Otwórz menu główne

Beniamin, imię świeckie Wieniamin Michajłowicz Tichonicki (ur. 12 października 1869 w Iżewskim Zawodzie, zm. 2 kwietnia 1957 w Kirowie) – rosyjski biskup prawosławny.

Beniamin
Wieniamin Tichonicki
arcybiskup kirowski i słobodzki
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 12 października 1869
Iżewskij Zawod
Data i miejsce śmierci 2 kwietnia 1957
Kirow
arcybiskup kirowski i słobodzki
Okres sprawowania 1945-1957
Wyznanie prawosławie
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 25 grudnia 1942
Prezbiterat 1 sierpnia 1891
Chirotonia biskupia 27 grudnia 1942
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 27 grudnia 1942
Miejscowość Moskwa
Miejsce Sobór Objawienia Pańskiego
Konsekrator Mikołaj (Jaruszewicz)

ŻyciorysEdytuj

Był synem kapłana prawosławnego, późniejszego świętego protoprezbitera Michaiła Tichonickiego. Jego brat Wiaczesław, w zakonie Włodzimierz, również został prawosławnym biskupem. W 1890 ukończył z wyróżnieniem seminarium duchowne w Wiatce. 1 sierpnia 1891 biskup wiacki i słobodzki Sergiusz wyświęcił go na kapłana i skierował do pracy duszpasterskiej w charakterze proboszcza parafii w Jumskim. Obowiązki te ks. Tichonicki sprawował do 1894, będąc równocześnie dyrektorem miejscowej szkoły parafialnej. Od 1894 do 1898 służył w soborze św. Aleksandra Newskiego w Wiatce, od 1896 dziekanem cerkwi we Wiatce.

W latach 1908-1909 studiował w Petersburskiej Akademii Duchownej nauki przyrodnicze. Wielokrotnie był uczestnikiem zjazdów eparchialnych i delegatem na zebrania ziemskie swojej guberni. Odznaczony orderem św. Anny III stopnia. W 1917 został członkiem rady eparchialnej, zaś od 1921 wykładał liturgikę na kursach dla przyszłych kapłanów. Na krótko aresztowany w czasie kampanii konfiskaty majątku Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. W 1927 przeprowadził się do Leningradu, gdzie odbywał leczenie. W 1927 wrócił do Wiatki i został tam aresztowany i oskarżony o "kontrrewolucyjne związki" z bratem – biskupem Włodzimierzem, wikariuszem Zachodnioeuropejskiego Egzarchatu Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, przebywającym stale w Nicei, oraz ze zwierzchnikiem Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji, jak również o uczestnictwo w organizacji wspierającej "międzynarodową burżuazję". Ostatecznie został zwolniony, bez prawa zamieszkiwania w największych miastach ZSRR. W 1928 administracyjnie zesłany do Galicza. Po upływie dwuletniego okresu zesłania wrócił do Wiatki i służył w cerkwi św. Włodzimierza do jej zamknięcia w 1936. W 1938 zmarła jego żona. W 1942 został proboszczem nowo otwartej cerkwi św. Serafina w Kirowie.

19 listopada 1942 został nominowany do objęcia katedry kirowskiej i słobodzkiej po uprzednim złożeniu wieczystych ślubów mniszych. 25 grudnia 1942 złożył śluby przed metropolitą krutickim i kołomieńskim Mikołajem. On również wystąpił jako główny konsekrator w czasie chirotonii biskupiej Beniamina (Tichonickiego), która odbyła się 27 grudnia 1942 w soborze Objawienia Pańskiego w Moskwie. W 1945 otrzymał godność arcybiskupią.

Nagrodzony medalem "Za dzielną pracę w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945".

BibliografiaEdytuj


Poprzednik
Cyprian (Komarowski)
Biskup kirowski
1942 - 1957
Następca
Polikarp (Prijmak)