Bente Kahan (ur. 23 września 1958 w Oslo) – norweska piosenkarka i aktorka żydowskiego pochodzenia, związana z Wrocławiem. Jest obecnie jedną z czołowych wykonawczyń pieśni żydowskich w Europie.

Bente Kahan
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 23 września 1958
Oslo
Zawód piosenkarka i aktorka
Współmałżonek Aleksander Gleichgewicht
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Strona internetowa

ŻyciorysEdytuj

Ojciec Bente Kahan, rabin Hermann Kahan (Chaim Hersh Kahan, ur. 15 lutego 1926, zm. 13 lutego 2020) pochodził z rumuńskiego miasta Sighet[1]. Jego przodkowie pochodzili z Andaluzji, a na przestrzeni wieków zamieszkiwali Niemcy, Francję, Polskę i Czechy[2]. On sam po II wojnie światowej, przez Węgry i Francję, wyemigrował do Norwegii. Rodzina matki Bente Kahan pochodziła z Litwy, lecz na skutek antysemickich prześladowań, wyemigrowała do Szwecji[2].

Po zakończeniu studiów aktorskich w Tel Awiwie i Nowym Jorku zaczęła występować na scenach klasycznego teatru Habima, Teatru Narodowego w Izraelu oraz Teatru Narodowego w Norwegii. W 1990 roku założyła Teater Dybuk Oslo, którego celem jest rozpowszechnianie kultury i muzyki europejskich Żydów poprzez teatr i muzykę.

Od 2001 mieszka we Wrocławiu, gdzie założyła Fundację Bente Kahan, prawnie zarejestrowaną w 2006 roku. Jej głównym zadaniem jest przedstawienie żydowskiej kultury i historii szerszej publiczności, głównie we Wrocławiu i na Dolnym Śląsku oraz odnowienie zabytkowej synagogi pod Białym Bocianem. W 2006 roku za swoją działalność na rzecz miasta, Bente Kahan została odznaczona Nagrodą Prezydenta Miasta Wrocławia.

Bente Kahan jest żoną Aleksandra Gleichgewichta, z którym współpracuje artystycznie – wyreżyserowała we Wrocławiu swoje (napisane z Ellen Foyn Bruun) widowisko Głosy z Theresienstadt w jego tłumaczeniu. Jej córka Voja Gleichgewicht (ur. 5 stycznia 1994) z przyjaciółmi śpiewa na płycie: Voja and her friends – Sing with us in Yiddish. W roku 2011 przedstawiła nowy program zatytułowany „Ani Ma’Amin” z akompaniamentem elektrycznego jazzowego trio. Wystawiła go we Wrocławiu (Synagoga) i Wilnie.

18 września 2013 roku została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[3].

MonodramyEdytuj

Napisane wspólnie z Ellen Foyn Bruun:

  • Bessie – a Bluesical (1986)
  • Letter Without a Stamp (1988)
  • Voices from Theresienstadt (1995)

DyskografiaEdytuj

  • 2015: Only a human being
  • 2005: Sing with us in Yiddish
  • 2000: Home
  • 1998: Bente Kahan & Di Gojim
  • 1997: Voices from Theresienstadt (wersja angielska)
  • 1996: Stimmen aus Theresientstadt (wersja niemiecka)
  • 1996: Stemmer fra Theresienstadt (wersja norweska)
  • 1992: Farewell Cracow
  • 1991: Yiddishkayt

PrzypisyEdytuj

  1. Guri Hjeltnes: Liv og levebrød: 'Du ble altså funnet i en likhaug (norw.). Aftenbladet.no, 24 lutego 2013. [dostęp 27 listopada 2016].
  2. a b Roman Pawłowski: Bente Kahan. Wysokieobcasy.pl, 15 marca 2002. [dostęp 27 listopada 2016].
  3. Odznaczenia dla działaczy organizacji pozarządowych.

Linki zewnętrzneEdytuj