Błotniarka otułka

Błotniarka otułka (Myxas glutinosa) – gatunek europejskiego, słodkowodnego ślimaka płucodysznego z rodziny błotniarkowatych (Lymnaeidae). Jej muszla ma wymiary 7–15 x 6–13 mm, jest brązowa lub zielonkawa, bardzo cienka, prześwitująca i błyszcząca.

Błotniarka otułka
Myxas glutinosa
(O.F. Müller, 1774)
Ilustracja
Muszle M. glutinosa
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

mięczaki

Gromada

ślimaki

Podgromada

płucodyszne

Rząd

nasadooczne

Rodzina

błotniarkowate

Rodzaj

Myxas

Gatunek

błotniarka otułka

Synonimy
  • Buccinum glutinosum O.F. Müller, 1774[1]
  • Amphipeplea glutinosa (O.F. Müller, 1774)[2]
  • Lymnaea glutinosa (O.F. Müller, 1774)
  • Radix glutinosa (O.F. Müller, 1774)
  • Amphipeplea involuta (W. Thompson, 1840)[2]
  • Limnaea involuta W. Thompson, 1840[2]
  • Limneus involutus W. Thompson, 1840[2]
  • Myxas muelleri Leach, 1852[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]

brak danych

Ma znaczenie w medycynie i weterynarii, ponieważ jest nosicielem pasożytów[4], a w jej kokonach pasożytuje wrotek Proales gigantea[potrzebny przypis].

Występowanie

edytuj

Jej historyczny zasięg występowania rozciąga się od Pirenejów po Morze Bałtyckie, z wyjątkiem Szkocji i Ukrainy. Gatunek ten zanika na wielu obszarach, w niektórych już wyginął. Na terenie Polski jest rzadko spotykany[5], objęty częściową ochroną gatunkową[6][7]. Obecnie występuje w północno-zachodniej Palearktyce[4]. W Polsce przedstawicieli można spotkać na Pojezierzu Mazurskim i Pomorskim, Nizinie Mazowieckiej i Wielkopolsko-Kujawskiej[8].

Toleruje lekkie zasolenie[1]. Występuje w każdym typie niezanieczyszczonych zbiorników[9], jednak częściej spotykana jest w zbiornikach stojących, pomiędzy roślinami lub na dnie[4]. Jest często znajdywana w otoczeniu moczarki kanadyjskiej. Toleruje wodę o pH w zakresie 6,75-7,45[8].

Pokarm

edytuj

Żywi się głównie wodnymi roślinami naczyniowymi. Najchętniej zjada tkanki zmacerowane, które mają większą wartość pokarmową. Pożywia się również martwymi kręgowcami i bezkręgowcami, skrzekiem i kokonami ślimaków (również tymi własnego gatunku), co wpływa na dłuższe życie i zwiększenie płodności[4].

Zobacz też

edytuj

Przypisy

edytuj
  1. a b Species summary for Myxas glutinosa . AnimalBase, 2011. [dostęp 2011-12-11]. (ang.).
  2. a b c d e MolluscaBase eds., Myxas glutinosa (O. F. Müller, 1774), [w:] MolluscaBase [online] [dostęp 2024-04-28] (ang.).
  3. Myxas glutinosa, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  4. a b c d Gastropoda: Pulmonata: Lymnaeidae. W: Maria Jackiewicz: Błotniatki Europy. Poznań: Kontekst, 2000.
  5. Fauna Polski – charakterystyka i wykaz gatunków. W. Bogdanowicz, E. Chudzicka, I. Pilipiuk, E. Skibińska (red.). T. III. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2008, s. 419. ISBN 978-83-88147-09-8.
  6. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 6 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. z 2014 r. poz. 1348).
  7. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. z 2016 r., poz. 2183). [dostęp 2017-01-16].
  8. a b Mięczaki (Mollusca). Ślimaki (Gastropoda). Zeszyt 7. W: A. Piechocki: Fauna słodkowodna Polski. Warszawa; Poznań: PWN, 1995.
  9. F. C. Baker: The Lymnaeidae of North and Middle America. Recent and fossil. Chicago: The Chicago Academy of Sciences, 1911. (ang.).