Otwórz menu główne

Bekir Rodkiewicz (ur. 14 lutego 1889 w Murawszczyźnie[1], zm. 23 stycznia 1987 w Gorzowie Wielkopolskim) – założyciel i długoletni przywódca muzułmańskiej gminy wyznaniowej, która w 1945 powstała w Gorzowie.

Urodził się w Murawszczyźnie w powiecie oszmiańskim guberni wileńskiej. Przed II wojną światową był muezinem w Nowogródku[2]. Do Gorzowa przyjechał latem 1945 wraz z około 100 rodzinami tatarskimi z Nowogródka. Cała gmina osiedliła się na górkach za cegielnią w dzielnicy Janice. Właśnie od ich obecności teren ten gorzowianie potocznie nazywali tatarskimi górkami[3].

Bekir Rodkiewicz został w Gorzowie, mimo że w 1950 Tatarzy zaczęli wyjeżdżać do Warszawy i w białostockie. Przenosili się bliżej centrum tatarskiego, na ziemie zamieszkane przez nich od XVII wieku.

Zmarł w Gorzowie. Następnego dnia został pochowany na Muzułmańskim Cmentarzu Tatarskim w Warszawie.

PrzypisyEdytuj

  1. Murawszczyzna w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VI: Malczyce – Netreba. Warszawa 1885.
  2. Janusz Kamocki, Ali Miśkiewicz, Tatarzy Słowiańszczyzną obłaskawieni, Kraków 2004, ​ISBN 83-242-0287-0​, s. 98-100
  3. Ali Miśkiewicz, Tatarska Legenda, Bialystok 1993, ​ISBN 83-03-03596-7​, s. 21-23