Baza lotnicza Nagurskoje

baza lotnicza w Rosji

Baza lotnicza Nagurskoje (ros. Нагу́рское, ICAO: UODN) – baza lotnicza Sił Powietrznych Federacji Rosyjskiej, położona na Ziemi Franciszka Józefa. Nazwana na cześć polsko-rosyjskiego pioniera lotnictwa arktycznego, Jana Nagórskiego.

Baza lotnicza Nagurskoje
ilustracja
Państwo  Rosja
Obwód  archangielski
Miejscowość Nagurskoje
Typ wojskowe
Właściciel Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej
Kod ICAO UODN
Strefa czasowa UTC +4
Wysokość 20 m n.p.m.
Drogi startowe
Kierunek 10/28: beton, 1400 m
Położenie na mapie Ziemi Franciszka Józefa
Mapa konturowa Ziemi Franciszka Józefa, po lewej znajduje się punkt z opisem „Baza lotnicza Nagurskoje”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, blisko górnej krawiędzi nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Baza lotnicza Nagurskoje”
Ziemia80°48′08″N 47°40′10″E/80,802222 47,669444

PołożenieEdytuj

Baza lotnicza leży w obwodzie archangielskim na Ziemi Aleksandry w archipelagu Ziemia Franciszka Józefa, w granicach administracyjnych osady Nagurskoje, 1376 km na północny wschód od Murmańska.

HistoriaEdytuj

Nagurskoje zostało zbudowane w latach 50. XX wieku jako baza wypadowa dla sowieckich bombowców Lotnictwa Dalekiego Zasięgu, aby dotrzeć do Stanów Zjednoczonych. Było utrzymywane przez agencję rosyjskich sił powietrznych OGA (Arktyczna Grupa Kontrolna), która utrzymywała wszystkie jednostki w obszarze arktycznym. 23 grudnia 1996 roku samolot transportowy An-72 rozbił się w okolicach bazy podczas próby lądowania[1].

W 2015 roku na obszarze bazy znajdowało się kilka połączonych obiektów wolnostojących, takich jak magazyny paliwa, instalacje grzewcze i domy mieszkalne[2]. Uważa się, że lotnisko jest operacyjne i utrzymywane przez FSB i zdolne do obsługi samolotów An-26 i An-72.

W 2017 roku ukończono rozbudowę bazy. Objęła ona nowy pas o długości 2500 metrów, pomieszczenia mieszkalne dla 150 żołnierzy oraz stanowiska dla floty myśliwców MiG-31 bądź Su-34[3].

Baza jest wykorzystywana jako jeden z punktów stacjonowania sił Zjednoczonego Dowództwa Strategicznego „Północ” oficjalnie utworzonego 1 grudnia 2014 roku[4][5].

Drogi startowe i operacje lotniczeEdytuj

Operacje lotnicze wykonywane są z betonowej drogi startowej:

  • RWY 10/28, 1400 × 35 m[6]

PrzypisyEdytuj

  1. Antonov AN-72 (ang.). Bureau of Aircraft Accidents Archives (baaa-acro.com). [dostęp 8 lipca 2018].
  2. Russia in the Arctic: A Different Kind of Military Presence (ang.). Stratfor – Worldview (worldview.stratfor.com). [dostęp 8 lipca 2018].
  3. 700 men building new airfield in Franz Josef Land (ang.). The Independent Barents Observer AS (thebarentsobserver.com). [dostęp 8 lipca 2018].
  4. Спецстрой России: около 1,5 тысяч рабочих строят военные объекты в шести точках Арктики (ros.). Информационное агентство России ТАСС (tass.ru). [dostęp 7 lipca 2018].
  5. Russian Military Map: The Joint Strategic Command ‘North’ (ros.). (southfront.org). [dostęp 7 lipca 2018].
  6. UODN – Airport (ang.). Great Circle Mapper (gcmap.com). [dostęp 8 lipca 2018].