronten5 stycznia 1974 (zjazd)
  31.   Bad Gastein23 stycznia 1974 (zjazd)
  32.   Val d’Isère7 grudnia 1974 (gigant)
  33.   Cortina d’Ampezzo12 grudnia 1974 (zjazd)
  34.   Grindelwald9 stycznia 1975 (gigant)
  35.   Grindelwald10 stycznia 1975 (zjazd)
  36.   Grindelwald10 stycznia 1975 (kombinacja)
  37.   Grindelwald11 stycznia 1975 (gigant)
  38.   Schruns15 stycznia 1975 (kombinacja)
  39.   Sarajewo19 stycznia 1975 (gigant)
  40.   Chamonix31 stycznia 1975 (kombinacja)
  41.   Naeba23 lutego 1975 (gigant)
  42.   Cortina d’Ampezzo15 grudnia 1976 (zjazd)
  43.   Cortina d’Ampezzo16 grudnia 1976 (kombinacja)
  44.   Pfronten8 stycznia 1977 (zjazd)
  45.   Garmisch-Partenkirchen11 stycznia 1977 (zjazd)
  46.   Pfronten6 stycznia 1978 (zjazd)
  47.   Pfronten7 stycznia 1978 (zjazd)
  48.   Les Diablerets13 stycznia 1978 (zjazd)
  49.   Bad Kleinkirchheim11 marca 1978 (zjazd)
  50.   Bad Kleinkirchheim12 marca 1978 (zjazd)
  51.   Arosa17 marca 1978 (gigant)
  52.   Piancavallo9 grudnia 1978 (zjazd)
  53.   Val d’Isère17 grudnia 1978 (zjazd)
  54.   Les Diablerets12 stycznia 1979 (zjazd)
  55.   Hasliberg17 stycznia 1979 (zjazd)
  56.   Hasliberg19 stycznia 1979 (kombinacja)
  57.   Schruns26 stycznia 1979 (zjazd)
  58.   Schruns26 stycznia 1979 (kombinacja)
  59.   Lake Placid2 marca 1979 (zjazd)
  60.   Piancavallo15 grudnia 1979 (slalom)
  61.   Pfronten6 stycznia 1980 (zjazd)
  62.   Arosa16 stycznia 1980 (kombinacja)
  • 62 zwycięstwa (36 zjazdów, 16 gigantów, 7 kombinacji i 3 slalomy)

Pozostałe miejsca na podiumEdytuj

  1.   Saint-Gervais25 stycznia 1969 (zjazd) – 2. miejsce
  2.   Saint-Gervais24 stycznia 1970 (gigant) – 2. miejsce
  3.   Voss12 marca 1970 (gigant) – 3. miejsce
  4.   Bardonecchia12 grudnia 1970 (zjazd) – 2. miejsce
  5.   Maribor5 stycznia 1971 (gigant) – 3. miejsce
  6.   Pra Loup28 stycznia 1971 (zjazd) – 2. miejsce
  7.   Sugarloaf20 lutego 1971 (gigant) – 2. miejsce
  8.   Heavenly Valley24 lutego 1971 (slalom) – 3. miejsce
  9.   Val d’Isère11 grudnia 1971 (zjazd) – 2. miejsce
  10.   Oberstaufen3 stycznia 1972 (gigant) – 2. miejsce
  11.   Maribor7 stycznia 1972 (gigant) – 3. miejsce
  12.   Bad Gastein13 stycznia 1972 (slalom) – 3. miejsce
  13.   Crystal Mountain26 lutego 1972 (zjazd) – 2. miejsce
  14.   Pra Loup18 marca 1972 (gigant) – 2. miejsce
  15.   Naeba15 marca 1973 (gigant) – 3. miejsce
  16.   Les Gets8 stycznia 1974 (slalom) – 3. miejsce
  17.   Grindelwald13 stycznia 1974 (zjazd) – 2. miejsce
  18.   Abetone27 lutego 1974 (slalom) – 2. miejsce
  19.   Wysokie Tatry7 marca 1974 (gigant) – 2. miejsce
  20.   Schruns16 stycznia 1975 (slalom) – 2. miejsce
  21.   Innsbruck24 stycznia 1975 (zjazd) – 2. miejsce
  22.   Chamonix31 stycznia 1975 (zjazd) – 2. miejsce
  23.   Jackson Hole11 marca 1975 (zjazd) – 3. miejsce
  24.   Sun Valley14 marca 1975 (slalom) – 2. miejsce
  25.   Val Gardena20 marca 1975 (slalom) – 2. miejsce
  26.   Val d’Isère9 grudnia 1976 (gigant) – 3. miejsce
  27.   Zell am See20 grudnia 1976 (zjazd) – 2. miejsce
  28.   Crans-Montana25 stycznia 1977 (zjazd) – 3. miejsce
  29.   Crans-Montana26 stycznia 1977 (kombinacja) – 2. miejsce
  30.   Megève29 stycznia 1977 (gigant) – 3. miejsce
  31.   Furano26 lutego 1977 (slalom) – 2. miejsce
  32.   Furano27 lutego 1977 (gigant) – 3. miejsce
  33.   Val d’Isère7 grudnia 1977 (zjazd) – 2. miejsce
  34.   Bad Gastein18 stycznia 1978 (zjazd) – 2. miejsce
  35.   Megève9 lutego 1978 (gigant) – 2. miejsce
  36.   Val d’Isère18 grudnia 1978 (kombinacja) – 2. miejsce
  37.   Les Gets8 stycznia 1979 (slalom) – 3. miejsce
  38.   Schruns23 stycznia 1979 (slalom) – 3. miejsce
  39.   Mellau27 stycznia 1979 (slalom) – 2. miejsce
  40.   Berchtesgaden6 lutego 1979 (gigant) – 3. miejsce
  41.   Furano18 marca 1979 (slalom) – 3. miejsce
  42.   Furano19 marca 1979 (gigant) – 2. miejsce
  43.   Val d’Isère6 grudnia 1979 (kombinacja) – 3. miejsce
  44.   Piancavallo14 grudnia 1979 (zjazd) – 2. miejsce
  45.   Limone Piemonte14 grudnia 1979 (kombinacja) – 2. miejsce
  46.   Zell am See19 grudnia 1979 (zjazd) – 3. miejsce
  47.   Arosa15 stycznia 1980 (zjazd) – 2. miejsce
  48.   Bad Gastein20 stycznia 1980 (zjazd) – 2. miejsce
  49.   Bad Gastein21 stycznia 1980 (kombinacja) – 2. miejsce
  50.   Maribor23 stycznia 1980 (slalom) – 3. miejsce
  51.   Saint-Gervais25 stycznia 1980 (slalom) – 2. miejsce

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj