Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy Antoniego Lustyga (Lustiga). Zobacz też: inne osoby noszące to nazwisko.

Antoni Lustyg (Lustig), (ur. 7 września 1752 w Prusach, zm. 5 czerwca 1815 w Połocku) – polski duchowny katolicki, jezuita, autor prac pedagogicznych.

Antoni Lustyg
Kraj działania  I Rzeczpospolita
 Imperium Rosyjskie
Data i miejsce urodzenia 7 września 1752
Prusy
Data i miejsce śmierci 5 czerwca 1815
Połock
rektor Kolegium Jezuickiego w Połocku
Okres sprawowania 18051812
asystent wikariusza generalnego mohylewskiego
Okres sprawowania 17991815
Wyznanie katolickie
Inkardynacja jezuici
Śluby zakonne 6 października 1768
Prezbiterat 1776

Antoni Lustyg (Lustig) był kaznodzieją i profesorem języka niemieckiego w Jezuickim Kolegium w Połocku. Do zakonu jezuitów Lustyg wstąpił 6 października 1768 w Łomży, święcenia kapłańskie otrzymał w roku 1776 w Połocku, gdzie wykładał w latach 1780-1786. W latach 1787-1789 pełnił funkcję prefekta szkół i profesora języka niemieckiego w Jezuickim Kolegium w Witebsku, następnie w Orszy (1789-1791) i wreszcie w Mohylewie (1791-1792), gdzie w latach 1793-1802 był też rektorem. Obok pracy pedagogicznej Lustyg był asystentem wikariusza generalnego (1799-1815), miejscowym prowincjałem (1802-1805), zorganizował stacje misyjne w okolicach Saratowa, wreszcie został rektorem Kolegium Jezuickiego w Połocku w latach 1805-1812.

Antoni Lustyg przygotowywał otwarcie Akademii Połockiej, w którym wziął udział, zostając rektorem tej uczelni do roku 1814. Jemu też Akademia zawdzięczała przetrwanie wojen napoleońskich. Przygotował przekształcenie kolegium w Akademię Połocką i brał udział w jej otwarciu w 1812.

BibliografiaEdytuj

  • Jan Poplatek: Błogosławiony Andrzej Bobola Towarzystwa Jezusowego. Życie, męczeństwo, kult. Kraków: 1936.
  • Archiwum Historicum Societas Jesu. AHSI, 1932.
  • Encyklopedia Wiedzy o Jezuitach na ziemiach Polski i Litwy. 1900.
  • Stanisław Załęski: Jezuici w Polsce. Lwów: 1906.