Otwórz menu główne

Bente Kahan (ur. 23 września 1958 w Oslo) – norweska piosenkarka i aktorka żydowskiego pochodzenia, związana z Wrocławiem. Jest obecnie jedną z czołowych wykonawczyń pieśni żydowskich w Europie.

Bente Kahan
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 23 września 1958
Oslo
Zawód piosenkarka i aktorka
Współmałżonek Aleksander Gleichgewicht
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Strona internetowa

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Ojciec Bente Kahan, rabin Hermann Kahan (ur. 15 lutego 1926 jako Chaim Hersh Kahan) pochodzi z rumuńskiego miasta Sighet[1]. Jego przodkowie pochodzili z Andaluzji, a na przestrzeni wieków zamieszkiwali Niemcy, Francję, Polskę i Czechy[2]. On sam po II wojnie światowej, przez Węgry i Francję, wyemigrował do Norwegii. Rodzina matki Bente Kahan pochodziła z Litwy i ze Szwecji[2].

Po zakończeniu studiów aktorskich w Tel Awiwie i Nowym Jorku zaczęła występować na scenach klasycznego teatru Habima, Teatru Narodowego w Izraelu oraz Teatru Narodowego w Norwegii. W 1990 roku założyła Teater Dybuk Oslo, którego celem jest rozpowszechnianie kultury i muzyki europejskich Żydów poprzez teatr i muzykę.

Od kilku lat mieszka we Wrocławiu, gdzie założyła Fundację Bente Kahan, prawnie zarejestrowaną w 2006 roku. Jej głównym zadaniem jest przedstawienie żydowskiej kultury i historii szerszej publiczności, głównie we Wrocławiu i na Dolnym Śląsku oraz odnowienie zabytkowej synagogi pod Białym Bocianem. W 2006 roku za swoją działalność na rzecz miasta, Bente Kahan została odznaczona Nagrodą Prezydenta Miasta Wrocławia.

Bente Kahan jest żoną Aleksandra Gleichgewichta, z którym współpracuje artystycznie – wyreżyserowała we Wrocławiu swoje (napisane z Ellen Foyn Bruun) widowisko Głosy z Theresienstadt w jego tłumaczeniu. Jej córka Voja Gleichgewicht (ur. 5 stycznia 1994) z przyjaciółmi śpiewa na płycie: Voja and her friends – Sing with us in Yiddish. W roku 2011 przedstawiła nowy program zatytułowany „Ani Ma’Amin” z akompaniamentem elektrycznego jazzowego trio. Wystawiła go we Wrocławiu (Synagoga) i Wilnie.

18 września 2013 roku została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[3].

MonodramyEdytuj

Napisane wspólnie z Ellen Foyn Bruun:

  • Bessie – a Bluesical (1986)
  • Letter Without a Stamp (1988)
  • Voices from Theresienstadt (1995)

DyskografiaEdytuj

  • 2015: Only a human being
  • 2005: Sing with us in Yiddish
  • 2000: Home
  • 1998: Bente Kahan & Di Gojim
  • 1997: Voices from Theresienstadt (wersja angielska)
  • 1996: Stimmen aus Theresientstadt (wersja niemiecka)
  • 1996: Stemmer fra Theresienstadt (wersja norweska)
  • 1992: Farewell Cracow
  • 1991: Yiddishkayt

PrzypisyEdytuj

  1. Guri Hjeltnes: Liv og levebrød: 'Du ble altså funnet i en likhaug (norw.). Aftenbladet.no, 24 lutego 2013. [dostęp 27 listopada 2016].
  2. a b Roman Pawłowski: Bente Kahan. Wysokieobcasy.pl, 15 marca 2002. [dostęp 27 listopada 2016].
  3. Odznaczenia dla działaczy organizacji pozarządowych.

Linki zewnętrzneEdytuj